Öğretmen/Öğrenci🍷 WLW💋 Sonrasını tam hatırlamıyorum. Ama alnımda bir el hissettiğimde gözlerimi araladım. Görüntüler bulanıktı. Sınıf uğultu içindeydi. Reyhan hoca yanımdaydı. Dizlerinin üzerinde çökmüş, Alev'le konuşuyordu. Yüzü ilk defa o kadar yumuşaktı. "Ateşi çok yüksek. Bu halde okulda kalamaz. Eve gitmesi gerek. Zaten benim de dersim bitti, ben bırakırım onu. Sadece evinin adresini söyleyin yeter" dedi hoca. Sesi farklıydı... ilk defa bir öğretmen gibi değil, bir insan gibi konuşuyordu. Ölüyor muyum lan ben? Hakkınızı helal edin arkadaşlar. Valla galiba gidiyorum. Gözlerimi tekrar kapatmak üzereydim ki Selin'in sesi bir bıçak gibi araya girdi. "Hocam, bu halle yürüyebileceğini sanmıyorum." "Yürüyeceğini söylemedim zaten," dedi Reyhan hoca, tok ve net bir sesle. Sonra bir şey oldu. Birden havalandım. Vücudum yerden koptu. Biri beni kucağına almıştı. Hafiflik hissiyle birlikte sıcak bir karanlığa gömüldüm. Sonrası tamamen bulanık...

Bazı insanlar tesadüfen tanışmaz. Yıllar önce başlayan bir hikaye, zamanı geldiğinde onları yeniden karşılaştırır. Öykü annesinin ölümünün ardındaki eksik parçaları ararken, farkında olmadan geçmişin en büyük sırrına aşık olur. İz ise yıllarca kaçtığı ülkeye, geçmişte yaptığı hataları düzeltmek için geri döner. Öğretmen x öğrenci kurgusudur. Yaş farkı içerir.

05**: *görüntü* 05**: Benimle bir geceye ne dersin? 05**: ;) -

"Senden ne istedi?" Ellerini kollarımın iki yanına koyup beni duvardan ayırdı. Benden bir cevap alabilmek için doğrudan gözlerime bakıyordu. Endişeliydi ama kelimelerinin altında yatan öfkeyi de hissedebiliyordum. "Para." Ellerinden birini omzumdan çekip boynuma getirdi. Parmaklarını az önce Greg'in kaba ve büyük ellerinin olduğu yerde kibarca gezdirirken gözleri de endişeyle parmaklarını takip ediyordu. Yakınımda değildi. Vücudu vücuduma değmiyor ya da nefesi dudaklarıma çarpmıyordu ama boynuma dokunan parmakları bile tüm vücudumun alev alması için yeterliydi. "Seni evine götüreceğim. Ailenle konuşup güvende olduğundan emin olmak istiyorum." Tekrar gözlerime baktığında kafenin arka sokağını aydınlatan ışık sayesinde parlayan yemyeşil gözlerinde bir kez daha benim için duyduğu endişeyi görebilmiştim. Kalbimin Greg'ten korktuğum zamanda olduğundan daha hızlı atması normal miydi?

tamamlandı ✅ İş yerinde tanışan iki kadının hikayesi...

Gökkuşağının her renginde bulduğum sana ithafen.. •İmagine Serisi'nin dördüncü kitabı olup, Lgbtq+ hikâyesidir. Homofobikleri de okumaya davet ediyorum.

İnsan kalbine söz geçirebilir mi?

İstisnasız bütün insanlardan nefret edebilecek kapasiteye sahip bir kızdı Rachel. Ergenin bir üst modeli ama yetişkinlikle gram alakası olmayan, arkadaş kavramını çoktan unutmuş, bakışlarıyla insanları korkutmayı başarabilen bir kız. Üstelik özel güçleri var ve bu hiçte umurunda değil. -

3/15/2023 gxg 1. Sırada Bilinmeyen Numara: Ahh be gökyüzüm... Bilinmeyen Numara: Bir gün kollarımda uyanır mısın? Akel: İsminizi Öğrenebilir miyim?