Hkthjblkjf

Öncelikle merhaba, yazacağım kitabın adını, kapağını , vb. şeylerinin kitaba çok fazla yorum ve oylama gelmesi gibi şeylere göre değiştirebilirim. Bu kitabın konusundada değişiklikler yapabilirim yaptığım zaman size de mutlaka haber vereceğim. Kitabı roman olarak yazıcam. Kitabın konusuna gelirsek;olay bir kızın başından geçiyor, karakteri kıskanan bir kızın onu kötü etkileyerek bir arkadaşıyla kaybolmasını sağlıyor ve kendisi değişerek 2 arkadaşı hayatından siliyor. Bakalım 2 arkadaş evsiz bir şekilde hayatlarını nasıl sürdürecekler... Ha bu arada kitabın adı olduğu gibi ana karakterin telefon unun şarjı çok hızlı bitiyor, ve dünyada ne olup bittiğinden haberi olamıyor. Kitapla ilgili bu kadar bilgi veriyorum gerisini yeni bölümler geldikçe öğrenebilirsiniz.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

İnsan ne dilediğine dikkat etmeli, zira kalbinden geçen iyi ya da kötü hiçbir dilek gerçekleşmeden peşini bırakmaz, derler. Ben, ölüm diledim. Bir ölümle başladı her şey. Bir başka ölüm onu izledi. Ve bir diğeri...

Hanımlar, beyler ve sevgili çocuklar... 😎 Eğer kemerlerinizi bağladıysanız kalkışa geçiyoruz. Bu uçuşumuzda güneş kremlerinizi ve güneş gözlüklerinizi yanınıza almayı unutmayın. Uyarı: Bu hikayenin türü yetişkin içeriktir. Kitapta cinsel içerik, küfür vb. unsurlar bulunacaktır. Başlayan herkesin bunu dikkate alması rica olunur. Yayımlanmaya başlandığı tarih: 30 Haziran 2023

OKUMAYA YENİ BAŞLAYACAKLAR İÇİN UYARI!!!! KİTAP KONUSU KEDİYLE DOLAYLI YOLDAN BAĞLANTILI HER ŞEY BİR KEDİYLE BAŞLIYOR AMA DEVAMINDA KEDİ ANA KONU OLMAKTAN ÇIKIYOR ..... Nilay: niloyaaaa Nilay: nerede buldunuz Nilay: bana ulaştığınız için çok teşekkür ederim Nilay: sizden nasıl alabilirim Nilay: neredesiniz 05*********: Onun adı artık niloya değil ve artık benimle kalacak Nilay: anlamadım? Nilay: benim kedim o Nilay: nerede olduğunuzu söylerseniz hemen gelip alabilirim 05*********: İki gündür bende kalıyor 05*********: Çok alıştık birbirimize ayrılmak istemiyoruz Nilay: şaka mı yapıyorsunuz? 05*********: Tabi ki şaka yapıyorum ..... 30.05.2023 • #genckızedebiyatı 1️⃣ • #kısahikaye 1️⃣ • #abi 1️⃣ • #niloya 1️⃣ • #kedi 1️⃣ 31.05.2023 • #texting 1️⃣ • #nilay 1️⃣ • #tatil 1️⃣ 01.06.2023 • #gençkurgu 1️⃣ 02.06.2023 • #aşk 1️⃣ • #mafya 1️⃣ • #sevgi 1️⃣ • #mizah 1️⃣ • #komik 1️⃣ 03.06.2023 • #aksiyon 1️⃣

Ada ölmek için yazdığı adama aşık olduktan sonra hayatı tamamen değişir. Peki adam Adayı ölmekten vazgeçirebilecek midir?

Ölüm Portresi kitabının başrolü Atlas'ın kardeşi Efsun'un hayatını anlatmaktadır. "Bir kukla olmaya devam mı edeceksin? Bu musun sen, bu kadar mısın Efsun?" Kukla değildim. O benim ailemdi. O benim abimdi. Bu yola onunla birlikte Hera'nın intikamını almak için çıktık. Kandırma kendini. Kandırma kendini. Kandırma. Akın gözlerimin içine bakmaya devam etti. Gözlerindeki öfke kalbimin sızlamasına sebep oldu. Bir cevap beklemediğini biliyordum. Cevabı kendime vermem gerekiyordu. Bir kukla olmaya devam mı edeceksin Efsun? Atlas aşkı için savaşıyor. Peki sen? Aşkını mı seçeceksin seni hiçbir zaman kabullenmeyen abini mi?

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.