Perihan: Meğer yakınımda ne yakışıklı adam varmışta ben görememişim. Perihan: Mesude teyzenin rahmine sağlık. Sancak Abi: ? Sancak Abi: Perihan? Perihan: Buyrunuz özel harekatçım Sancak Abi: Tövbe estağfurullah ne diyorsun abicim sen? Perihan: Diyorum ki bir metre yakınımda aslan yatıyormuş

❝Kuzgun, birileri gelecek!❞ ❝Korkma yavrum,❞ dedi m*melerime öpücükler bırakarak. ❝Gelen olursa ö.l.dürürüm.❞ - Saraya, kız kardeşinin intikamını aldığı gece kendini son sürat gelen bir tırın önüne atarak yaşamına son vermek istemişti. Bilmediği şey ise o tırın içinde ülkenin en büyük çetesinin lideri olan Kuzgun Kral'ın olduğuydu. Büyük bir banka soygunundan bir tır dolusu parayla kaçan Kuzgun Kral, şehrin tüm polisleri peşlerine takılmışken tırının önüne atlayan bu kız için yakalanma pahasına tırı durdurur. Geçmişten tanıdığı bu kız kollarında bayıldığında onu evine götürür. Saraya uyandığında kendini efsanevi Gece Kuzgunları çetesinin yuvasında, Kuzgun Kralın yatağında bulur. Hayatına son vermek isterken önünde bambaşka bir kapı açılmıştır: Bu sistemi onu kuranlarla birlikte yok etmek. - Detaylı cinsel sahneler ve işkence sahneleri bulunmaktadır! 18 yaşından küçüklere asla önerilmez! Distopya ve Dark Romance türündedir.

"Ulan, diyor insan ister istemez. Bu kadar küçük bir şey de yaşıyor, konuşuyor. Hatta iç organları da var." Arşın yıllarca kardeşinden dinlediği Yüsra'ya karşı içten içe bir ilgi besler. Ufak, sevimli bir buzdolabı poşetine benzettiği kızı görmek için her fırsatı kollasa da bir türlü bunu başaramaz. Nihayet sıcak bir ağustos gününde evinin mutfağında onunla karşılaştı. Tezgaha çıkmış, tabak almaya çalışan minik şeye seslendi ve onu korkutup kollarına düşmesini sağladı. Güzel gözlerini gördükten sonraki yeni hedefi ise Yüsra'yı kollarına tekrar tekrar almaktı.

Bu kitap +18 yetişkin içeriğe aittir!!! İstanbul'dan Mardin'e uzanan bir zorunlu görev... Azra Aksoy, yirmi üç yaşında, ilk ataması Doğu'ya çıkan bir ilkokul öğretmeni. Hayali sadece çocuklara dokunmakken kendini bambaşka bir düzenin ortasında bulur. Taş duvarların arasında büyüyen çocuklar, eksik sıralar, yarım kalan defterler...Ve o köyün görünmeyen gücü: Miran Karahan. Bir taraf eğitimle değiştirmek ister, diğer taraf yıllardır süregelen düzeni korur. Azra yumuşaktır ama boyun eğmez. Miran serttir ama göründüğü kadar soğuk değildir. Bu hikâye sadece bir aşk değil. Bu hikâye, iki farklı dünyanın çarpışması. Ve bazen en büyük savaş, bir sınıfın kapısından başlar.

ʙɪʀ ᴅᴀᴅʏ ɪssᴜᴇs ʜɪᴋᴀʏᴇsɪᴅɪʀ "Bana gel miniğim!" Dudaklarıyla beni dize getiren adama itaat ederken zevkten çığlık attım. Onu seviyordum, büyük kollarının arasında farklı alemlere dalmaktan hoşlanıyordum. İri cüssesi bana güven veriyordu. Yasaklı olan bu birliktelik bana zevk veriyordu. 18 yaşında olan ben 30 yaşındaki adama delicesine aşıktım.

Bu bir anlaşmalı evlilik kurgusu. En azından onlar öyle sanıyordu. Savaş Ali pusulası bozuk bir gemi. Asude'nin kıyılarına demir atınca öğrenecek pusulasız da yön bulabileceğini. Pamuklara sarılarak büyütülen Asude... Egenin huzurlu kıyılarından Karadenizin hırçınlığına düştüğünde anlayacak oyun oynamanın meşakkatini. Bir denklemde olmaması gereken her şey bir araya geldi. Savaş Ali evlilik baskısından kurtulmak için Asude'ye bir teklifle gitti. Onun için uygun gelin zaten seçilmişti ama Savaş için bu kabul edilemezdi. Madem kaçamıyordu evlilikten, gelinine de kendi karar verebilirdi. Babaannesi bir gelin sahibi olacaktı, onun istediğinin tam tersi özelliklerde olması Savaş'ın suçu sayılmamalıydı. Ya da bu kanıya Asude'yi tanımadan varmasa mıydı? Savaş için bu plan her şeyiyle mükemmeldi aslında. Ayarsız dilini, ipe sapa sığmaz gülümsemelerini, oyunbaz hallerini görene kadar çok da emindi. Sonra onun aslında bir GÖNÜLÇELEN olduğu ile yüzleşti. İKİ OYUNBAZ, VASAT BİR PLAN VE PİYANGODAN ÇIKAN AŞK! Her şeyin karma karışık olması için lazım olan her şey onların elindeydi...

En yakın arkadaşım Simay ile girdiğim iddia sonucunda kaybettiğim için iki gün boyunca ne isterse yapmak zorunda kalmıştım. Ve benden istediği ilk şeyin ise rastgele salladığı bir numarayla bir hafta boyunca konuşmam olacağını nereden bilebilirdim ki? "Bak, sadece bir hafta tamam mı?" ✶ Siz: N'aber? Bukim: Vazgeçmeyecek misin? Siz: Sözümü tutmam gerekiyor... Bukim: Devletin askeri rahatsız etmeye hakkın var mı peki? Bukim: Hatta direkt herhangi birini rahatsız etme hakkın var mı İnci? ༄𓆉 argo, küfür, yetişkin içerik ve yazım hataları bulunabilir <3 ilk bölüm tarihi: 15 Mart 2026, Pazar

(+18) Namluyu adamın sırtına, kürek kemiklerinin arasına yasladım. "Ben olsam kıpırdamazdım." Adam kıpırdamadı ve açıkçası bu, beklediğim tepki değildi. Sırtındaki kasların namlunun değdiği yerde çok hafif gerildiğini hissettim ama bunun dışında hiçbir şey olmadı. Bu sakinlik içimdeki bütün alarm zillerini aynı anda çaldırdı. Normal biri değildi ve bunu daha yüzünü görmeden anlamıştım. Silahı biraz daha bastırdım. "Ellerini yavaşça kaldır." Birkaç saniye boyunca durdu ve sonra elleri, telaşsız bir itaatle iki yanından yükseldi. Gözlerim bir an kızın yüzüne kaydı. Karanlık hala yüzünü yutuyordu ama gözlerinin bende olduğunu hissedebiliyordum. "Git." dedim ama kıpırdamadı. Korkmuş olmalıydı. Onu çözebilmek için sesimi yükselttim ve tekrarladım. "Git dedim!" Kız bir saniye daha bekledi ve sonra hızla yanımdan geçti. Omzundaki ceket savruldu ve birkaç adım sonra koşmaya başladı. Adım sesleri tamamen kaybolduğunda konuştum. "Ben söylemeden kıpırdarsan ateş ederim." Sesim o kadar sakindi ki, bir an bunun gerçekten benden çıktığına inanmakta zorlandım. Adamın elleri hala havadayken yavaşça nefes aldı ve sonrasında... Sesini duydum. "Eğer ateş edersen, aradığın cevapları bulamazsın."

Han Bey'in adı ovanın dört bir yanında korkuyla anılırdı. Kimse onun gözlerinin ardında yıllardır sakladığı yalnızlığı bilmezdi. Nare ise baharın ilk çiçeği gibiydi; narin, sessiz ve fark edilmeden kalplere dokunan... Bir dere kenarında kesişen iki kader, geçmişin yaraları ve söylenemeyen duygular arasında filizlenen bir sevda... Bazen bir insanın sakladığı bahar, hiç ummadığı bir çift ela gözde yeşerirdi.