Eleni Miryano ve Oruç Furtuna boşanmıştı fakat kızları Güneş için hala iletişim kurmak zorundaydılar. Texting.

Bazen gitmek gerekir; kalıp her gün ölmemek için. Geçmişinden kaçan Eleni, sığındığı Karadeniz'de şifacı Oruç'a kalbini kaptırır. Ancak Oruç, ailesinin baskısıyla bir başkasına "söz" verir. Köy meydanındaki nişan töreninde, o kırmızı kurdele kesilirken Eleni'nin dünyası başına yıkılır. O gece gitmeye dermanı yetmez; birkaç gün boyunca sevdiği adamın bir başkasına ait oluşunun acısıyla, paramparça bir kalple o topraklarda kalır. Sonunda, ruhundaki yangınla Trabzon'u terk eder, ama bu son değildir...

Bu metin, Taşacak Bu Deniz dizisindeki karakterler ve olaylar temel alınarak yazılmıştır. Sahne tarafımdan değiştirilmiş, genişletilmiş veya kişisel yorum eklenmiştir. Anlatılanlar dizinin birebir kurgusu değildir; izlerken edindiğim gözlemlerin ve sahneye dair kendi bakış açımı yansıtmaktadır.

"Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhumun bulunduğunu öğrettin." -Sabahattin Ali

ilham geldikçe kafamdaki orel sahnelerini yazıyorum diziyle alakalı veya alakasız olabilir

"Doğan güneşte, batan ayda, dalgalanan denizde... Gözlerimin değdiği her yerde senin yüzünü görüyorum Rum kızı. Bu zamana kadar neyi sevmişsem şu hayatta, hepsi seni sevebilmeyi öğrenmek içinmiş." •

Oruç ve Eleni 3 haftalık evliler ve bunu herkesten saklıyorlar bir tıp konferansı için Paris'e giderler. Mini bir balayı onları bekliyor bu sırada bazı geçmişe dönüşlerle bu evlilik nasıl oldu, Eleni gerçekleri kimden ve nasıl öğrendi, Oruç ile nasıl evlendi gibi sorulara yanıt buluyoruz. Dizideki akış ben yazsaydım nasıl olurdunun bir alternatifi aslında, iyi okumalar.

Oruç, Trabzon'un muhafazakar aile yapısı ve üzerindeki ağır doktor evlat baskısından kaçıp biraz nefes almak için Fethiye'ye gider. Sığındığı yer, ailesinin kadim dostu olan ve nesiller önce Yunanistan'dan Trabzon'a göç etmek zorunda kalan Miryano Ailesinin yazlığıdır.

Parmaklarımın doğuştan yetenekli olduğunu çok duydum. Yeter ki bir kalem ya da bir boya verin bana. Başka bir şeye ihtiyacım yok. Ama kalbim sevmeye yetecek mi bilmiyorum. Onun müziğini işiten parmaklarım titremeye başlıyor. Korkuyorum.

heradelrey: Üzerindekiler yakışmış. Beyaz gömleğinin yakasına bir ruj izi bırakmak şart oldu. Başlangıç Tarihi: 01.08.2022 #1 Anonim: 21.04.2023