Bazen hayat beklediğimiz gibi ilerlemez , tam çok güzel gidiyor herşey derken hayatımız bir anda çöker , herşey birbirinden beterken yeniden doğar günler ve aydınlıklar , benim hayatımda böyleydi ...

Asırlar öncesinden yaşlı bir deniz kızının dilinden çıkmış bu ilahi sözlerin , diyarın melodisiyle birleşerek ortaya çıkardığı o şarkı , küçükten büyüğe herkesin söylediği ve birgün gerçek olacaklarına inandıkları. Ah küçük kızım Gökyüzü seni kucaklayacak Kendini bize bırak Halkın seni bekliyor Tanrıçamız kurtuluşumuzu yazıyor Efsaneye göre tanrıçanın bir evlat edineceği , bir kızı olacağı tahtta ilk kez bir kız çocuğunun rol alacağı , diyarda bir savaş çıkacağı ve bunu sadece tanrıçanın kızının durdurabileceği. Asırlardır dilden düşmeyen bu efsaneye halkın inancının artık kopmak üzere olduğu olduğu son zamanlarda krallık için alınan önlemler adım adım azalıyordu ta ki gökyüzünün zifir maviye bürünüp sonsuz geceyi beraberinde getirmesine kadar. Kasvetli havanın beraberinde getirdiği diyarın bilirlerinin ağıdıdır bu efsaneye karşı; Kraliçemiz geliyor Geleceği yol ecel beşiği Kasvet karşılıyor seni Dikkatli ol kızım Ölüm yanı başında kol geziyor

Sessizliği çığlık kadar etkili olan birini düşünün. Konuştuğu zaman etkisi nasıl olur? Düşünmek istemedi. Adımları sık değilken titreyen yeri düşünün. Koştuğu zaman etkisi nasıl olur? Düşünmek istemedi. Esnemekten gözleri dolduğunda dahi içinin sızladığını düşün. Hüngür hüngür ağladığında etkisi nasıl olur? Düşünmek istemedi. Ufacık bir kıkırtısı içinde kelebekler açtırırken kahkaha atsa ne olur? Düşünmek istemedi. Etraf karanlığa büründüğünde tebessüm etti. Yine yıldızları gökyüzünden çalıp avuçlarına mı saklamıştıda etraf böyle kararmıştı? Düşünmek istedi bu sefer. Son nefesi soluk borusundan geçtiği ana kadar bunu düşünmek istedi. Gecenin güneşi solmuş , acımasız insanların gürültüleri en sonunda son bulmuştu. Ama hâlâ kafasındaki gürültüler susmak bilmiyordu. Avuçlarında sakladığı yıldızlarla alnına dokunsa susar mıydı kafasındaki sesler? Susardı. Ama o hiç avuçlarındaki yıldızlarla alnına dokunmadı. Olsundu, dokunmasındı. Kafasının içindeki gürültüyü gülüşünü hayal ederek bir nebze olsun susturabiliyordu. Bu ona yeterdi. Ferzin Alança. Ne soylu bir aileden geldi ne prenses gibi yetişti ne de kraliçe gibi hüküm sürdü. Kralların ardına saklanmış kraliçe olacağına ; bataklıkta yaşayıp herkese baş kaldırarak bulunduğu bataklığı sarayı , çatısından su sızdıran yıkık dökük odasını ihtişamlı kraliyet odası , evin mutfağıyla birleşik oturma odasında bulunan masanın en başındaki sandalyeyi tahtı yaparak kendi krallığını kendisi kuracaktı. Çığlıkların sahibi oydu . Karanlığın içine kendisini hapseden oydu. Kraliçeliğin k'sını görmemiş Ferzin ALANÇA. Adının anlamını dahi 19'un da öğrenen o bundan sonra kraliçe gibi hüküm sürdüğü bataklığında çırpındıkça batacak insanların yavaş yavaş boğuluşlarını ze

Zaten vurmayacakmıydık seni. Onu babanın aileni öldüren biriymiş gibi öldür,XN. İç sese katılmıştım. İnsanların illaki aile kurmasına gerek yoktu. Hatta iyi bir anne olamayacaksa, onu yetiştiremeyecekse bilinçsiz bir şekilde ebeveyn olmalılar. Bilinçsiz büyüyen her çocuk, büyüyünce size bir canavar olarak geri dönecektir. Ancak bazıları sessizlik ile bazıları ise içindeki tüm fırtınasını dışarıya vurarak gösterecektir. Kimileri insanlardan tamamen uzakta yaşarken,kimileri ise acılarını kahkahalar dökerek anlatır. Ben her zaman ikisinin arasında kalmış bir canavarım ve hayatım boyunca canavar olarak kalmaya devam edecektim. Y̴̲̥͈̥̎̃å̴̫̝̣̑̃z̷̗̝̋͌͛ı̷̦͇̖̊́l̷͙̪̘͓̽́͐ı҈̫͎̰̜͊̔m̸͙͎̖͖̳͛̋ #̴̬̰̜͍̜͒̀1̵̯͈̤͙̝̇͂͛̍̄|҈͕̪̱̏̆͂1̴͎͓̫̬̏̆͊6̵̣̰̂͛.҈͇͇̀̆̾1̷͖͈̟̰̜̈̅͂̎1҈̝̭͚̽̍̅̑.̷̤͖̣̬͌̀͊͊̑2̸̭̥̤̪̱̈̿2̶̪̥̌̂́͋