Seneler... Seneler sonra, dünya, nefes almanın bile zarar verdiği geri dönülemez bir felaketle sarsıldı. Ve hiçbir şey aynı kalmadı. Milyonlarca insan öldü, geriye kalanlar ise hayatta kalmak için dünyalarını yeniden kurmak zorunda kaldı. Burada doğmak ve ölmek yasaktı! Kuzeyin en uç noktası, gecenin aylarca hüküm sürdüğü o yer kuruldu. THALRON! Ve insanlar dört sınıfa ayrıldı... Din İnsanları, Asiller, Tüccarlar ve Köksüzler... Fakat yarattıkları dünya onları daha da büyük bir felakete sürükleyecekti. Çünkü duygular yok edilemezdi: Güç, Savaş, Tutku, Aşk, İhanet, İntikam, Fedakarlık ve Kader... Kaderle savaşmak mümkündü ama kazanmak asla. Çünkü kader çoktan kararını vermişti.

Karanlık geçmiş, kaybolan yıllar, silinmeyen yaşanmışlıklar ve yarım kalan sözler... Hiçbir şeyin masum olmadığı bu yerde önce ruhumu kirlettiler. Sonra çiçekleri seven ellerimi kanattılar. Bu dünyanın en güzel varlıklarının üzerine kan bulaştırdım. Çünkü ben artık bir cehennemdim. Ben azaptım. Ben kayıptım. Ruhumun en derininde, çoktan gömülmüş bir masumiyet mezarı vardı. Kimseye acımayacaktım; çünkü o mezarın üstüne toprak atılalı çok olmuştu.

Bir askerdim, bir denektim ama en eşsizi belkide en kötüsü düşmanına tutulan bir deliydim. Çünkü yaşamı hissetmek için Azrail'i dibime çektim. Ruhunuzdaki beyazın kaybolmaması dileğiyle, sağlıcakla kalın🤍

Kurter Alacakan... Kod adı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında ve kanlı toprağı avuçlayıp korkunç bir intikam yemini ettiği o anda, karşısına hayatının en büyük imkansızı çıkmıştı: General'in kızı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş; elleri hayat kurtarmaya yeminli, yeni mezun ve geçmişi sırlarla dolu bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulanacaktı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. Silahlar hedefini bulduğunda tarafını seçmek zorunda kalacaksın. Ama her türlü yanan sen olacaksın. "Neredeyim?" "Alacakan'dasın." ALACAKAN.

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

Ruan Kralı Ramiz ve Boz Toprakları (MS 900-1000) MS 900'lerin sonlarında Ruan Krallığı'nın kudretli komutanı Ramiz, büyük bir orduyla Boz topraklarına girer. Amaç basittir: Boz Beyliği'ni tarihten silmek. Nehrin kenarında konaklayan bu büyük ordu, sabah sefere çıkmaya hazırlanırken, Boz Beyi gece düzenlediği ani baskınla Ramiz'i ve tüm askerlerini katleder. Yıllar geçer... Ramiz'in uğruna öldüğü topraklara bu kez başka bir bela yaklaşır: Darkin Krallığı'nın kara gölgeli komutanı Kara Davut. Yanında usta savaşçılarla birlikte kana susamış bir istilaya başlar. Toprağı kana bular, direneni yok eder. Fakat Boz Beyi bir kez daha geceye hükmeder ve Kara Davut'un ordusunu da tarihe gömer. Bu iki büyük bozgunun ardından hem Ruan Krallığı hem Darkin Krallığı, Boz topraklarını "ata kanıyla yıkanmış kutsal alan" olarak görmeye başlar. Bu yüzden savaşlar hiç bitmez.

Bazen, hayatımızı değiştiren bir takım olaylar olur, bunlar intikam olabilir, özlem olabilir, sevgi olabilir... Azra, bir gün çocukluk aşkının peşinden gitmek için hiç bilmediği şehire adım atar. Onu o şehir içinde ki sevgi getirmiştir, biliyordu bu basit bir sevgi değil onun için. Esma ise hayalini kurduğu, kendine bile söyleyemediği hayalini senelerce günlüğüne yazar ama kimseye söylemez. Bir gün sevgilisi günlüğü okuyarak keşif eder ve beraber gerçekleştirir. Bakalım gerçek olacak mı bu hayal.

Yeni bir okula başlayan Lily ve hayatında hiç görmediği halde ona zorbalık yapan Drew'e karşı ilgi duymaya başlar. Bir zaman sonra aynı Lily gibi Lily'e birşeyler hissetmeye başlayan Drew Lily'nin hiç konuşmamasını garip bulur ve araştırmaya başlar... *Tanrı, bana seni ne için gönderdi bilmiyorum ama seni seviyorum...*

Herkes içini kolaylıkla dökemez döktüğü insanlara da güvenmesi gerekir yoksa başına daha kötü şeyler gelebilir

Zihnim, bir enkazın geri kalanı gibi. Ve hatırladığım tek şey sensin...