Göğün sessizliği, bazen tarihin en gürültülü anlarına açılan bir kapıdır. Semerkant'ın yıldızlarla örülü gecelerinde, ilmin ve kaderin kesiştiği bir noktada duran Uluğ Bey, gökyüzünü okumaya çalışan bir hükümdar olarak kendi yazgısını da satırlara dökerken; yüzyıllar sonra modern dünyanın içinde, bitirme tezine gömülmüş bir astronomi öğrencisi olan Miray, aynı yıldızlara bambaşka bir gözle bakmaktadır. Ancak bir gece, sayılar ve gözlemlerle sınırlı sandığı evren, onun için geri dönüşü olup olmayacağını bilmediği bir şekilde değişir. Geçmişin ihtişamı, sarayların gölgeleri ve tahtların ağırlığı arasında yeniden doğan Mâhiyel, artık yalnızca yıldızları inceleyen biri değil, onların altında yazılmış bir kaderin parçasıdır. Bu hikâye; bilimin aklıyla tarihin kalbi arasında sıkışmış bir ruhun, zamanın ötesine uzanan yolculuğunu, güç, ihanet ve yazgıyla örülü bir dünyanın içinde kendi kimliğini arayışını anlatır. Zira bazen bir yıldız kayar... Ve ardından bir taht düşer..

Günce: Çirkin ördek yavrusu seni! Günce: Anası kılıklı! Günce: Ha ama hata bende! Anası ne ki danası ne olsun? Cehennem zebanileri sizi! Günce: Sibel'in tırnakları kadar kazıklar girsin bi taraflarınıza İnşallah! (14.48) 05#: Günce Atahan, yarın sabah Bursa İl Emniyet Müdürlüğü'ne ifade vermek için bekleniyorsunuz. (19.07) 05#: Gelmezseniz ekip otosu göndereceğimden hiç şüpheniz olmasın.