"Benden nefret ediyorsun. Ama bana ait gibi gözüküyorsun." Keskin, kısık bakışlarının altında gerildiğimi hissettim. Bakışları alev alev yanan bir kömür kadar sıcak ve bir o kadar karanlıktı. Emir Cihandar'a ait olmak. Bir eşya gibi değil, bir esir gibi değil, bir intikam gibi değil. Bir duygu gibi, bir dokunuş gibi, bir ruh gibi. Tehlikeyle parıldayan kara gözlerine bakarken, "Sana ait değilim," diye bastırdım. Bakışları vücudumu ağır ağır inceledi. "Gözüküyorsun dedim, öyle olduğunu iddia etmedim." "Edemezsin zaten." Sanki bakışlarıyla soyuyormuşcasına ateş saçan irisleri bedenimden gözlerime çıktığında güç oradaydı. "Eğer iddia edersem zaten..." Sırtını doğrultup geniş, yapılı vücudunu öne doğru eğdi. "Aksine hiçkimsenin gücü yetmezdi." Alttan gözlerimin içerisine bir yangını başlatır gibi baktı. "Mira Alemşah, eğer benim olsaydın. Değil tüm dünya, sen bile kendini benden alamazdın." #eslaf ••• Wattpad'de ESLAF adında ilk yazılmış hikayedir.

"Görüyorsun işte, sadece senin için bu kadar sertleşiyorum. İçine girip o sıcaklığında boğulmazsam bu gece burayı ateşe vereceğim," diyerek kasıklarıma hırsla sürtündü, ıslaklığımı tamamen hissederken soluk soluğaydı. . "Not: +18 ve uygunsuz davranışlar barındırmaktadır."

Kağan ile Firuze... Aynı mahallede büyümüş, kaderin en ince çizgilerinde buluşmuş iki kırık kalp. Firuze, çocukluğunda yaşadığı bir travmanın ardından kekemelikle mücadele eden ama güzelliğiyle tüm mahalleyi susturan genç bir kadın. Kağan, Firuze'nin abisiyle çocukluk arkadaşı. O gün... O talihsiz gün... Kağan'ın bir anlık ihmali Firuze'nin hayatını altüst etti. Suçluluk duygusuyla büyüyen Kağan, ona kardeşi gibi yaklaşmaya çalışırken içten içe büyüyen bir aşkla da savaşmak zorunda kalıyor. Peki, aynı sokaklarda yürümek, aynı geçmişi paylaşmak, aynı acının izlerini taşımak bir aşka yeter mi? Yoksa bazı sevgiler sadece susarak mı yaşanır? "Bu ev iki sokak ötede olan Kağan abinin yeni aldığı evi olmalıydı... Beyaz evin göz kamaştırıcı bir tasarımı ile diğer bizim hallede duran evleri geride bırakıyor aynı zamanda bahçesini süsleyen renkli çiçekleri ile muhteşem bir görüntü elde ediyordu. Bu kadarını tahmin etmemiştim, çok güzel bir evdi. Herkesin hayalinde ki ev bu olmalıydı. Bahçe kapısından içeriye girdiğimde mor çiçeklerin yanına geldiğimde, yüzümü yaklaştırarak Burnuma dolan güzel kokusu ile gülümsedim. 'Mor frezya.' Arkamdan gelen sesle korkarak geri çekilip tüm bedenim kaskatı olmuş bir şekilde arkamı dönmüştüm. Karşımda hiç beklemediğim adamı görünce korkumun yerini şaşkınlık almıştı. Karşımda bana tebessüm eden Kağan abi vardı. 'Kağan abi?' Şaşkınlık içeren sesimle elinde ki anahtarlara baktım. 'Beğendin mi bahçeyi, evi, çiçekleri...' sorduğu soruyla arkamda kalan eve baktım, beyaz eve ve yemyeşil bahçeye tekrardan göz geçirerek Kağan abiye bakarak kafamı salladım ve elinde ki anahtarlara baktım. 'Senin mi?' Diye sormamla gülümsemesi büyüdü ve elinde tuttuğu anahtarlıklara bakarak kafasını sallayarak gözlerimin içine bakarak cevap verdi. 'Benim, bizim"

❝Sanrılardan ibaretti sanki bütün yaşananlar... Boğazıma oturan o koca yumru, elimden kayıp giden, bir daha da sahip olamayacağım hayallerim, hayatımdı sanki... Ağlayamadım. Bağıramadım. Durduramadım. 26 yıllık yaşamımın, 7 yılında adım atmadığım şehirde, onun tarafından bir başıma bırakılmıştım. Son umudumda da dalından acımasızca koparılıp alınmış gibi hissediyordum... Varlığımdan nefret eden insanlarla doluydu etrafım. Kaçmak isteyip, kaçamadığım bir labirentin içimdeydim sadece. Karanlık yolumu aydınlatan tek bir mumum vardı. Cılız ateşi bir sağa, bir sola savrulurken, koşmam için umut olmuştu bana... Yoktu. Artık o da yoktu. Karanlığın ortasında bir başımaydım. "Sözler hiçbir zaman tutulmaz anne... tutulmaz. Dedim sana. Ben ne sevmeyi hak ediyorum, ne de sevilmeyi. O gün... o gün ölmesi gereken bendim. Bendim." Ucunda oturduğum kayalara içindeki nefreti döküyormuş gibi çarpan o hırçın dalgalar, sanki sesim olmaya çalışıyordu. Gök gürledi. Bulutlar ağladı... Göğsüme ince bir sızı yayıldı. "Beni sevdiğine inanmamıştım zaten..." Titreyen dudaklarımı zapt etmeye çalışırken, gözlerimi karşımdaki hırçın denize çevirdim. "...şayet sen bile sevmekten vazgeçtin." Karadeniz acımasızdı. Aldığını vermez, verdiğini de acımadan ellerinin arasından alırdı... sonra elinde avucunda bir şey kalmazdı. Almıştı. Hepsini ellerimin arasından çekip almıştı. Ben Güneş. Kolu kanadı acımadan koparılan, omuzlarına tonlarca yük konulan kadın.❞ 🌑 0 4 /0 3 /2 0 2 4 ALINMASI, KOPYALANMASI VE ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR 🖇 Written by: simaara 🪶 #Yargı 1. 📌 23/12/2025 #Yargı 1. 📌 10/01/2026 #Adalet 1. 📌 18/05/2026

O gece yağan yağmur, yer ve göğün yerini değiştirmişti. O geceden sonra bir daha şafak sökmemeli, güneş doğmamalı, sabah olmamalıydı. O gece şafak söktü, güneş doğdu, sabah oldu. Olmamalıydı.

"Sadece tutku olmalıydı. Aşık olmak kural dışıydı. Ama bilmiyordum; kalbime söz geçirmeyeceğimi, bu kadar erken mağlup olacağımı bilmiyordum." Lizge Kıvanç, kendi dünyasını katı kurallarla örmüş, sınırlarını belirlemiş, kalbini ve ruhunu korumaya almış bir genç kadın. Geçmişin gölgesinde saklanan, yasaklara saygı duyan ama içinde fırtınalar kopan Lizge kendi kabuğunda yaşarken, dokunulmazlık zırhını hiç indirmemiştir. Ta ki Arvas Koral ile karşılaşana dek. Arvas Koral, güçlü, karanlık ve etkileyici bir adam. O, sadece tek bir kural koyar: Aşk yok, sadece tutku. Lizge, kendi katı kurallarından sıyrılıp daha özgür yaşayabilmek için ona sunulan o teklifi kabul eder fakat her türlü kurala uyan Lizge, istemeden bu kuralın dışına çıkar. Lizge ve Arvas'ın birbirine dokunduğu anlarda, geçmişin zincirleri kırılırken yeni ve daha önce hiç tatmadıkları duygularla tanışırlar. Bağlanmak yasak. Aşık olmak kural dışı. Sadece tutku.

"Bana dün gece bakireliğini vererekmi, haklısın herkes yolunun yolcusudur bende tam şu an gitmem gereken yoldan gideceğim. 21 yıllık hayatımda beni bu cümle kadar mahveden sozler duyamamıştım. Sol gözümden istmesizce akan yaşa bakıp gülümseyerek beni öldüren sözlerine devam etti. --"HAZAL KILIÇ, sanada işbirlikçilerine de rahat yüzü yok"

⚠️ +18 | "Hadi Zühre, gireyim içine. Taşaklarım patlayacak artık" önüme diz çöküp sızlanıyordu. "Hayır" dedim. Sesim kısık ama bir bıçak gibi keskindi. Dönem kurgusu.

❝Sana benden başka bir yol bırakmayacağım Peri Kızı.❞ +18

Ülkenin milli sporcularına yaptığı tasarımlarla ünlenen Ahu, bir gün maçlarını izlemeye bile çekindiği Milli Kickbokscu Devran Seha Kılıçalp'e aşık olduğu yönünde dedikodularla sarsılır. Milli sporcuya atılan cinsel içerikli e-maillerle bağlantısı olmadığını kanıtlamaya çalışırken bu süreçte Devran Seha'nın ona ne kadar yardımcı olacağı ise meçhuldür. 🎨🥊