"Biri yaşatmak için doğmuştu, diğeri ise yok etmek için." Bilge için dünya, tıp kitaplarının güvenli sayfalarından ve hastane koridorlarının kokusundan ibaretti. Ürkek adımları, naif ruhu ve zorluklarla örülmüş geçmişiyle o, hayata şifa sunmaya yeminli bir genç kadındı. Mesleği, onun dış dünyaya karşı tek kalkanıydı. Ta ki o kalkan, bir gece yarısı "Satır" lakabının kanlı gölgesine çarpana kadar. Efe, nam-ı değer Satır. Yeraltı dünyasının sessiz celladı, acımanın uğramadığı bir durak. Onun elleri şifa dağıtmaz, sadece yarım kalan hesapları kapatırdı. Adı bir fısıltı gibi geçtiği her yerde, geride sadece soğuk bir ölüm bırakırdı. Şifa, dehşete aşık olabilir miydi? Bir cellat, hayatında gördüğü en beyaz çiçeği koparmaya mı kıyar, yoksa onu dünyadan mı saklar?

Hayatta kalmak sandıkları kadar zor değildi. Asıl zor olan, kime güveneceklerini bilmemekti. Her gün biraz daha çoğalan hastalıklılar, tükenmek bilmeyen kaçışlar, açlık, ihanet ve her köşe başında bekleyen ölüm... Bu dünyada güçlü olan değil, vazgeçmeyen hayatta kalıyordu. Ama kimse bilmiyordu ki, onları bekleyen en büyük tehlike dışarıdaki canavarlar değildi. Çünkü bazı gerçekler, insanın bütün hayatını tek bir cümleyle paramparça edebilirdi. İdil ve arkadaşları, birbirlerini koruyabilmek için savaşırken aynı zamanda geçmişleriyle, pişmanlıklarıyla ve kalplerinin en derin yaralarıyla yüzleşmek zorunda kalacaklar. Bir yanda ilk aşklar, yarım kalan duygular, kardeşlik bağları ve uğruna ölünecek insanlar... Diğer yanda ise her adımda biraz daha yaklaşan karanlık. Bazen sevdiğin insanı kurtarmak için ölmen gerekir. Bazen de yaşamak, ölmekten çok daha ağır bir bedel ister. Ve bazı kapılar vardır... Bir kez açıldığında, artık hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Bu hikâyede kimse güvende değil. Çünkü her seçim, yeni bir kayba dönüşebilir. Ve bazen en büyük savaş... İnsanın kendi zihninin içinde başlar. 🧟‍♂️ İlk yayın tarihi- 08.02.2020 Düzenlenmiştir.

(Yetişkin okurlara yönelik +18 sahneler içermektedir.) Keyifle "Nihayet tanışabildik..." dedi. Eğer beni tutmuyor olsaydı titreyen dizlerim yüzünden yere düşebilirdim. Kahretsin, Ecsad maskesi takıyordu! Kim olduğuna dair bariz düşüncemin yanlış olması için her şeyimi verirdim. Ama onun kim olduğunu biliyordum. Hissettiğim korku ruhumun üçüncü bir kişi olarak olayı izler pozisyon alacağı kadar ağır gelmişti. Kendimin farkında değildim, boşlukta yüzüyordum. Yutkunarak boğazımdaki düğümü itmeyi denedim fakat manasızdı. "Kimsin sen? Benden ne istiyorsun?" Kaygı içinde kısılan sesim yüzünden beni duyamaması mümkündü. Ama duydu. "İsmim Xhadriel. Beni tanıyor musun?" Ecsad'ın kurucusu, gelmiş geçmiş en tehlikeli hacker topluluğunun lideri Xhadriel... Hiç tanımamış olmayı dilerdim. Halbuki benimle birlikte bütün ülke onu tanıyordu. Bense onun hakkında bütün ülkenin bilmediği bir gerçeği biliyordum; benim peşimde olduğunu. Onu tanıdığımın, hatta peşimde olduğunu bildiğimin farkındaydı. Kendi ağzımla onaylamamı istiyordu. 'Beni bekliyordun, bende geldim' der gibiydi.

Gökten inen sarmaşıkların birbirine dolanmasıyla başladı her şey. Sarmaşıklar tek tek inip bizi ilk günden bağlamıştı. Sonra o sarmaşıklar koptu ve geriye kocaman bir hayal kırıklığı bırakmıştı. Şimdi sarmaşıklar tekrar toplanıyordu ve bizi bir araya getirmek için komutlanıyolardı. " Bizi öldürdün ama ben yine de sana geldim. " diye kendime kızarak fısıldadım. " Bizi öldürdüm ve şimdi toplamak için yeminliyim. " dedi alnını alnıma bastırıp. Sarmaşıklar birbirine dolandı ve zaman bizim için akmaya başladı. Bu kurgu da geçen tüm kurul ve kuruluşlar da geçen olaylar gerçeklik teşkil etmez!!

Bir kız var, içine kapanık kız. Belli bir alanı var kendince güvenli olan. Bu güvenli alanın dışına çıkmayan bir kız. Bu kız arkadaşı telefonlarına cevap vermeyince, arkadaşının ağabeyinin telefon numarasını alır. Ona verilen numaranın yanlış numara olduğunu bilmeden yazar o numaraya. Sonrasında büyük bir kırgınlık. Peki, kimdi yazdığı adam? Daha önemlisi hayatına nasıl dahil olacaktı? Kalbini ilk konuşmada paramparça eden adam, onun hayatına nasıl iyi gelebilirdi?

Saye PUS yıllar sonra ailesiyle tanışır. Kimliğine bile yeni kavuşmuş genç kız aile kavramına alışabilecek mi? *Abi konulu kitap*

Eva Johnson sıradan bir lise öğrencisi iken bir anda anlam veremediği olaylarla karşılaşır. Yazıları okuyamaması ve eşyaların ona doğru uçması ile kafayı yediğini düşünür. Fakat bir gün bir genç karşısına çıkar ve kendisinin yalnız olmadığını söyler. Eva kendisi gibi özel yeteneklere sahip gençlerin bulunduğu bir akademiye taşınır ve burada ise hiç beklenmedik yeteneklerini keşfeder. Aslında bu yeteneklerinin onu sonunu getireceğinden habersizdir. 7 seçilmişin var olması gerekirken kendisi 8. olarak aralarına katılır. Peki bu onun için neleri beraberinde getirir? İşte sizlere bunu anlatan sürükleyici bir hikayeye davet ediyorum. Şimdiden keyifli okumalar... *Kitabın devamı ile birleşik olduğundan bölüm sayısı fazladır* Temmuz ayı boyunca Bilim Kurgu #7 - #10 Ağustos ayı boyunca Bilim Kurgu #5 Eylül ayı boyunca Bilim Kurgu #1 © Tüm hakları saklıdır © PERVİN ÇALIŞKAN

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

HAFIZANI KAYBEDERSEN DÜŞMANINA AŞIK OLABİLİR MİSİN? Kazadan sonra teyzemin yanına taşınırken planım; üniversiteye devam etmek, ressam olmak ve ailemin anısını onurlandırmaktı. Yani en azından her şey mahvolana kadarki plan buydu. Ta ki 'o' gelene kadar. Geçmişimden gelen gizemli bir yabancı işleri karıştırana dek. Şimdi, her şey değişti. Müthiş güzel bir hayattan koparılıp zift kokan diyarlara sürüldüm sanki. Sırlarla dolu Aram Alevhan, gerçekleri fısıldarken kendi karanlığına çekti beni. Benim anılarım o karanlığın dibinde zincirlere vurulmuş, kilitli. Artık ne arkadaşlarıma ne de teyzeme güvenebilirim. Aynadaki aksime bile güvenemiyorum çünkü gördüğüm kişiyi tanımıyorum. Bu gözler bir yabancının gözleri sanki. Ben gerçekten sandığım kişi miyim? Sahi en eski anım ne benim? Peki Aram, o benim neyim? Düşmanım mı? Peki neden düşman olduğunu hatırlamıyorsam ona aşık olabilir miyim?

-Kolyeni bende unutmuşsun , akşam gel al. ×Yangında düşürdüm sanmıştım. -Yangın sayılır... (Ağır Roman filminden replik alıntısıdır .) (Kitabın asıl adı 'Memleketsiz'di çünkü Gazapizm-Memleketsiz dinlerken gelmişti aklıma ama sonra değiştirdim.Yine de kitap şarkısı Memleketsiz... He bir de Gönül Davası. ×'Canım yandı, camı açtım. Dumanından haberin olmadı.' Üstelik bir de canımı yakan sendin -Bir gönül davası anlatsam ağlarsın ... Hikayenin belli bir kısmından sonrası yan karakterler içerir ve yan karakter ağırlıklıdır. Cinsellik içerir.*