Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

"Bu Kız kim?" "RavenClaw'ın Varisi, Lord ile ilişkisi olduğu hakkında Dedikodular var." "Dedikleri Kadar Güzelmiş."

Adel: Ne Tuhaf Değil mi? İçimi Acıtanda sensin, Acımı Dindirecek olanda.. 𓆙𓆙𓆙𓆙

Y/N: Ayrılalım diyorum anlamıyor musun ? Sen onu seviyorsun onunla ol Draco: Sende mi beni hiç sevmedin... * İlk kitabım olduğu için yazım yanlışları ve cringe yerler var, mazur görün *