Cansu bir tıp öğrencisiydi. Hayatı hastane koridorlarında, nöbetlerde ve yorgun gecelerde geçiyordu... ta ki bir gün aniden yere yığılıp ölümle yüzleşene kadar. Kalbi durdu. Ama öldüğü yerde uyanmadı. Gözlerini 1800'lerin İstanbul'unda, zengin bir paşa konağında açtı. Artık herkesin "cinli" dediği genç bir kızın bedenindeydi: Cavidan. Bu dünyada kimse ona inanmıyor. Doktorlar çaresiz. Hizmetçiler fısıldıyor. Ve ailesi kızlarının aklını kaybettiğini düşünüyor. Ama Cansu bir şeyi biliyor: O ölmedi. Ve bu hayat... ona ait değil.

{Kitabın şarkısı: Raving George - You're Mine} Önümde sadece karanlık bir sis dumanı duruyordu. Etrafıma bakındım lakin yalnızdım, her zamanki gibi... Birkaç adım ilerledim, ben gittikçe yol uzuyordu sanki. Bir ses işittim, bir kitap aralanmıştı. Tıpkı bir duman bulutu gibi dağıldı karanlık. Ne olup bittiğine anlam veremezken gözüm ileride havalanmış büyük kitaba kaydı. Yutkundum. Kehanet kitabı... "Ben de sizi bekliyordum Lordum. Zamanı geldi. Ay ve Gece buluşacak, o zaman ailenizin ruhu huzur bulacak! Bu ışıltı çok güzeldir adeta bir kristal gibi... Lakin unutmayın o kristal eşsiz ve güzel olduğu kadar keskin de olabilir. Birkaç yıldır süren bu karanlığı o dindirebilir, lordum. Size sevgiyi öğretebilir ve size gerçek bir aile verebilir..." Ben kimden bahsettiğini idrak etmeye çalışırken o devam etti. "Yalnızlığın diniyor, Gece Lordu. Kristal kelebeğin geliyor." Onun seni incitmesine izin verme. Ama... Durduramazsın, o senin kalbinin sahibi olacak. Sen de onun kalbini çal... Bırak da bu karanlığı o aydınlatsın. Senin gecende parlayan bir ay olsun... !Kitap tarafıma aittir. Çalınması veya kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılacaktır!

Arden Akağaç, yüzünü yeniden bana yaklaştırınca burnunun ucu benimkine değdi. Buz gibi nefesi dudaklarıma çarparken gözlerimi açık tutmakta zorlandığımı fark ettim. "Sen," dedi nefesi hala dudaklarıma çarpıp tenimi yavaşça kuruturken. "Görmen gerekenden fazlasını gördün." Avuçlarımın içinin terlediğini hissettim. Dudaklarından sızan kanı gördüğümü biliyordu! Nasıl olduğunu bilmiyordum ama biliyordu işte! "Ben karnım doyduğunda..." Durup bir an için kopkoyu dudaklarını yaladı. Ardından tekrar konuşmaya devam etti. "Bedenim başka bir şekilde acıkır." Araladığım gözlerim ardına kadar açılırken başımı ondan uzağa çekmek istedim ama yapamadım. Gidemedim, kaçamadım. Aptal topuklularım bir milim bile oynamadı. Aksine öylece durdum. O bana beni yiyecekmiş gibi bakarken ben sadece durup her yeri saran tuhaf kokusunun başımı döndürmemesini diledim. "Gerçekten neyden bahsettiğini bilmiyorum. Seni tanımıyorum bile." Elimi korkarak göğsüne koydum. "Seni tanımıyorum." Sonra parmaklarımla sert göğsünü ittim. Arden, kıpırdamadı bile. Parmaklarım siyah kaygan gömleğini neredeyse delecekken o kıpırdamadı bile. Sadece bana baktı. Avladığı, kaçmaya çalışan tavşanının gözlerine baktı. Kızıl irisler zevk aldığını düşündüren bir şekilde yavaşça parlarken aklımın bana türlü oyunlar oynadığını düşünerek o gözlerin sabitlendiği ciğerlerimi şişirip son bir nefes aldım. Keyifle beni izlerken bir anda eğilip kolunun altından, beni hapsettiği minicik yerden kaçtım. "Ah Gece," dedi Arden keyifle. Bir anda arkamda bitiverdi. Belimden yakalayıp beni kendi bedenine bastırdı. Saçları omuzlarıma çarparken aldığı derin nefes boynumdaki tüm tüyleri dikleştirdi. "Öyle güzel kokuyorsun ki. Kanını emmemek ziyan olur." Bir taşın süslediği zarif işaret parmağı boynumu yavaşça okşarken gözlerimi kapattım.

"Acıdan geçemeyen kadının, acısı bitemeyen adamla; kırık dökük sevdası." Kendini bilmez bir gecede, ay tamda göğün bağrında uyuklarken başladı her şey. Kader; dizleri yaralı bir kızı, dudakları kan kokulu bir adamın koynuna sardı. Yitirdiği hafızasının ardından, hiç bilmediği bir adamın elini tuttu. Geçmişi hatırlamaya çaba gösterdiği her an kendiyle ilgili bilinmezlere daldı. Adam her an köşe başındaydı, soluğundaydı ve ne parmağındaki yüzük, ne de hatırlamadığı geçmiş bu ihtirasa mani olamadı. Oysa ki şeytanın ini, adamın köşesi kıvrılmış zihniydi. Kadın adamın cehennemiydi; saf ateşin koynu, zemheri kışın soluğu.

Beş Okulu, özel güçleri olan gençleri tam on altı yaşlarına bastıklarında onları eğitmek üzere okula kabul etmektedir. Ancak bu okula girmek öyle kolay olmayacaktır. Özel güçlere sahip bu gençlerin her biri teste girecek ve güçlerine uygun kategorilere ayrılacaktır; Aslanlar, Yılanlar, Gölgeler, Turnalar ve Ağaçlar... Feride okulda teste girer ancak ayrıldığı kategori aslında gücüne ait bir sınıf değildir. Onun bir Ağaç olduğunu düşünen eğitmenler, hata yapmıştır ve Feride esas gücünü, yıllar sonra bu okulda güçlerini kontrol etmeye çalışırken öğrenecektir. 16.08.22

İnsanlar üçe ayrılır; yaşayanlar, yaşamayanlar, yaşayamayanlar. Kanser hastası olan Yargı Yargıcı ölümü beklerken gözlerini hiç bilmediği bir evrende açar. Ölülerin arasından seçilerek geldiği bu evrende kendilerine Yaşamayanlar derler. Hâlâ Dünya'da kalanlara Yaşayanlar; ölen, ikinci şansı hak eden ama büyü gücü uyanmamış kişiler ise Yaşayamayanlar'dır. Yaşayanların arasında olmak için vücudunda grup sembolünün belirmesi gerekir. Bu durum geciktikçe tedirgin olan Yargı hiç beklenmedik bir şeyle karşılaşır; Dünya'da hiç aşık tatmamıştır çünkü ruh eşi Yaşamayanlar'dadır. Ölerek kurtulamazsınız Yaşamayanlar'a hoş geldiniz. ✨Kitap olduğu için ara bölümler kaldırılmıştır✨

Not: Karakterler farklı olsa da bu " Fısıltı Lordu ve onun Küçük Kurtarıcısı" kitabının devamı niteliğindedir. Olayları anlayabilmek için lütfen önce onu okuyunuz. Not: Hikaye şiddet ve saldırganlık içermektedir. Bu yüzden yetişkin kategorisindedir. *** İki yıl önce Dünya gökyüzünden gelen Canavarlar tarafından saldırıya uğradı. Onlara Canavar diyorduk ama aslında ne oldukları hakkında en ufak bir fikrimiz bile yoktu. Herkesin düşündüğü ilk şey onların uzaylı olmasıydı ama iletişim kurmadılar. Hayır, bunun yerine insanlara saldırdılar. Birkaç gün sonra tamamen ortadan kaybolmalarını beklemiyorduk. Onlar gitti ama geride bıraktıkları etki insanlığı kaosa sürüklemeye devam etti. İnsanlar akıl sağlığını kaybetti ve birbirlerine saldırmaya başladı. Birkaç ay içinde yüzyıllardır ayakta duran düzen tuzla buz oldu. Devletler çöktü, düzen mahvoldu. Şimdi ortalık delirmeye yakın insanlarla dolup taşmış, açlık ve sefalet tüm Dünyayı sarmıştı. Onunla bu kaosun içinde yaşam mücadelesi verirken tanıştım. Birkaç gün içinde düşüncelerime nüfuz etti. Bir hafta sonra kalbim onu gördüğümde delice atmaya başladı. Bu yanlıştı ama kalbim bunu umursamıyordu. *** - Bu kitap 28/01/2024 tarihinde yayınlanmıştır ve bu isimle yayınlanan ilk kitaptır. Not: Kapaktaki görseli Pinterest uygulamasından buldum. Birine aitse ya da basılmış bir eserde kullanılan görselse bana mesaj atın, değiştiririm.

Lena Aydoğan, gece yarısı sessizce evden adımlayıp dolunay ışığında uçurumdan savrulduğunda nasıl bir evrende gözlerini açacağını bilmiyordu. Ona doğru adımlayan gri kurda bakarken, gördüklerinin kendi hayal gücü olup olmadığını da sorgulamıyor değildi. (İlerleyen bölümlerde yetişkin içerik olacaktır.)

Tarihi Kurgu Kategorisinde 1numara -11.11.2023 Zaman -11.01.2024 1numara. Mila, hayatının en zor anını yaşarken kendini birden 1682'de Aysima olarak bulur. Aşık olduğu adam ile modern zamana, evine dönmenin yolunu mu bulacak yoksa geçmiş zamanda mı kalacak? Bu bir Osmanlı tarihi kurgusudur. Tarihte kişi ve olayların benzerleri olabilir fakat sadece KURGUDUR!!! Ayrıca, saf bir aşk hikayesi değil; günümüzden geçmişe gidip bazen şuana dönmek, bazen kendini sağlama almak isteyen akıllı bir kadının yol ayrımıdır.