"ආදරේයි නන් පන දෙන්නත් පුළුවන්. පන ගන්නත් පුළුවන්." ආදරය, වරදකාරී හැඟීම, විශ්වාසය, වෙන්වීම, රහස් සහ ජීවිතය වෙනුවෙන් කරන සටනක් අතරින්, අතීතයේ පටන්ගත් කතාවේ අවසානය ඇත්තටම මෙතනින් පටන් ගන්නවා. "මම ආදරේ කරන්නේ ඔයාටම විතරයි." ඒ වචන විශ්වාස කරන්න දනුකට තවමත් පුළුවන්ද? නැත්නම් නිරුධකගේ ජීවිතයේ ලියවෙන්නේ ඔහු බලාපොරොත්තු නොවූ අවසානයක්ද?

ප්‍රේමණීය පුනරාවර්තනය

ඒ ඇස් මගෙ වගේම තද කළුයි.ගැඹුරුයි.මාව කාන්දමක් වගේ ඇද ගන්නවා.මට මගෙ ඇස් ඒ ඇස් වලින් එහාට ගන්න බැරි වුනා.මං හිතන්නෙ එයත් එක දිගට මගෙ ඇස් දිහා අමුතු හැගීමකින් බලන් හිටියා.මට මගෙ නිල් ඇස් දෙක එයාගෙ රතු පාට ඇස් දෙක අස්සෙන් පේන තරමට මං එයාට ළං වෙලා හිටියෙ.නිල් ඇස්? රතු ඇස් ? මට වැරදුනාද? නෑ! මට වැරදුනේ නෑ.ඒත් මට ඒ වෙලාවෙ ඒ ගැන හිතන්න තරම් මනසක් තිබුනෙ නෑ -ප්‍රේමයෙන් දෝවනය වූ සාංසාරික හමුවීම-

සීතල වැස්සකට පුළුවන් තනිවෙච්ච හදවතක ප්‍රේමයේ හාදු තවරන්න...

බඳින්නම ඕනෙ නෑ බං බැඳෙන්න...

මාන්නයට නොදෙවනි පොඩි හාමුගේ සීතල ආදරයට අයිතිවාසිකම් කියන හිතුවක්කාර පහතරට නාඹරයා..

"කවදා හරි සිද්ද වුනොත් මං ලග නැති සල්ලි සැප සම්පත් එක්ක පවුල තෝරගන්න...?" "මං ඔයාව තෝරගන්නවා.." "ඇයි." "මගෙ පවුල ඔයානේ.අපි දෙන්නා සල්ලි හිමීට හොයාගමු." තාදිගේ ඇස් මොහොතකට ගැස්සුනා.පපුව එක තැන නතර වෙනවා වගේ දැනුනා.ගොම පොලවේ ගානක්වත් නැතිව එයා ලග වාඩි වෙලා ඉන්න පුංචි කොල්ලා ආදරේ පිරුණු ඇස් වලින් එයා දිහා බලාන ඉන්නවා.ඇත්තටම තුහිනට ඕනේ පවුලක්.දරාගන්න බැරි තරම් ආදරයක්.තාදිගේ හිත ආයෙමත් කියනවා."මේ ඉන්නේ තමන්ට පණ උණත් දෙන්න බලන් ඉන්න අහිංසක කොල්ලෙක්" nonfiction sinhala happy ending start_ 2025/10/31

ආදරේ කියන්නේ කරගහන්නම ඕන දෙයක් ~ අහම්බෙන් හිමිවුණ ආදරය විරේන් ❤️ කාව්‍ය 2025/11/08

ඉතින් අවසරයි පුදන්නට මදොල් යකු......නෙක මල්...බලි තොවිල්....පුද පූජා.......මදි උනොතින් බිල්ලකින්..........

"උබ ඕන එකක් කියපන්.....මං අහන්නෙ මට ඕන දේ විතරයි" අස්විධ සේනාධි "කතා කරන්නම ඕනද මාව තේරුම් ගන්න..." නෙවාන් වස්තුක වජ්‍රධර