Mizah#7 Aslı ile Ali'nin hikâyesi, kuymağa gevrek banmak gibiydi. 《《《《《《《》》》》》》》 İzmir'in boyozundan gevreğine, denizinden midyesine delicesine sevdalı olan, mahallesinin atanamayan deli dolu müzik öğretmeni Aslı MENEMEN. Trabzonun kuymağından karalahana sarmasına, horonundan mis gibi demli çayına delicesine sevdalı, ailesinin tek oğlu, tam bir Karadeniz uşağı olan, matematik öğretmeni Ali YAYLACI. İkisi de yamurlu bir İzmir sabahında, iş başvurusu yaptıkları özel İzmir'im Kolejinin bahçesinde, hiç de hoş olmayacak şekilde karşılaştı. Aslı Ali'ye, Panda yavrusu, Ali Aslı'ya, İzmir cadısı dedi. İki inatçı keçi masalındaki keçilerden bile daha inatçı olan bu iki zıt karakter'in sessiz savaşı nasıl sonuçlanacak dersiniz? Aslı, Ali'nin herkesten sakladığı yarasını bir şekilde öğrenebilecek mi? Ali, Bela makinesi ve deli dolu Aslı ile nasıl baş edecek? Peki ya bu soğuk savaşa aileler ve okuldaki herkes de dahil olursa? Bu hikâyenin sonunda her an herşey olabilir. İlk yayınlanma tarihi: 09.01.2017

izmir'in en dedikoducu mahallesinde oturup onlar gibi olmamak bir mucize. Ben Nehir bu yazıyı okuyunca benim onlar gibi olmadığımı düşündünüz değil mi ? ama bende onlar gibiyim tek farkım tarzıma düşkün olmam...😊 annemin sesiyle gözlerimi açtım."Nehir hadi kalk yeni komşular taşınıyor git bak bakıyım kimlerdenmiş nasıl birileri"uyku sersemi olduğum için annemi tam anlayamıyordum."efendim anne "annem bir yandan canımdan dışarı bakıyordu"kızım yeni komşular taşınıyor bak bi kimlerdenlermiş" annem dedikoduya acayip düşkün bir insandı gerçi bende öyleyim ama uyku dedikodudan daha önemli."annecim biliyorum dedikodu senin için her şey ama ablam ayakta o gitsin uykum var" "sen nasıl benim kızımsın kalk kız git bak komşulara" annem başımın etini yemeye başlayınca pes etmiş bir şekilde kalktım....

Baran sinirle saçlarını karıştırmıştı. Nasıl olurda düğünden bir hafta önce evleneceği kadının kaçmasına izin verebilmişti? ''Şimdi ne yapacağız Baran?'' Ali sorduğunda bu sorunun cevabı Baran'da olmadığı için bağırmıştı. ''Nereden bilebilirim?!'' Ali ve Baran kavga ederken kapı hızla açılmış ve dikkatler o tarafa çekilmişti. ''Onu buldum!'' Kapıda heyecanla elinde telefonla duran Egemen hızla Baran'ın yanına gitmiş ve telefonu ona doğru uzatmıştı. ''İşte burada.'' Baran telefonun ekranına bakarken sinsice sırıtmıştı. ''Benden kaçabileceğini mi sanmıştın küçük hanım?'' Baran rahatlıkla arkasına yaslanırken fark edemediği bir şey vardı. Kamera kayıtlarında gördüğü kişi yakında evleneceği kişi değil, sadece ona çok benzeyen birisiydi... ------- Arkadaşlar bölümler yeniden düzenleniyor. 2016 da yazdığım yazı betimlemelerinin neredeyse hepsini değiştiriyorum. Bu yüzden okurken kafanız karışabilir. Tavsiyem düzeltildikten sonra okumanız. Bu yüzden önce Secret Crush isimli kitabıma başlayabilirsiniz. Teşekkürler 🙏🏻 Düzenlemeye Başlama Tarihi: 30.01.2023 Tahmini Düzenlemeyi Bitirme Tarihi: ??.02.2023

Evlilik arifesinde olduğunuz 5 yıllık nişanlınızı bir anda başka bir kadına kaptırsaydınız ne yapardınız? O andan itibaren önünüzde iki seçenek vardır; vazgeçmek ya da sonuna kadar savaşmak. ***** Hailey Garner "üçüncü" yolu tercih etti: İNTİKAM. Elbette bu macerasında yalnız değildi. Kanada'dan Paris'e yaptığı uçak yolculuğu sırasında tanıştığı şeytani derecede yakışıklı fakat eksantrik yabancı Fabien verdiği mükemmel öğütlerle tam bir ilişki gurusuydu. Nişanlısının ihanetine karşı Fabien'le birlikte bir oyuna giriştiklerinde Hailey tek yalancının kendisi olduğunu düşünüyordu. Fakat en harika yalanı hiç ummadığı biri söylemişti.

Bu bir kaçış hikayesiydi. Babasının zoruyla istemediği bir evlilikten kaçan Deniz başka bir evliliğe adım atacağını henüz bilmiyordu. Aklında kusursuz bir plan yapmıştı ama beklenmedik bir misafir, yardım teklifinde bulunarak elini uzattı. Karadeniz'in sert, hırçın ikliminde doğup büyüyen Fırtına'nın yardım eline sarmaşık gibi dolanan Deniz belki çok acı çekecekti ama kim bilir belkide mutluluk kollarını açmış onu bekliyor olacaktı. Masum, zarif ve kibar bir genç kız.. Asi, hırçın ve öfkeli genç bir adam.. Bu; iki zıt karakterin ortak kararla girdikleri, trajikomik ve alev alev bir aşk hikayesi. Okurken hem öfkeyi doruklarda yaşayacak hemde aşkın gücüne şahit olacaksınız. NOT:Herkes sorup duruyor. Sen anlat Karadeniz'den mi esinlendin diye. Ben bu kitabı yazmaya başladığım da öyle bir dizi dahi yoktu. Sadece sağlık problemlerinden dolayı bir ara 6. bölümden sonra yazmayı bırakmıştım. Yani; ne kitabımın konusunu o diziden esinlendim nede adını! Kapak tasarımı: @illotson

Doktor olan kızımızın yolu yanlış kişilerle kesişiyor.. Mecburiyetten başına gelenleri okuyacağız Miray ve Ekin Doktor ve Mafya Can kurtaran ve Can alan Beyaz ve Siyah

Her gece yetimhaneden kaçmayı kendine huy etmiş kızıl saçlı kız ve yolda karşılaştığı kızıl saçlı çocuk. O gün ikiside bilmeselerde birbirilerine ısınmış iki insan. Nereden bilebilirlerdi ki, birbirilerinin ikizi olduğunu?

"Canını yakmak istemem." dedi boğazımı biraz daha sıkarken. Canım acıyordu, nefes alamıyorum ama asıl korkum onun yüzündeki rahatlıktı... sakin ve ... mutlu... gözüküyordu...

"Öldürün o zaman." Duyduğum sert ve soğuk sesle irkildim. Sanki normal bir şeymiş söylüyormuş gibi bir çırpıda söylemişti. Bunların bana yardım etmelerini beklerken daha tehlikeli çıkmışlardı. Ölüm emri verilen adama bakıp vicdanımın sesine engel olarak usulca geldiğim yoldan geri döndüm. Yanlarından birkaç metre uzaklaşmışken bir silah sesi duydum. Bağırmamak için kendimi tutarak korku dolu gözlerimi adamlara çevirdim. Az önce ölüm emri verilen adam başından akan kanla yerde cansız bir şekilde yatıyordu. Diğerleri de başında hâlâ bir şeyler konuşmaya devam ediyorlardı. Yerdeki ölü adama bakıp kaldım. Hiç acımadan, bir saniye bile düşünmeden öldürmüşlerdi adamı. "Sen de kimsin?" Birinin beni fark etmesiyle hepsi bir anda bana döndü ama ben sadece az önce ölüm emrini veren adamın soğuk gözlerine baktım. "Ben şey..." Sustum. Söyleyecek bir şey bulamadım. Karanlıktan dolayı yüzlerini net olarak göremedim. "Sen ne?" dedi, bana doğru bir adım attı. Eş zamanlı olarak geri gittim. Bir saniye olsun bakışlarını benden çekmezken yutkundum. "Ben hiçbir şey görmedim." Tek kaşı kalktı. "Bizi mi izliyordun?" Korkuyla birkaç adım daha geri gittim. "Öyle bir amacım yoktu." Yine bana doğru bir adım attı. Korkudan tüm bedenim titremeye başladı. "Ne amacın vardı?" Cevap vermek istedim ama söyleyecek bir şey bulamadım. Tek istediğim şey şu an buradan kaçıp gitmek. Gözlerim adamın elindeki silaha kaydı. Bu daha çok korkmama neden olurken daha fazla durmanın bana bir faydası olmayacağına kanaat getirdim ve koşarak yanlarından uzaklaştım. "Yakalayın şunu!" Arkamdan bağırdı. Bunu duymak daha hırslı bir şekilde koşmama neden oldu. Resmen başımdaki bela birken iki olmuştu. Koskoca ormanda bir mafyadan kaçarken bir başkasının kucağına düşmüştüm.

TUTKU SERİSİ I