Bir metro istasyonu, 14 rehin. Sınırlı yemek, Sınırlı su. Tuzak ve ölümler. Hayatta kalmak için neler yapardınız? Peki onlar ne yaptı? Bu oyununun sadece bir kazananı olacak, Ve herkes bir bir ölecek. Benimle bu oyunu oynar mısınız?

Büyük bir depremin yıkımı, ne kadar ağır olabilir? Getirileri, götürüleri ne kadar dağıtabilir? Enkazın altında kalanları nasıl kurtarırız? Ya o enkazın altında biz varsak? Ya da asıl enkaz biz olmuşsak? Belki de... Depremin ta kendisiyizdir. Ortada toplanması gereken 1 milyon lira, berbat hikayelerden çıkıp gelmiş beş kişi... Onlarca senaryo yazılarak yapılan onlarca soygun... Bu bir piyes, biz de bu piyesin oyuncuları; depremi yapmaya hazır beş farklı dünya. Daha ne kadar enkaz olabiliriz diye sınırları zorluyoruz belki de. Bir bina kaç kez yıkılabilir ki? Kaç kişinin canını alabilir? Bizim depremimizin adı: Zemin. Tüm senaryolar Zemin'de yazılır ve bizim senaryolarımızda hep iyiler kazanır. Bu deprem olacak, tüm piyesler sergilenecek ve enkaz altında kalanlar hep kötü adamlar olacak. Zemin'e ilk indiğimde "Neden Zemin?" Diye sormuştum. "Biz kralın emirlerine uymayı reddeden ve kralın karanlığa hapsettiği birkaç kişiyiz. Bu karanlıktan kaçmak yerine onu sahiplendik, 'Zemin' ismini verdik. Zemin'den aşağısı yok, düşebileceğimiz en dip burası. Burada bizim adaletimiz işliyor, bu karanlık bizim krallığımız." Demişti bana. Gerçekten bir adaletleri vardı, bir davaları vardı. Onların adaletinde yoksul kazanırdı, çocuk kazanırdı, masum hayvanlar kazanırdı. ve bir kuralları vardı: Kural 1: Adaletli çal. Başka kural yok. Burası bizim krallığımız.

Başlangıç tarihi: 03.05.2021

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Üniversite sınavına hazırlanan Alya; çözemediği bir soruyu bir gece yarısı kuzeni Selin'e atmak isterken uyku mahmurluğuyla yanlışlıkla harf karışıklığı yaparak, hayranı olduğu Instagram fenomeni Selim'e atar. Sizce Selim buna nasıl bir tepki verecektir? --- Selim: Hadi anlat Selim: Biz en iyi dertleşmeyi biliriz ;) --- "Bugün ders yapmayalım." Söylediği şey üzerine hafifçe geri çekildim ve başımı kaldırarak yüzüne baktım. "Neden?" "Geldiğimden beri gözlerinden uyku akıyor. Anlatsam da odaklanamayacaksın. Sen uyu," ellerini saçlarıma koyup hafifçe gülümsedi. "Ben senin saçlarını okşayayım." Ne kadar güzel olurdu... Yüzümdeki tebessümle iç geçirdim. "Dediklerin çok güzel ama kapı açıldığı zaman kime ne diyeceksin?" Aynı şekilde iç geçirerek gözlerini kaçırdı. "Ben bunu hiç düşünmemiştim." Gülerek belimdeki ellerini çözdüm ve aramızda biraz boşluk bıraktım. "Ben bir elimi yüzümü yıkayayım ve en iyisi ders çalışalım." Lavaboya gitmek üzere kapıya yöneldiğimde anlık bir cesaretle arkamı döndüm ve içleri parlayarak bana bakan o güzel gözlere odaklandım. "Benim odamda bana bu kadar yakınlaşman çok tehlikeli Selim Taşkan." Başlama Tarihi: 2 Nisan 2021 Bitiş Tarihi: 18 Kasım 2021

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...

Leyl: Merhaba. Leyl: Baştan söyleyeyim sapık değilim. Leyl: Bugün koridorda günlüğünü düşürmüşsün. Leyl: Okumayı çok istesemde okumadım. Leyl: Hem bulmam benim için iyi oldu, seni ne kadar uzun zamandır sevdiğimden bahsetmeyeceğim. Leyl: Ama benim sana yazmam için bir şans oldu o günlük. Leyl: Yarın sabah sınıfına bırakacağım. Leyl: İyi geceler.

"Saklanmak zevklidir, bulunmamak felaket." •

Bitiş tarihi| 7 Temmuz 2019 あ H: Ahsen? H: Ah, sen... H: Her şey için özür dilerim. H: Yanında olamadığım için, H: Yaralarını saramadığım için, H: Göz yaşlarını silemediğim için, H: Özür dilerim Ahsen.

[tamamlandı] 05**: Bir daha ağlama, tamam mı? Çünkü, Sen gül diye herkesi ağlatabilirim ama sen ağlarsan bütün savaşları kaybederiz. kapak tasarımı: japoncivciv