Hayat, farklı zamanlarda, farklı duygularla dolu upuzun bir yoldur. Peki, bu yolda ayağımız takılmadan yürümek için ne yapmamız gerektiğini biliyor muyuz ? Doğru olduğunu varsaydığımız düşünceler ne kadar doğru ? Yanlış olduğunu varsaydığımız düşünceler ne kadar yalnış ? Başarıya ulaşmak, önceliklerimizi belirlemek için ne yapmamız gerekiyor ? Mümin Sekman'ın '' Her Şey Seninle Başlar'' adlı kitabından esinlenilerek kaleme alınan bu eserde, kişisel gibi görülen fakat, gençlik dönemindeki çoğu bireyin yaşadığı sorunları ele alarak doğru yolu bulmak için adımlar atacağız. Başarısızlığınızın kökenine inerek, başarıya nasıl ulaşmanız gerektiğini beraber bulacağız. Bu kitabı okuduktan sonra CEO olmanızın garantisini veremem, hayır. Fakat, şuan olduğunuz kişi olmayacağınızın garantisini verebilirim.

Sürekli aynı kâbuslarla uykuları bölünen Rena, yine bir gece aynı kâbusun etkisinden korkuyla uyanır. Rüyanın üzerinde bıraktığı etkiden kurtulmak için banyoya; yüzünü yıkamaya gittiğinde aynada yansımasının kaybolduğunu görür. Banyo aynasında kendi yansımasını göremeyen Rena hala uyuduğunu ve kâbusun içinde olduğunu düşünerek kendi odasına kaçar. Odasındaki boy aynasına baktığında ise hayatının şokunu yaşar çünkü aynanın içinde kâbuslarında kaçtığı adamı görür. Aynanın içine hapsolan ve Kâbus Gözcüsü olduğunu öğrendiği Aryen'in kendisine sorduğu bilmeceye cevap verirken Kabus Lordu'nu insan diyarına getirdiğinden habersizdir. Aynı gece yansıması çalınan Rena, Kabus Lordu Aryen'le bir anlaşma yapmak zorunda kalınca geri dönülmesi imkansız bir yola ilk adımını atmış olur.

2019'da yazılan mektuplara 1979 yılından gelen cevaplar. İki tarih arasında köprü olan kırmızı bir posta kutusu. İki insanın manevi değişimi ve en güzel sevgi satırları. 💌 "Sanki eskiden her şey daha güzelmiş Bay E. Öyle hissediyorum. Öyle hissettiriyorsun." 22. 06. 2019 24. 12. 2019

#Osmanlıya ait bir kurgu! Arkeolog olan kumsal demirkan,görev aldığı bir kazı çalışmasında, siyah ve kırmızı renklerinden oluşan bir taç bulmasıyla kendisini osmanlı döneminde bulur... Sadrazam olan tuğrulla tanışır,peki kumsal başına geleceklerden haberdar mı?peki geri dönmek onun elinde olsa dönmek ister miydi?hayatının aşkını osmanlı döneminde mi bulacak? "Gitmem mi ister miydin?" dedim titreyen sesimle,nolur yanıltma beni. Bana uzun uzun baktı, aşık olduğum gözlerine baktım, "Öyle bir ihtimal varsa da,onu aklıdan çıkar hatun,çünkü izin vermiyorum." dedi,keskin sesiyle. Yazım tarihi; #31.03.2023# BİTİŞ;#19.05.2023# (KİTAP BANA AİTTİR.YAYINLANMASI VE KOPYALANMASI DURUMUNDA GEREKLİ YERLERE BAŞVURULUCAKTI!)

Alt tarafı kızlarla bir gece yarısı buluşup eğlence amaçlı bir âyin yapıcaz en fazla ne olabilir ki? ☆●☆●☆●☆●☆●☆●☆●☆●☆●☆●☆●☆●☆ Son günlerde sosyal medyada herkesin diline dolanan tek bir şey vardı: GÖZYAŞI RİTÜELİ. Kimine göre uydurma bir şehir efsanesi, kimine göre ise geri dönüşü olmayan karanlık bir çağrı... Bu âyini yapmak için bir araya gelen dört kız arkadaş, her şeyin sadece bir eğlenceden ibaret olacağını sanıyordu. Bir gece yarısı Saye'nin evinde toplanırlar. Ama Saye huzursuzdu. İçini kemiren, adını koyamadığı karanlık bir his vardı. Kalbi sebepsiz hızlanıyor, nefesi daralıyordu. Daha fazla dayanamayıp bu âyini yapmak istemediğini vazgeçmeleri gerektiğini içinde kötü bir his oluştuğunu dile getirir. Fakat kızlar itaraz edince, kabul etmek zorunda kalır, âyin başladığında ise Saye dayanamaz ve bir kez daha konuşur. Kızlar onu susturmak için âyinin ortasında onun adını zikrederler. İlk başlarda hiç bir şey olmaz ama günler geçtikçe Saye tuhaf rüyalar görmeye başlar. Bunun sadece bir kabus olduğunu düşünür. Kendini buna inandırır. Mantığına tutunmak ister. Ama sonra Fatma ana'nın ölümüyle artık hiç bir şey eskisi gibi olmaz.. Çünkü o gün ilk acılı gözyaşı dökülmüştür.. Ve artık rüyalar gerçekleşmeye başlayacaktı. Bu âyinden kimse sağ kurtulamayacaktı. Ya da kurtula bilirler miydi? Bunu okumadan bilemeyiz değil mi güzel varlık? PEKİ İNTERNETE NE KADAR GÜVENİLMELİ? +18 şiddet, küfür, kan ve vahşet olayları içerir!! BAŞTAN YAZILIYOR Başlangıç: 07/06/2024 Bitiş:

İɴᴛɪʜᴀʀ ʜᴀᴛᴛı ᴀᴅıʏʟᴀ ʙɪʟɪɴᴇɴ çᴇᴛᴇ, ɪɴsᴀɴʟᴀʀı ɪɴᴛɪʜᴀʀᴀ süʀüᴋʟᴇʏᴇʀᴇᴋ öʟᴅüʀᴍᴇsɪ ᴠᴇ ᴅᴏʟᴀɴᴅıʀᴍᴀsıʏʟᴀ ʙɪʟɪɴɪʀ. ʜᴇʀᴋᴇs ᴏɴʟᴀʀᴅᴀɴ ᴋᴀçᴍᴀʏᴀ çᴀʟışıʀᴋᴇɴ, ɢᴇɴç ᴋıᴢ ɴᴇʀᴇᴅᴇɴ ɢᴇʟᴅɪğɪɴɪ ʙɪʟᴍᴇᴅɪğɪ ʙɪʀ ᴄᴇsᴀʀᴇᴛʟᴇ çᴇᴛᴇ ʟɪᴅᴇʀɪɴᴇ ʏᴀᴢᴍᴀʏᴀ ʙᴀşʟᴀʀ. ᴀᴋşɪɴ; Öʟᴍᴇᴋ ɪsᴛɪʏᴏʀᴜᴍ ᴀᴍᴀ ʙᴜɴᴜ ʙɪʟᴇ ʏᴀᴘᴀᴍᴀʏᴀᴄᴀᴋ ᴋᴀᴅᴀʀ ᴄᴇsᴀʀᴇᴛsɪᴢɪᴍ. ᴀᴋşɪɴ; ʙᴇɴɪ sɪᴢ öʟᴅüʀᴇʙɪʟɪʀ ᴍɪsɪɴɪᴢ? ᴀᴋşɪɴ; ʙᴇɴɪ sᴇɴ öʟᴅüʀᴇʙɪʟɪʀ ᴍɪsɪɴ? ʏᴀᴢᴅığıᴍ ɴᴜᴍᴀʀᴀɴıɴ ᴋᴀʀşısıɴᴅᴀ ᴋɪᴍ ᴏʟᴅᴜğᴜɴᴜ ʙɪʟᴇ ʙɪʟᴍɪʏᴏʀᴅᴜᴍ. ᴛᴇᴋ ʙɪʟᴅɪğɪᴍ ᴏɴʟᴀʀ ʜᴀᴋᴋıɴᴅᴀ çıᴋᴀɴ ᴋᴀɴ ᴅᴏɴᴅᴜʀᴜᴄᴜ ʜᴀʙᴇʀʟᴇʀᴅɪ; ɪɴsᴀɴʟᴀʀı ɪɴᴛɪʜᴀʀᴀ süʀüᴋʟᴇʏᴇʀᴇᴋ öʟüᴍʟᴇʀɪɴᴇ ʏᴏʟ ᴀçᴛıᴋʟᴀʀı, ᴅᴏʟᴀɴᴅıʀᴅıᴋʟᴀʀı ᴠᴇ ᴋɪᴍʟɪᴋsɪᴢ ᴏʟᴅᴜᴋʟᴀʀı ᴅışıɴᴅᴀ ʜɪçʙɪʀ ʙɪʟɢɪ ʏᴏᴋᴛᴜ. ᴏɴʟᴀʀᴄᴀ ɪɴsᴀɴᴀ ᴍᴜsᴀʟʟᴀᴛ ᴏʟᴜʏᴏʀʟᴀʀᴅı ᴀɴᴄᴀᴋ ᴇᴍɪɴɪᴍ ʙᴜ ᴢᴀᴍᴀɴᴀ ᴋᴀᴅᴀʀ ʜɪç ᴋɪᴍsᴇ ᴋᴇɴᴅɪ ɪsᴛᴇğɪʏʟᴇ ᴏɴʟᴀʀᴀ ʙᴜʟᴀşᴍᴀᴍışᴛı. ʙᴇɴɪᴍ ᴅışıᴍᴅᴀ. ʙᴇʟᴋɪ ᴅᴇ ʙᴜ ʙüʏüᴋ ʙɪʀ ʜᴀᴛᴀʏᴅı, ʙᴇɴɪ ʜɪç ɪsᴛᴇᴍᴇᴅɪğɪᴍ ʏᴇʀʟᴇʀᴇ süʀüᴋʟᴇʏᴇᴄᴇᴋᴛɪ ᴀᴍᴀ ᴀʀᴛıᴋ ɢᴇʀɪʏᴇ ᴅöɴüş ʏᴏᴋᴛᴜ; ʜᴇʀ şᴇʏ ɪçɪɴ çᴏᴋ ɢᴇçᴛɪ çüɴᴋü ᴍᴇsᴀᴊʟᴀʀıᴍ çᴏᴋᴛᴀɴ ᴏᴋᴜɴᴍᴜşᴛᴜ. ⚠