"Sadece tutku olmalıydı. Aşık olmak kural dışıydı. Ama bilmiyordum; kalbime söz geçirmeyeceğimi, bu kadar erken mağlup olacağımı bilmiyordum." Lizge Kıvanç, kendi dünyasını katı kurallarla örmüş, sınırlarını belirlemiş, kalbini ve ruhunu korumaya almış bir genç kadın. Geçmişin gölgesinde saklanan, yasaklara saygı duyan ama içinde fırtınalar kopan Lizge kendi kabuğunda yaşarken, dokunulmazlık zırhını hiç indirmemiştir. Ta ki Arvas Koral ile karşılaşana dek. Arvas Koral, güçlü, karanlık ve etkileyici bir adam. O, sadece tek bir kural koyar: Aşk yok, sadece tutku. Lizge, kendi katı kurallarından sıyrılıp daha özgür yaşayabilmek için ona sunulan o teklifi kabul eder fakat her türlü kurala uyan Lizge, istemeden bu kuralın dışına çıkar. Lizge ve Arvas'ın birbirine dokunduğu anlarda, geçmişin zincirleri kırılırken yeni ve daha önce hiç tatmadıkları duygularla tanışırlar. Bağlanmak yasak. Aşık olmak kural dışı. Sadece tutku.

"Bana dün gece bakireliğini vererekmi, haklısın herkes yolunun yolcusudur bende tam şu an gitmem gereken yoldan gideceğim. 21 yıllık hayatımda beni bu cümle kadar mahveden sozler duyamamıştım. Sol gözümden istmesizce akan yaşa bakıp gülümseyerek beni öldüren sözlerine devam etti. --"HAZAL KILIÇ, sanada işbirlikçilerine de rahat yüzü yok"

⚠️ +18 | "Hadi Zühre, gireyim içine. Taşaklarım patlayacak artık" önüme diz çöküp sızlanıyordu. "Hayır" dedim. Sesim kısık ama bir bıçak gibi keskindi. Dönem kurgusu.

❝Sana benden başka bir yol bırakmayacağım Peri Kızı.❞ +18

Ülkenin milli sporcularına yaptığı tasarımlarla ünlenen Ahu, bir gün maçlarını izlemeye bile çekindiği Milli Kickbokscu Devran Seha Kılıçalp'e aşık olduğu yönünde dedikodularla sarsılır. Milli sporcuya atılan cinsel içerikli e-maillerle bağlantısı olmadığını kanıtlamaya çalışırken bu süreçte Devran Seha'nın ona ne kadar yardımcı olacağı ise meçhuldür. 🎨🥊

Körkütük sarhoş bir kız. Bir bar ve yaşanmaması gereken bir gece. Adamın tek istediği, tenine yüz sürdüğü kadınla sevişmek. Asla daha fazlası değil lakin hep daha fazlası.

Yapacağım tek bir şey vardı; ölmek. Bunun için konuştuk, bunun için anlaştık. Tek bir koşulum vardı; canımın yanmamasıydı. O da öyle dedi: canın yanmayacak. Nasıl ve ne zaman öleceğimi bilerek her günümü onunla geçirdim, ona bakarak, onunla konuşarak, ona gülümseyerek. Bana öfke duymadı, ailesi gibi benden nefret de etmedi, beni insan yerine koydu, herhangi bir insanın yerine... Fakat ben öfke duydum. Çünkü bazen en çok acıtan şey, ölmek değil; birinin, seni hâlâ ölmesi gereken biri olarak görmesidir. "Onu sevmeden önce dünyası çok gelirdi gözüne; daha ne kadar yaşayacağını düşünürdü. Onu sevdikten sonra ise ne zaman öleceğinden korkmaya başladı; dünyası az geldi gözüne."

"Sen o gelin olma işini unut! Sana benim gözümle bakacak adam anasının karnından doğmadı daha!" Bir KOR EVRENİ Romanı Bu kitap, ARHAVİLİ adlı hikâyem ile ilgili spoiler içereceğinden, Arhavili'den sonra yayınlanmaya başlayacaktır. © Tüm hakları şahsıma aittir. İznim dahilinde olmaksızın alıntı yapılamaz. Bu başlığın ilk açılış tarihi: 2014

*** "Gömleğinizi çıkarın lütfen" "Neden?" Genç kadının aralanan dudakları kocasının baskın sesi yüzünden geri kapandı. "Zarar gören yeri kaburgalarıysa, gömleğini kaldırır" diyerek ani çıkışını açıklayan Karatlı ifadesizce karısına bakıyordu. Doktor irice açtığı gözlerini Tamere çevirip ciddi bir ifadeye büründü. "Aslı Hanımın göğüs kısmında da bazı morluklar var...muane etmem gerek" Aslı'nın gözleri iki adam arasında mekik okurken kocasının lacivertlerinin anbean koyulaştığını farketti. Karatlı sinirle soluk verip koltuğa yerleştiğinde bu Aslı için bir nevi izindi. Gömleğin düğmelerini açıp üzerinden sıyırdı. Aynı gömleği reng sütyeni ile karşısında kaldığında Karatlı bu duruma daha fazla seyirci kalmayarak yerinden kalktı. "Giy üzerini!" Emrivaki sesi ve sert duruşuyla oldukca sinirli duran adama karşı gelmeyerek gömleği geri üzerine geçirdi. "Kremi ben sürerim Doktor. Sen kaburgalarına bak."

-ALINTI- KAYBOLUŞLARIN HİKAYESİ +18 Şahin'in çakmak çakmak bakışları yola odaklanmıştı. Gaza köküne kadar basarken yanındaki ifadesiz karısının yüzünde en ufak bir endişe arıyordu ama bulamıyordu. Ondaki bu hissizlik kalbini daha da öfkeyle doldururken bulduğu tüm çukurlara arabasını hiçe sayarak girmeye başladı. Şahin'in istediği izin belirtileri böylelikle ortaya çıkıyordu. O kadar hızlıydı ki girdiği her çukur, içlerindeki tüm uzuvları sarsıyordu sanki. Derya acıyla yüzünü buruştururken kasıklarına giren sancılarla inlemeye başlamıştı. "Demek ilacın buymuş!" diye bağıran Şahin'in kükreyişi kulaklarını tırmalıyordu Derya'nın. Yüzünün acıyla kasılışını, dudaklarının arasından dökülen iniltileri duymak ona keyif veriyordu. "Yapma!" dedi Derya acıyla "Yapma arabana yazık..." O kadar ruhsuzlaşmış ve Şahin'e karşı inancını yitirmişti ki, varlığından bir haber olduğu bebeğinden çok arabasına üzüleceğini düşünüyordu. Bacaklarının arasında hissettiği korkunç sancı eşliğine ıslanan elbisesine bulaşan kanı görünce panikle titremeye başladı Derya. Bebeğini kaybediyor olmalıydı ki kaybederse zaten Şahin'in isteyeceği bir şey olurdu. O nedenle müsaade ediyordu ona... Ölmek pahasına bebeğini öldürmesine izin veriyordu. Şahin'in gözleri Derya'nın kısa eteğinden dizlerine doğru süzülen kanlara doğru döndüğünde şaşkınlığa boğuluyordu. "O ne lan?" dedi, hayret dolu bir panikle. Arabasını hızla sağa yanaştırdı, Derya'nın acıyla kasılan yüzünü izledi. "Ne oluyor Derya?! Ne bu?!" dedi Şahin. "Bebe.ğin... Şahin." dedi Derya, gözlerinin bulanıklaşırken buruk bakan koyu yeşil gözlerini ona çevirdi. "Bebeğin!" "Ha-hamile misin?!" Şahin başından aşağıya kaynar suların döküldüğünü hissediyordu. "Sevgilinle önünde hiçbir engel kalmaz artık Şahin! Bırak, ölsün bebek..." *********