────୨ৎ──── Aleyna Koçari, Koçari Köyü'nün neşe kaynağıydı. Akıllı ve zeki bir kızdı. İlkokul öğretmeninin keşfi ile üstün zekalı olduğu ortaya çıkmış, sınıfları özel bir ders programı ile geçmeye başlamıştı. Hayatı köy ve okul arasında geçip giderken bir gün şans eseri Furtuna Köyü'nde karşılaştığı, Oruç Furtuna'ya karşı beslediği çocuksu hislerin, ilerleyen zamanda başına bela olacağının farkında değildi. Aleyna'yı sadece düşman köyün küçük kızı olarak gören Oruç ise aradan geçen yılların, duygularını ne denli değiştireceğini tahmin edemeyecekti.

26.Bölüm sonrası için #OREL ağırlıklı yazılacak olan bir hayran kurgusudur. Tamamen olmasını umduğum, başka bir evrende en güzeller halleriyle.. "Eleni son kez dönüp ona gerçekleri haykırırken, içi kaynıyordu görüyordu Oruç.. Hoş zaten Oruç en iyi Eleni'yi görürdü.. Onun gözlerindeki fırtınaların da gerçeklerin de farkındaydı. Boğazına dolanıyordu herşey yine de söyleyemezdi, söylememeliydi, bu hakkı kendinde görmüyordu. Amcası, annesi, babaannesi.. Oruç çaresizdi, tükenmişti susmak zorundaydı ama Eleni'yi bilirdi. O en iyi Eleni'yi bilirdi. Ve Eleni'nin onun gözlerinden haykırdığı gerçekleri bildiğini de biliyordu. Biliyordu, Rum kızı ondan duymak istiyordu.. Onun için, onun kefareti için ondan duymak istiyordu. Fakat Oruç hem Esme ablasına verdiği söze sadık kalmak zorunda hissediyordu hem de o kefarete kendini layık bulmuyordu. Yine, yine ve yine susacaktı. Sırtını hızla dönüp arabasına bindi. Hırsla gaza basan Eleni'nin arkasından kafasını mecalsizce direksiyona yasladı. -Vayşinen oropam.. dedi son nefesini verir gibi. İmkansız aşkım.. Oruç bu hikayede ne yazık ki iyi bir son görmüyordu, ona yolunu gösterecek ışığını az önce kaybettiğinin farkındaydı. İçinde kabaran o kapkara öfkenin vücuduna yayılmasına izin verdi. Hızla gaza bastı, görülecek hesaplar, kesilecek cezalar vardı. Kasap, keşişi yenmişti. "

İki doktorun Trabzon da tesadüfen karşılaşması ve birbirlerine ilk görüşte vurulmasıı

Koçari ve Furtuna... Birbirine düşman iki aile. Ama kalp, düşman tanımaz. Bu hikâyede aşk, en yanlış yerde filizlenecek.

Bazı aşklar sadece yaşanmaz, izlenir... ve izleyen herkesin kalbinde yer eder. Bu hikâye, ekranda hayat bulan, bakışlarıyla konuşan, susarak seven bir çiftin iz bırakan aşkından ilham alınarak yazıldı.Orel çiftinin yarım kalan cümleleri, söylenemeyen itirafları ve en çok da "sana rağmen" devam eden o tutkulu bağ... bu hikayenin satırlarında yeniden can buluyor. Bu eseri sıradan bir aşk hikâyesi olarak değil;orel çiftinin kalplere kazınan, zamana meydan okuyan ilişkisine adanmış özel bir anlatı olarak kaleme almaya çalıştım. İzleyenlerin içinde ukde kalan ne varsa, burada tamamlanıyor. Çünkü bazı hikâyeleri ekranda bitirebilirler... ama kalpte asla.

Çocukluklarından beri beraber büyümüş, dost ailelerin çocukları olan Eleni ve Oruç'un bir süre sonra birbirlerine karşı bir şeyler hissetmesiyle başlar.

düşmanlığa kurban giden iki aşık, iki masum genç

bir yarada sen aç git, senin canın sağolsun.

"Eleni hüznüne tezat bir şekilde parıl parıl parlıyordu odanın ışığı altında, yekpare ışık parçası; hatta güneş olmuş gibi geliyordu adama. Güneş, Oruç'un yörüngesinde döndüğü bir güneş..." İÇİNDE BİR HİKAYE DAHA VAR!! au tıp fakültesi orel'i başlığıyla okuyabilirsiniz... Rum Doktor Eleni Miryano, zorla geldiği İstanbul'da çalışmaya başladığı hastanede Trabzonlu Doktor Oruç Furtuna'ya aşık olacağından bihaberdi. Geçmişleri ise onları sandıklarından çok daha sıkı ağlarla birbirine örmüştü. Taşacak Bu Deniz Oruç & Eleni hikayesidir.