Ямар ч хөлдүү хүн миний өмнө сөхрөхгүй байна гэж байхгүй! Жон Жонгүг! Нэг л өдөр миний өмнө сөгдөөд надаас гуйх болно. "Минийх болооч" гээд...

Чамгүйгээр инээмсэглэж чадахгүй.

~Хамтдаа ганцаардах уу?

Би бүх зүйлийг хэвийн байлгах гэж хичээж байгаа нь энэ...

-Чиний юу хийх яаж амьдрах үхэх нь үү? Амьдарна уу? надад хамаагүй. Чи надад хайртай байсан ч тэр чинь ч бас надад хамаагүй! Тийм болохоор одоо миний амьдралаас зайл гуйя.

"Хардалт биднийг үхэлд хүргэсэн."

-Чи хүүхэд нь юм уу? -Тийм, би хүүхэд нь

-Эхлээд ганц хундага цагаан дарс амталцгаая. Тэгээд чамд тухтайхан ярьж өгнө өө." -Тэгэлгүй яахав. Дуртайяа...

Хааны ордонд хоёр шивэгчин хэн нэгний өргөө рүү харж зогсон шивнэлдэж байлаа. "Ордонд Жон татвар ахайтанг эрэгтэй гэсэн цуу яриа гарсан лээ" "Байж боломгүй зүйлс ярьж байгаад толгойгүй болохвий" Гэхэд өнөөх нь, "Үнэний ортой учраас л яриа гардаг юм" гэж айлгүйхэн инээмсэглэв. "Шивэгчин та Жон татвартай шөнийг өнгөрөөж үзээ юу?" гэнэт ард нь, ийн дугарахад хоёр шивэгчид ихэд цочирдон эргэж хараад, уулга алдахын сацуу газар сөгдөн мөргөлөө. "Хаантан бид үхэх ял хийлээ" өршөөл эрэн дотороо залбирахдаа тэд амь үлдэх эсэхдээ үнэхээр эргэлзэж байв....

"Хорвоо чамайг мангас гэж нэрлэсэн ч, миний нүдэнд чи хэзээ ч тийм биш" "Энэ ертөнцийн шүүлт, бусдын бодол надад огтхон ч хамаагүй. Чи л миний хувьд бүхнээс үнэтэй" ᴄʀᴇᴅɪᴛs ᴛᴏ ᴊᴇᴛʙʟᴀᴄᴋxsᴏᴜʟ.