"Karanlıkta kalınca gözlerini sımsıkı yumardı çünkü kendi yarattığı karanlık, maruz kaldığı karanlıktan daha vicdanlı gelirdi." 21 Ağustos 2005. Saat 02.53 Sadece eğlenmek için beş arkadaş yola çıktılar. Fakat gecenin sonunda eve dört kişi döndüler. 17 Ağustos 2016 Sır perdesi yeterince kapalı kaldı. Birinin onu aralaması gerek.

Başımıza gelenler kötüyse, daha kötüsünü hak ettik. Bu an Tanrı'nın bana hediyesiydi. Eğik başını bana çevirsin diye iyice yaklaştım. Hemen bana baktı. Gözlerinin içine bakarak kısık sesle konuştum. "Senin öldüğün bir dünyada yaşayamam, senin yaşadığın bir dünyada her gün ölürüm... Öyleyse ikimizde ölürüz sevgilim, olmaz mı?" Ölürüz diyemedi, yaşarız da diyemedi zira o imkansızdı. Öfkeden boynunda atan damarı gördüm. Sorumun ağzımın içinde kaybolacağı bir hızla dudaklarıma yapıştı. *** |Bu kitap yetişkin okuyucular için uygundur. Karakterler son derece toksik ve kurgu oldukça ağırdır. |Karanlığın Aç Çocukları Serisi, Akılbaz (1.kitap) ve Canbaz (2.kitap) olmak üzere iki kitaplık bir seridir. Bütün bölümleriyle burada tamamlanarak final oldu.

Buz gibi sesi soğuk oda da yankılandı. ''Eğer bu cinayeti işleyen kadını bulamazsanız, aynı yerde paramparça olan cesetlerin yanında bulursunuz kendinizi!'' Odanın soğukluğu buz gibi sesiyle daha da soğudu. Arka kapıdan, saklandığım yerden çıkıp orayı terk ettim. Bir kişi daha hak ettiği değeri görmüştü. Tıpkı diğer insanlar gibi...

Altı ay önce çok sevdiği babası ve beraberinde ailesi ortadan kaybolan Avşar sudan çıkmış balığa dönmüş bir halde yaşamını sürdürmeye çalışmaktadır. Gün geçtikçe eski halinden eser kalmadığını gören Avşar üniversite eğitimine ara verip ailesini aramaya başlar. Attığı her adımda karşısına babasının kirli sırları çıkarken onu arayan tek kişinin kendisi olmadığını fark eder. Babasının eski düşmanının oğlu ve şehirdeki suç çetesi de aranan adamın peşindedir ve niyetleri kendisininki kadar iyi değildir.

Ya bildiğin tüm gerçekler aslında koca bir yalansa?

Alt dudağımı dişlerken bana uzandı ve omuzlarımdan sert bir şekilde tutup yatağa atarken çığlığı bastım ama üzerime abanması ve bana iltifatlar yağdırırken her an öpmesi... "Çok güzelsin." "Siktir...seni hiç durmadan sabaha kadar sikeceğim..." -*- Hafif çıkmış sakallı çenesi ile şortumun belini daha da aşağıya çekiştirdiğinde oramın üzerine öpücük kondurması ile ''Ahh...'' diyerek inlemem ile utanırken ''dur!'' demiştim sonunda... Hem ileri gitmesini istiyor gibiydim. Tanrım, oramı açmasını ve daha da aşağıya inip öpmesini ister gibiydim! Ne oluyordu? Neden böyle bir hisse kapılmıştım? -*- Tek doğru için onca yanlışı görmezden geldiğimiz bu dünya da hayalkırıklıklarıyla dolu geçmişimiz bir ip gibi gelecek günlerin boynuna dolanıyor. Her ne kadar kurtulmaya çalışıp daha beter şeyler yapsak da ruhumuzun aydınlanmasına fırsat vermiyoruz bir türlü. Gelecek günlerim boynuna dolanan bu ip bizi sıkıca sararak doğru limanı bulmamıza izin vermiyor. Attığımız her adımda gerçekler bir tokat gibi yüzümüze çarpıyor ve bir toz tanesi kadar olan özgüven denen şeyi altüst ediyor. °~°~°~°°~°~° BİR KADIN GELDİ, CENNETİN ARZUSUNDA CEHENNEMİ YAŞATTI... -•- 🖋31.07.2019 🕟19.09