On beş yıl... Dile kolay, kalbe ağır. Bazıları vatanı sadece toprak bildi, Yavuz Yüzbaşı ise sığındığı tek liman. On sekizinde kalbine düşen o kor, geçen yıllarla sönmek yerine barut kokusuna karıştı.Aşkın abıhayat olduğuna inanan bir adamın, o suyu içemeden geçen yıllarının ve vatan uğruna vazgeçtiği kendisinin hikayesi...

ŞANS VERİN (DÜZENLEME YAPILACAK🙂) Belli bir kitleye ulaştığında uyarılarınız tavsiyeleriniz dikkate alarak düzenleyip öyle atacağım. Bu bir klasik "gerçek ailem "hikayesi değil. Bir DNA sonucu her şeyi açıklamıyor ve kimseyi de bir anda aile yapmıyor. Defne hiç tanımadığı bir eve dört yabancının arasına giriyor. Ön yargılar , mesafeler , suskunluklar var. Ama zamanla bazı bağlar en beklenmedik yerlerden kuruluyor. Bu hikaye kan bağından çok birlikte kalmayı öğrenen insanların hikayesi

"Asansörde olmayan bir tuş yanar: 3. Kapı açıldığında Tanem, annesinin sakladığı geçmişle yüzleşir. Bazı katlar kapatılmaz... gizlenir."

İnsan diyarındaki tüm o çocuk anlatılarını unutun. Çünkü büyünün hüküm sürdüğü yere dışardan gelen biri asla kaos getiremez ve mevcut kaosu da yok edemez. Diyar onu kurtaracak ve yok edecek kişiyi kendi doğurdu. ............ 'İlk öpen ölür.' 'Kabul.' dedi memnuniyetle. 'Ne o? Ölümün pek uğramadığı yaratıklar olduğumuzdan mı bu rahatlığın.' Yaklaştı daha doğrusu artık bana bir nefes kadar uzaktı. 'Hayır. Ölümün çağırısı hiç bir zaman bu kadar baştan çıkarıcı olmadığından." Henüz ikimizde bilmiyorduk birbirimiz için en büyük günah olduğumuzu. ............. Hera Meredith. Büyünün kadim bir dil olduğu bu diyardan biri. Diyarın çocuğu. Kendisine, annesine ve diyara yapılan haksızlıkların hesabını herkese soracak kişi. Peki ya hesap fazla kabarıksa gerçek suçlular masum sadıklarımızsa ve herkes birinin kötüsüyse? Darga Salazarh. Göründüğünden daha karanlık biriyken ona aydınlık olacak olansa.

Hayat bazen insanı en savunmasız anında yakalar ve bir gecede her şeyi değiştirir... Deren, ölü doğarak başladığı yaşam savaşında çocukluğunu SP ile, gençliğini ise lösemiyle geçiren bir kız. Bedeni kırılgan, ruhu inatçı, umudu ise her şeye rağmen dimdik ayakta. Arın ise yirmi yaşında, küçük kardeşini bir anda kaybetmiş ve suçluluğun karanlığına gömülmüş bir genç. İçinde dinmeyen çığlıklar, her korna sesinde yeniden açılan yaralar, nefesini bile unutturan panik ataklar... İkisi de aynı hastanenin duvarlarında kaybettikleri yanlarını ararken, hayat onları sessizce birbirine doğru sürüklüyor. Birinin bedeni savaşırken diğerinin ruhu kanıyor; ama kader, iki kırılmayı tek bir bütün yapmanın yolunu biliyor. Bazen yeniden doğmak, tek başına mümkün değildir... Ve bazen insanı hayata döndüren şey bir mucize değil, göz göze geldiğin anda içindeki karanlığı susturan bir yabancıdır. Bu hikâye, iki yaralı kalbin birbirinde nefes bulmasının, acının içinden filizlenen sevginin ve 'tutunmanın' en güçlü hâlinin öyküsü." ---

Deniz yıllardır saklanıyor. Geçmişinden, onu arayan insanlardan ve karanlığın bir gün yeniden kapısını çalacağı gerçeğinden. Sessiz bir hayat kurduğunu sanıyordu. Ta ki bir gece, eve dönerken peşine düşen bir adam tüm dengeleri altüst edene kadar. O an yardım istediği kişi ise yanlış adamdı. Kuzey. Kuzey'in görünmez bir savaşı vardır. Deniz'in ise sakladığı bir geçmiş. İkisi de karanlıktan kaçmaya çalışırken kader onları aynı çizgide buluşturur. Ama bazı adamlar kurtarıcı değil, tehlikenin ta kendisidir. Deniz kaçmaya devam mı edecek, yoksa hayatında ilk kez birine güvenmeyi mi deneyecek? Geçmişinin kapıları aralandığında, içindeki karanlıkla yüzleşebilecekler mi? © Bu hikâye yazara aittir. İzinsiz paylaşılamaz ve çoğaltılamaz.

Aynı tim. Aynı görev. Birbirine tahammülü olmayan iki asker. Güven yoksa, hayatta kalmak da yok.

- Hani iftar vaktine yakın susar ya insan, - yokluğun o denli yakıyor beni. - Söyle ne zaman okunur ezan, - bir yudum su gibi özledim seni. + Başına güneş değil oruç geçti sanırım - Kıştayız güneşi gördüğümüz mü var Allah aşkına... Bir iktisat öğrencisinin ramazanı ve ramazanda sümbüllenen sevdası Bu kitap İktisat, Şükür, İhlas, Hastalar ve Ramazan Risaleleri ışığında Yazılmakta dır

Bazı insanlar gitmez. Sadece susar. Elçin, başkalarına iyi gelmeyi öğrenmiş ama kendine hep geç kalan bir kadın. Baran ise güçlü görünen, ama içindeki boşluğu kimseye göstermeyen bir adam. Aralarında yarım kalmış bir şey var. Konuşulmayan, adı konmayan, yıllarca içte taşınan. Şimdi iki yabancı gibiler. Bir ekranın iki ucunda. Bir anonim ve bir orman gözlü. Şarkılar konuşuyor onlar yerine. Cümleler eksik, duygular fazla. Bu hikâye; geç kalınmış duyguların, söylenmeyen cümlelerin ve hiç bitmemiş bir hissin hikâyesi. Çünkü bazı aşklar bitmez. Sadece sessizleşir. Ve bazende en tanıdık kalp en yabancı isimle geri döner. İlk yayımladığım kitabım bu zamana kadar yazıp taslakta bıraktığım çok oldu ama bu beni yayımladı dedi resmen bu yüzden burdayız işte kitabı yazarken;daha önce okuduğum wattpad kitaplarından esinlenerek birazda özellikle kız karakteri kendi içimde bastırdığım duyguları dile getirebilmek için öyle bi kaç bişi karaladım .Umarım beğenirsiniz.

"Bazen hatırlamamak, hatırlamaktan daha çok acıtır..." Işıl, hayatının en karanlık anlarından birinde gözlerini açar. Hafızasında büyük bir boşluk, kalbinde ise sebebini bile bilmediği bir sızı vardır. Geçmişine dair hiçbir şey hatırlamıyordur. Kim olduğunu, ne yaşadığını, kime güvenip kimden kaçması gerektiğini... Her şey bir bilinmezliğin içinde kaybolmuştur. Ancak kader, gerçeklerden kaçmasına izin vermez. Her adımda geçmişe dair yeni bir parça ortaya çıkar ve bu parçalar, onu saklanan büyük sırlarla yüzleşmeye zorlar. Hafızasını kaybetmek, sadece başlangıçtır... Aşkın en karmaşık hali, dostlukların en çarpıcı yüzü, kaybolmuşluk hissinin en derin sancısı bu hikâyede sizi bekliyor. Işıl'ın zihnindeki sisler dağılırken, okur da onunla birlikte gerçeği arayacak. Peki, her şey hatırlanmaya değer mi? Yoksa bazı anılar, sonsuza dek karanlıkta mı kalmalı? Geçmişle yüzleşmeye, yürek burkan sırları keşfetmeye ve aşkın en sarsıcı halini deneyimlemeye hazır olun. "Hafıza, bazen kalpten daha çok yara taşır..." (Kitabım hakkında bana geri bildirimlerde bulunursanız çok sevinirim. Şimdiden teşekkür ederim.🤗) ~Sunofsea~