Havadan gelen nefes karaya vurmasaydı, Çiçek toprağa kavuşmazdı. Çiçek, oksijen bulması için toprağa karışması gerekirdi. Ve Hava Ve Kara Birleşirdi. Toprak ve Çiçek Buluşurdu. Bu ne demekti? Tam olarak şu demekti... Bir Makine, Bir İnsan. Tek Vücut Olduğunda Yeryüzü ve Gökyüzü Birleşir. Bir Savaşçı Doğar. •Bu hikayede geçen kurum ve kuruluş adları ile birlikte olmamakla tamamı ile hayal ürünüdür.

Arel Özkan... Soğuk, gizemli ve karanlık geçmişinin izlerini taşıyan bir kadın. Ailesi onun tehlikesini sonunda fark ettiğinde, işledikleri hatanın bedelini Arel'e ödettiler: Borçlarını ödeyemedikleri için onu büyük bir mafyaya teslim ettiler. Hukuk fakültesinin son sınıfında parlak bir öğrenci olan Arel, bir anda suç dünyasının en kirli oyunlarının içine çekildi. Ama o, sandıklarından çok daha güçlüydü. Karanlığı, onların en büyük kozu hâline geldi. Artık Arel, cinayetleri örten, izleri yok eden ve herkesten hızlı düşünen bir zekânın sahibi. Bu, karanlığa itilen bir kadının kendi kaderini yeniden yazma hikâyesi.

Gerçekle hayalin sınırı yok olduğunda, akıl mı hükmeder kalbe, yoksa kalp mi aldatır zihni? Herkes kendi gerçekliğinde yaşar. Peki ya gerçek, yalnızca bir sanrıysa? Saklanan bir geçmişin izleri mi daha tehlikeli, yoksa geleceğe dokunma ihtimali mi? Ateşle buz, aynı soruda buluşur: Geçmiş mi yön vermeli kaderlerine, yoksa gelecek mi? Birbirlerinde cevap mı bulacaklar, yoksa daha fazla soru mu? Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür.