Ben Lorin ... Kadersiz her zulme boyun eğmiş susmuş lorin . Hayalleri elinden alınmış hayalsiz umutsuz lorin . Kimsesiz lorin yetim lorin ... Bir sevdiğim vardi onu bile bana çok gördüler... Ben Yasin ağanın torunu lorin... Herkesin hor gördüğü kendi öz yurdunda evsiz lorin . Lorinim işte dedemin dayaklariyla bu günlere geldim . Okumak orda dursun bir kitabı bile elime aldirmazlardi . birini sevdim ilk aşkım yusufum.. Sustum ... Bu büyük acı karşısında sustum . Can dostum kuzenim birlikte büyüdüğüm kız kardeşim dediğim Gülcan ile evlenirken sustum . Mutlu olmam yasaktı bu konakta Ben ne istersem dedem hep alıyordu elimden ve yusufumu aldı benden en sevdiği torunu Gülcana verdi... Ne Lorinmiş...

Süreyya, bu sevdanın imkansızlığının farkındaydı. Onun kalbi nasıl Aslan'a aitse, Aslan'ın kalbi bir başkasına aitti ve bu sevda yükü her yükten daha ağırdı...

Güzel Zühre, derlerdi bana. Bahtın da, yüzün gibi güzel olsun. Onaltı yaşımdı. Sevdiğim gençle düğünümün arifesinde, adımı lekelerken bir adam, hayallerimi de beraberinde götürdü. Bir daha asla eskisi kadar mutlu olamayacaktım. Beni zorla alan adama hayatı zehir edip, yeniden özgürlüğüme kavuştuğumda, bunun çok da uzun sürmeyeceğini anladım. Kuma olarak gittiğim evde, kocama aşık oldum. Artık hem sığıntı, hem aşık, hem de anneydim.