[tamamlandı] hyunjin: dansozun gogsune takilan para mekan sahibinin beline takilan para dansozundur -texting.

Herkes kaçardı korkularından, saklanır, olabildiğince uzağa giderdi. Ben istisnaydım. Kaçamıyordum korkumdan. Çünkü ben kaçsam dahi o beni bulurdu. Lee Felix.. ondan kaçamıyordum. Bölüm başlarında uyarı yoktur. Angst değil. 🥈#bl 27/09/2025 🥇#felix 26/10/2025 🥇#straykids 01/08/2026

"How can we go back to being friends When we just shared a bed?" Mekanda yankı bulan şarkı sözleriyle Hyunjin koca bakışlarını eş zamanlı olarak Chan'a çevirdi. Gözleri onu bulduğundaysa zaten ona bakıyor olan Chan'la göz göze geldiler. "How can you look me and pretend I'm someone you've never met?" -friends to lovers-

run from the sun like dracula

jisung: ulan bu minho yine sevgili yapmıs amına koyim

"Zaten bir savaşta değil miyiz doktor? Yaşam savaşı gibi." elindeki kağıdı parçalamaya devam ederken konuştu. "Buna hangi gözden baktığın önemli; sana göre bir savaş gibi gözükse de, çoğu kişi bunlar için hayatın ufak acıları der."

"Gözlerin..." diye fısıldıyor Hyunjin. "Çok güzeller Minho."

Belki de sevilince yaşamaya başlıyordu insan. Bir nefesti ayrıcalıklı bir bakış, sıcak bir dokunuş, nahif bir öpücük, düşünülmüş bir armağan, zarif bir iltifat, içten bir özür, ithaf bir şarkı, hoş bir söz, tatlı bir melodi, adanmış bir şiir, dudaklarla mühürlenmiş bir mektup. Zira bir seviş, bin nefesti belki de.