"Ahmet Beyin oğlu seninle evlenmiş olsaydı buna gerek kalmayacaktı. Ancak durum ortada... Eğer bir mucize olurda Ahmet Bey o sersem oğlunu affederde seninle evlendirmek isterse o zaman durum değişir." Amcamın dizlerine kapanıp "Yapma amca, gözünü seveyim. Bize yıllardır babalık yaptın, Ayfer yenge bize anne gibi oldu. Yusufu abim bildim. Baran'ı kardeşim yerine koydum. 3 yıldır kazandığım her kuruşu sana verdim. Sana asla karşı çıkmadım ama Yeliz'i bilmediğim bir yere gönderemem. Daha çok çalışırım, daha çok kazanırım. Yeter ki beni kardeşimle sınama..." dedim. Amcam dizini ellerimin altından çekip gözlerini benden kaçırdı. "Ben son sözümü söyledim. Hadi odana git." Gözyaşlarım ardı ardına inerken bu halde Yeliz'in yanına gidemezdim. Ayfer yenge kolumdan tutup kalkmama yardım etti. "Hadi benimle gel, elini yüzünü yıkayalım. İki kaşık da yemek ye." Yengem beni önce banyoya sürükledi. Ardından mutfağa zorla götürdü.