FırBar

"lustum enim est bellum quibus necessarium, et pia arma ubi nulla nisi in armis spes est." Üçüncü dünya savaşından sonra insanlık yerle bir olmuştu. Birbirimizle yarışırcasına diktiğimiz binalar artık sadece birer harabeydi,yüzlerce hayvanın nesli sonsuza kadar tükenmişti,nükleer savaş sonrasında topraklar eski verimliliğinden çok şey kaybetmişti. Geride kalan insanlar,gruplar kurmuşlar ve bu gruplar arasında büyük çatışmalar yaşanmaya başlamıştı. Kaynak az,insan ise hala çoktu ve hayatta kalmak için öldürmek tek çareydi. (Post-apokaliptik bir Fırbar kurgusudur yani kıyamet sonrası temalıdır.)

Gözlerini bembeyaz bir hastane de açmıştı, nerede olduğunu bilmiyordu, tek hatırladığı, "O mavi gözlerdi..."

Mahkûmdu Barış, Fırat'ın okyanus gözlerinde.

Umarım Beğenirsiniz Herkeze İyi Okumalar :)

Mahkum karakterleriyle farklı bir yolculuğa kimler çıkmak ister 🌝? Bu kitapta tek ve ya birkaç bölümlük hikayeler olacak. Oy ve yorumlarla destekleyeceğinizi ve yanımda olacağınızı umuyorum 🤗. İyi okumalar, okurcanlarım 🫶!

05****; insan seviştiği insanı nasıl hatırlamaz. savcıfiratbulut; öyle bir şey olmadı. 05***; tekrar edelim. savcıfıratbulut; kes sesini şerefsiz. 05****; aow ayıpp

İki insanın birbirlerinden başka seçenekleri ve hayatları kalmadığı bir noktada karşılaştık biz...

yyesarıbarış : seviş benimle fırat ilk ve son kez yarınlar yokmuşçasına bu geceyi kıyametimiz varsayalım text & metin

savcı fırat, doğum günü partisi için gittiği gece kulübünde başına neler geleceğinden habersizdi.