Derler ki gözler kalbin aynasıdır. Kalbindeki saf gerçekliği gözlerine vurarak binlerce duyguyu barındırarak gösterirdi o gözler. Ama zihnin bir noktası olurdu. Kalbine dur diyecek kadar öne geçmesini sağlayan buzdan bir zihin. Benim zihnim, kalbimin üzerine inşa edilmiş devasa bir buz kütlesiydi; ne duygu sızdırırdı, ne de dışarıdan bir sıcaklık kabul ederdi.​ Damarlarımda akan kanın bana ait olmadığını, ismimin bir mezar taşına çoktan kazındığını bilmeden yaşamıştım. Şimdi, küllerinden doğan bir hayalet gibi, o büyük Sancaktar Hanedanı'nın kapısındayım. Elimde bir sevgi buketi değil, Ferhat Ivan Mironov'un zihnime yerleştirdiği o zehirli hançer vardı. İhtilal sessizce başlar; bir yabancıya sarıldığında onun aslında kendi kanın olduğunu fark ettiğin o sarsıcı anda gizlidir her şey. Ve en büyük ihtilal, celladın kendi kalbine yenildiği andır.

İtaat etmek zorundasın, Elarnis. Sadece bana değil... Karanlığıma da." Eryon'un parmakları çenemi bir kelepçe gibi kavradığında, okyanusu andıran gözlerinde hırçın bir fırtınanın koptuğunu gördüm. Nefesi, dudaklarımın üzerindeki o tehlikeli çizgide geziniyordu. Bir sonraki hamlesi beni mahvetmek miydi, yoksa mühürlemek mi, bilmiyordum ama o okyanusta boğulacağımı bile bile fısıldadım: "Fazla itaat ihaneti getirir, efendim." ... Elara, rasyonel dünyasından koparılıp kadim bir kehanetin tam kalbine, Atherum Sarayı'na atılmıştı. Yapması gereken tek şey üç hakktan oluşan lanetli bir döngüyü kırmak ve Atherum'u tarihte görünür kılmaktı. O, tarihte silinen bir krallığın izini süren bir arkeologdu ama şimdi kendisi, Lord Eryon'un en değerli ve en tehlikeli avı haline gelmişti. Gümüş işlemeli elbiseler, buz gibi mermerler ve kanla yazılmış bir kader... Eryon ona bir piyon olduğunu söylüyor ama bakışlarıyla ruhunu ateşe veriyordu. Elara ise kaçması gerektiğini biliyordu lakin tenine değen o karanlık el, ona özgürlükten daha tatlı bir esaret vaat ediyordu. Bir yanda annesinin yarım kalan hesabı, diğer yanda Lord'un vazgeçilmez kazanma arzusu. Hepsinin arasında sıkışıp kalmıştı. Kitabımda kadınları aşağılayan olumsuz ögeler bulunmamaktadır. Bu kitap Voidborn ( Hiçlikten Gelenler) serisinin kitaplarından biridir. Kitapta bulunan temel öğeler hariç kehanetler, hikâyeler, mitolojik öğeler, ırk isimleri, ırklar ve diller şahsıma ait olup hiç bir mitolojik yazıdan alınmamıştır. Kitap evrenimin serilerine aittir kullanılması kopyalanması ilham alınması söz konusu değildir. Kitap Yüzüklerin Efendisi Yunan mitolojisi Tao Te Ching (Laozi) Çin mitolojisi Ve Eski çağ ansiklopedisinden yararlanarak yazılmıştır. Wattpadaki Atherin Kılavuzu adlı ilk ve tek kitaptır. Konusunun çalınması durumunda telif haklarına başvurulacaktır.

Dünyanın sonunu getirebilecek güçte bir çipi taşıyan genç Profesör, onu korumakla görevlendirilen askerle hiç tatmadığı amansız duygulara yelken açar. Kadını tüm dünyadan koruması beklenen asker, görevini en kanlı haliyle yerine getirirken aynı zamanda imkânsız hisleriyle boğuşmaktadır. Genellikle aksıyonun ve aşkın ön planda olacağı bu serüvende bizi bekleyen ters köşelere ve maceraya hazır mısınız? Gözlerime baktığında dudaklarında bir tebessüm belirdi, ardından saçlarımı tutup kulağımın arkasına iterken "Bazen her şeyi siktir edesim geliyor," dedi dürüstçe ve parmakları saçlarımı okşamaya başladığında içten bakışları da saçlarımdaydı. "Vatan söz konusu olduğunda benim gibi binlercesi var ama sen söz konusu olduğunda şu saçının tek telini dahi kimseye emanet edemem gibi geliyor. Öyle bir mevzusun bende." ⚠️ Yetişkin okurlar içindir.

🪶 Öylece birbirimize bakarken ellerimi dizlerime sürtüp yavaşça ayağa kalktım. Şu an üstümdeki var olan pijama ise yeni aklıma gelmişti ama maalesef bunu şu an umursayamazdım. Üstten bakışlarıma eşlik etti. "Ben gideyim o zaman." Dedim arkamda kalan evimi işaret ederken. Gözleri elimle işaret ettiğim yere ardından tekrar bana döndü. "Dinleyip desteğini hissettirip, gösterdiğin için teşekkür ediyorum bir kez daha." "Sessizliği paylaşmayı severim." Dedi, ilk kez gece beraber oturduğumuz zamanda söylediği cümleyi tekrarlarken. "Dinlemeyi de seviyormuşum." Diyerek gözlerimin içine bakarak bitirdi cümlesini. 🪶

•Ana karakter Ahlâ ve Mahir'den sonra yan karakterlerin hikayesine geçiliyor. Bunu sevmeyenler başlamasın lütfen ❤️ Zeynep, "Çok şükür bu aralar iyi şeyler oluyor, Abim bugün çıktı hapisten."dediğinde Ahlâ bozguna uğramıştı. Mahir abi hapishaneden çıkıyordu. Bitmek bilmeyen bu dava peşinden daha kaç insanı götürecekti bilmiyordu ama Mahir abinin hapisten çıkmasıyla olayların daha da büyüyeceğine emindi. Not: Hikayede yetişikin unsurlara yer verilecektir!

Vega Manon bir zamanların en acımasız MMA dövüşçüsüyken şimdi küçük bir sahil kasabasında, sakin bir kafede şarkı söyleyerek hayatını sürdürmektedir. Her sabah kahve kokusuyla uyanır, her gece mikrofonun başına geçtiğinde geçmişini boğmaya çalışır. Ama bazı yaralar sesle değil, sessizlikle konuşur. Darien Arzhel ise hâlâ ringin kralı. Soğukkanlı, stratejik ve rakip tanımaz. Bir akşam girdiği kafede, sahnedeki kadının sesinde tanıdık bir kırılmayı fark eder. Gözlerinin içine baktığında ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Vega'nın karanlık geçmişi, 13 yaşında yaşadığı bir travmayla şekillenmiş, ringdeki kimliği "Kod 13" olarak yeniden doğmuştur. Ama şimdi biri geçmişini kazımaya başlıyor. Ve bu kez kaçmak, savaşmaktan çok daha zor. Aşk mı, güven mi, hayatta kalmak mı? Bazen en büyük dövüş, ringin dışında başlar...

UYARI: Argo kelime ve yetişkin içerikler ! Konuşamayan bir kız sırf ailesinin borçları yüzünden zengin bir ailenin oğluyla anlaşmalı evlilik yaparsa ne olur? Yaşadığı bir durum yüzünden sesini kaybeden Ilgın Sezen ailesinin borçlarını kapatmak için çok çalışsada, borçlar baya fazla olduğu için bir türlü kapatamaz. Bir gün karşısına bir kadın çıkıp borçları kapatmak karşılığında oğlu ile evlenmesini teklif ettiğinde kendisini bir anda ailesi için bir evliliğin içinde bulur. Peki ya bir sesi bile olmazken evlendiği adam, Onur Alkan ile anlaşabilecek midir? "𝖡𝗂𝗋 𝗌𝖾𝗌 𝗄𝖺𝗒𝖻𝗈𝗅𝖽𝗎𝗀̆𝗎𝗇𝖽𝖺, 𝗒𝖾𝗋𝗂𝗇𝗂 𝖻𝗎̈𝗒𝗎̈𝗄 𝖻𝗂𝗋 𝖾𝗇𝖾𝗋𝗃𝗂 𝖺𝗅ı𝗋. 𝖮𝗇𝗎𝗇 𝖺𝖽ı O𝗋𝖾𝗇𝖽𝖺dır. Sen benim Orendam oldun Onur..." ______________________________________ 𝖨̇𝗒𝗂 𝗈𝗄𝗎𝗆𝖺𝗅𝖺𝗋 𝖽𝗂𝗅𝖾𝗋𝗂𝗆！ UYARI: Kitabımın tüm hakları bana aittir. Kopyalanması durumunda yasal işlem başlatmaktan kaçınmayacağım. #1 Dilsiz #1 Nefrettenaşka #1 Zenginaile #5 Kurgu #10 Dram #10 Wattpad

"Rastlantı dünyanın en eski ilahi gücüdür, birine rastlamanız bazen bir ödüldür bazen de bir ceza." Jean Bayudrillard Beş yıl önce yaşadığı zorluklar nedeniyle ülkeyi terk eden İzem Karahan, bir gece ansızın gelen bir telefonla babasının rahatsızlandığını öğrenir ve apar topar ülkeye geri döner. Babasının yoğun isteği ve ısrarı üzeriyle onun yerine bir toplantıya katılır. Ancak bilmediği bir şey vardır; Masada oturan liderlerden birisi yüzüstü bırakıp gittiği kocasıdır. Vural Demir Sezer'dir. Hayatında daha önce hiç yaşamadığı kadar adrenalini, heyecanı, şoku, sevinci ve mutluluğu bir anda yaşayacak olan İzem Karahan peşine gölge olarak takılan geçmişten habersizdir. Annesinin bir kez bile elini tutmadığı İzem Karahan bu yolda kendine tutunacak bir dal arar. Ancak Vural ona tutunacak bir dal değil, ağaç olur. Annesi tarafından eli hiç tutulmamış, babası tarafından saçı hiç okşanmamış kız çocuklarına...

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece'nin hikâyesi... ❝Güç hırsıyla oynanan bütün oyunlar kanlıdır.❞

Hiç, Tek taraflı bir aşk sonucu kalbinizi mühürlediniz mi? Cinsiyet ayrımcılığı yapılan bir ailede sürekli kırılıyor musunuz? Gelecek kaygısıyla yanıp tutuşuyor musunuz? Acılarınız varken sadece gülümsemeyi mi seçiyorsunuz? Bazen yaşadıklarınızı kafanıza taktıktan sonra dünyayla kıyaslayarak çok küçük gibi düşünüp, ne derdim var ki zaten benim düşüncesinde misiniz? Eğer ki bu yukarıdaki sorulardan birisine evet dediyseniz bu hikaye size fazla yabancı gelmeyecektir...