"Daha önce yaptığım hiçbir hırsızlık bu kadar ağır gelmemişti." 🕸 Sadem, kimsesizliğin onu düşürdüğü pis işlerin bir gün ondan sahip olduğu tek kişiyi, birlikte ailesini aradıkları en yakın arkadaşını da alacağını bilmiyordu. Ağlayıp sızlanmaya bile vakti yoktu, hayatta kalmak istiyorsa önünde yalnızca bir yol vardı. Ölen arkadaşının ailesini bulacak, onun yerine geçecekti. Aksi takdirde arkadaşının canını alan adamlardan kaçamaz, kendi de son nefesini günler sonra tesadüfen bulunmak üzere bir ara sokakta ve yahut bir binanın bodrumunda, geriye cesedinden başka hiçbir şey bırakamayarak verirdi. Her zaman kendisini düşünmeyi küçük yaşta öğrenmiş, duygularını uzun zaman önce ardında bırakmıştı. Oysa yıllarca arkadaşının ona hasretle anlattığı ailenin arasına, kızları olduğu yalanıyla girdiğinde vicdanının sesi her saniye daha çok yükseliyordu. Hayatında ilk kez böylesi bir sevgiyi tatmak, ona pişmanlığı da öğretecekti çünkü bu insanları kandırmaktansa ölmeyi yeğlerdi. Peki... Ya sandığının aksine hikayenin asıl yalancısı kendisi değilse?

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.

peri: ya sen kimsin gece gece peri: ne saçmalıyorsun bilinmeyen numara: amına koyayım bilinmeyen numara: asıl sen kimsin peri: sen kime yazmak istemiştin? bilinmeyen numara: psikoloğuma? peri: yanlış numara o halde bilinmeyen numara: hassiktir ya bilinmeyen numara: durduk yere deli olduğumu biri daha öğrendi "Her acı verici döngünün düzene dönüştüğü bir terslikte, her şeyimle tezatken sana, gecenin bile gündüze zıtlığını görmezden gelerek aşık oldum sana." || *sonu evli mutlu çocuklu biten bir kitap değildir. genç ve büyüyememiş bir kızın bir aşk üzerinden kendini bulma hikayesidir. hayal kırıklığına uğrayacaksanız baştan okumamanız önerilir*

Bir kötü çocuk kitabının yan karakteri oldum! Masum başrolümüzü malum kötü çocuğun elinden kurtarmaya çalıştım ve kötü itibarımı düzeltmek için elimden geleni yaptım. Kararlıydım, babamın parasını yiyecek yeni bir sayfa açarak hiç tatmadığım zenginliği sonuna kadar yaşayacaktım! Ama planda bazı problemler çıktı.

Eclipse Nightinggale,Uzun ve biraz olsun sıkıntılı geçen bir yaz tatilinin ardından Melezler Okuluna geri dönmüştür Bu senenin bir önceki sene gibi olmamasını ümit ederken daha garip bir olay ile karşı karşıya kalır Suon Laneti Tüm Suon Çocuklarını kapsayan lanete,Eclipse bir çare bulmak zorundadır Hem Suon neslinin bitmemesi,hemde Eclipse'in ölü Suon Kardeşlerinin yok olmaması için

Kitap Kapağı Editi: Ponckguyruk Eclipse Nightinggale ve Arkadaşları Calmica Spectra'nın Lanetinden kurtulduktan kısa bir süre sonra Yaz Tatiline girmişlerdir Birbirlerinden ayrı ve Aileleriyle geçirecekleri yaz tatilinde çok fazla olmasada birbirleriyle görüşmektedirler.Eclipse Nightinggale kuzenleri Cassandra ve Lysandra ile eski anıları canlandırırken bazı şeylerde gelişmektedir... Bu sandıkları kadar huzurlu bir yaz tatili olmayacaktır

Kitap Kapağı Editi:Ponckguyruk Bu okulda farklı Canavarların çocukları vardır ve Bu Çocuklar,Yaratıkların,İnsanlardan olma çocuklarıdır Eclipse Nightinggale, Annesi'nin isteği üzerinde 18 yaşında gitmesi gereken okula 14 yaşında gider.Okul çeşit çeşit Melezlerle doluyken,Eclipse bu melezler arasında arkadaşlarını bulur Ama yaklaşan bir tehdit,Okulu ve Eclipse Nightinggale ve Arkadaşlarını tehdit etmektedir (Not:Bu serinin,Percy Jackson ve Olimposlular Serileri ile bir alakası yoktur.Melezler Okuku tamamiyle kendi evrenine sahiptir.)

Tanıtım bölümüne göz atınız...

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Öz ailesi sandığı için bütün acıları kabullenen bir kız çocuğu. "Ailemi bulmadan önce etrafa güçlü taklidi yapardım. Onlar hayatıma girdikten sonra birlikte iyileştik ve gerçekten güçlendim." Kalabalığı hiç sevmeyen Balca 4 abi ve 2 kardeşle neler yaşayacak?