Rahnümâ : Yol gösteren, kılavuz... Kendine Gel!! Adlı kitabın ikincisidir...

Birbirinden farklı iki hayat birleşti.Aşkla dolu yıllar geçti.O yılların ağaçları yeşerdi ilk meyvesini verdi. İsmini ALEL koydu iki aşık.İsimlerinden yeni bir isim koydular ilk bebeklerine... Ardından ağaç bir meyve daha verdi.PUS koydu ismini kadın. "Aşkımızın kalbimin camında bıraktığı Pus..." dedi adam.

İslami bir kurgudur... "Sen benim çabalarımı görmene rağmen tek tek sızdırdın bütün bilgileri." Dedi öfkeyle bağırarak üzerime gelmeye başlarken. Benim korkak adımlarım da ondan kaçarken parmağı havada savruluyordu. "Sen yılansın. Ben o kadar didinirken her şeyi gelip kolayca mahveden bir yılansın. Kinyas'ı dinlememeliydim. Seni asla bu mescide almamalıydım." Kindar sözleri ağzından hırsla dökülüyordu. Sırtım duvara çarpınca sertçe sarsıldım. Hemen önümde biten adamla titredim. Yok artık ben miyim köstebek. O kadar mı kötüyüm gözünde? Omuzlarımı sertçe kavrayıp yüzüme eğildi. "Benden o kadar nefret ediyorsun ki seni kaçıran adamlara bilgi bile taşıdın. Hiç mi utanmadın?" Derken sesi sonda çatladı. Çattığı kaşları inerken alt dudağı titredi. "Ben seni sevmiştim. Neden benden nefret ettin? Neden bana bunu yaptın? Ben seni sevmiştim." Son sözleri hıçkırıklarına karışırken alnını duvara dayadı. Gözyaşları omzuma damlarken şaşkınca kalakalmıştım. Şimdi bu adam bana köstebeğim diye hesap mı soruyordu? Vücudunun bana olan yakınlığına baktım nefesim tıkanırken. İçime dolan güzel kokuyu istemeye istemeye çektim. Elleri omuzlarımda sanki oraya ait gibi dururken bu adam duvara ağlıyordu. Onu omzuma çekmek isterdim ama buna cesaretim yoktu. Ben onun bu yaptığını asla yapamazdım. Duvara ağlıyordu. "Ben köstebek değilim." Dedim cılız sesimle fakat bu onun durulmasını sağladı. Omuzlarımdaki elleri bir nebze bollaştı. Omuzlarımdan kollarıma oradan ellerime ulaştığında ona bütün vücudum tepki veriyordu. Kendimden geçecek gibi hissederken tek dayanağım halâ dini nikahımız olmasıydı. "Didem." Dedi. Sesi adımı alladı pulladı ve bana geri verdi. Kalbim hızlanırken geri çekilip gözlerime baktı. Mavi gözlerim kahverengilerine duydu Yayın tarihi: 12.09.2021 Final tarihi: 02.01.2022

20 yaşında bir genç kız. Acıyla büyümüş, nefretle büyümüş. İçinde saklanan bir çocuk var, asla yaşayamadığı çocukluğu var. Hayatı boyunca babaannesi dışında kimse tarafından sevilmemiş bir kız bu. Sevilmemesinin nedeni topal olması. Ya da annesinin onu dünyaya getirirken hayatını kaybetmiş olması. 23 yaşında bir genç adam. Şımarık, her şey istediği gibi olan bir adam ama onun da içi çocuk. Onun da annesi onu dünyaya getirirken vefat etmiş ama o çok sevilmiş. Ailesi onu çok sevmiş, çevresi onu çok sevmiş. Ne isterlerse yapmışlar ama bir kez istediğini yapmamıslar ve bu şımarık adamı o kızla evlendirmişler. Adam ondan utanmış, yanına yakıştırmamış, kız kırılmış, çok kırılmış. Adam onu istememiş, kız gitmiş. * Şiddet, küfür ve olumsuz ögeler içerebilir. * Spiritüel - 1

Kendini arayan bir kız.. İsminin tüm anlamını yaşamak isteyen. Ailesinin ona sunduğu hayattan çok bunalmış bir kızın öyküsü var burada. Sevginin allah rızası ile güzel olduğunu anlayan, ve sevgisi için herşeyinden vazgeçebilcek bir yüreği anlatan kız.

Fisebilillah: Allah Teâlâ'nın rızâsına uygun ve O'na yaklaşmak amacıyla yapılan her türlü hayırlı işte çalışan. .. "Merhaba, Adniye Hanım?" Başını kaldırmayıp sadece selamıma karşılık başını salladı. "Merhaba, Feyyaz Bey." Rasim ağabeyin sözleri kulağımdaydı, artık ağabeyimdi o benim değil mi? "Size yardımcı olmak isterim, kardeşiniz için." Başını kaldırdığında gözlerindeki mutluluğu gördüm ve o umut gönlümdeki kuşları uçurmuştu, ne güzeldi o gözler. Oysaki, renkli değildi, öyle çekici bir gözü de yoktu ama bu dağ gibi adamı yıkardı o gözler, kesin. 04/02/2020 - 12.06.2020

Anlık aklıma gelen bir kaç kelimeyi birleştirip, söze çeviriyorum. Tıpkı bir gün mutlu, bir gün üzüntü hatta bir günde farklı duyguları yaşadığımız gibi

0545.......: Annem her kış Kuran Kursu'na giderdi 0545.......: Beni de yanında götürürdü 0545.......: Oraya gitmeyi hiç sevmezdim 0545.......: Sonra sen beni yanına çağırmıştın 0545.......: Seni de annen getirmişti 0545.......: Onlar hocayla Kuran okurken biz ikimiz dış tarafta beş taş oynardık 0545.......: Hatırlıyor musun beni? 🌠 Güldürür. ✅ Düşürür. ✅ Duygulandırır. ✅ Tamamlandı. ✅ 04.06.2020'de yayınlandı. 02.07.2020'de tamamlandı. Mizah - 1 (17.06.2020) Text - 1 (22.06.2020) Spiritüel - 1 (26.06.2020) Dram - 1 (16.08.2020)

Arafta kalmış milyonlarca genç kızdan biri Eylül.. islamiyeti tanımak için attığı adımlar, yuttuğu dertler var. Gel gitler içerisinde bir hayat, vazgeçme cesaretinden yoksun bir gönül. Doğruyu bulduğunda herşeye rest çeken bir nadide çiçek Hilal.. yaprakları koparılmış, toprağı ezilmiş. tamiri imkansız bir aile bağının son demlerinde.! Hayatının anlamı olan iki kızı kaybetmiş bir serseri.. Kardeşi ve Sevdiği kız için neler yapabilir? Kendi dünyasında fırtınalara karışan bir adam.. Çağrı.. ................ Aynadaki yansımasına baktı. Kaşlarını çaktı. Ruhu ikiye bölünmüş karar vermekte zorlanıyordu. İki ayrı dünyanın ortasında araf'ta kalmıştı. Ne istiyordu? Tekrar aynaya baktı. Alnında çizgiler oluşacak şekilde tekrar çattı kaşını... ağzından tek bir kelime döküldü. KİMSİN

Çatık kaşlarının ona nasıl bir hava kattığından habersizdi. Sinirli? Korkunç? Belki de her ikisi fakat bu bile yüzünün güzelliğini gölgeleyemiyordu. Düşüncelerimi, dişlerini sıkarak söylediği kelimeler böldü, "Benden uzak dur." Sol omzumda topladığım saçlarımı serbest bırakırken, attığım şiddetli kahkahayı bastıramadım. Gururuma dokunmuş muydu? Biraz. Pes edecek miydim? Hayır. Ben bir kızdım, o ise erkek. Ve kesinlikle yanlış replikleri paylaşıyorduk. "Bunu, benim söylemem gerekmez miydi?"