Yıllarca ait olmadığınız bir gezegende sahip olduğunuz onlarca doğaüstü gücü kimseye belli etmeden yaşamak zorunda kalsaydınız; size verilen şans ile her daim merak ettiğiniz esas gezegeninize gitmek ister miydiniz? Peki orada yaşayanların yalnızca bir gücü varsa ve güçlerinizi yine saklamanız gerekiyorsa? Cecelia Oswant esas benliğini saklamayı kabul ederek aşkın, ihanetin ve aldatmacaların kendini beklediği Hades'e gitmeye karar verdi. Gittiği gezegende güçlerinin peşine düşebilecek onlarca kötü Seltae olduğunu bilerek. Sonrasında ne mi oldu? Gelin birlikte keşfedelim... FANTASTİK içinde #1 Özelgüç içinde #1 YETENEK içinde #1 SİHİR içinde #1

Ben...ben kimim bilmiyorum. Bir katil, bir düşman, bir dost...hepsi olabilirim. Kendimle ilgili bildiğim tek şey çok büyük bir hata yaptığımdı. Geçmişimi unuttum, kardeşim dediğim insanları onlar bana ulaşmaya çalışırken yaraladım... çok kötü yaraladım. Geçmişimi hatırlarken de bir katil oldum... Şimdi ne mi yapıyorum? Beni kendimi tanımak ve kendimle ilgili bilinmezlikten kurtulmak için bilinmezliğe gidiyorum. Ne zaman sevdiklerime ulaşacağımı bilmeden... ------ O bir dosttu. Unuttu. Düşman oldu yaraladı. Hatırladı. Yaralandı. Şimdi ise sadece rüyalarına dayanarak bir bilinmeze ilerliyor. Bu kimin mi hikayesi? Bu bir Kötü' nün hikayesi... geçmişini unutan bir kötünün... Kapak tasarımı:@dreamersgraphics Yayınlandı: 6 Ağustos 2017 Tamamlandı:27 Mayıs 2020

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

- Avery serisinin ikinci kitabıdır. °Tamamlandı. Karanlıktan kurtulmak için önce ona teslim olmalısın. & Düzen değişiyor, bilinenler usulca bilinmezliğe yelken açıyor. Gecenin karanlığı artık gündüzlere de hükmetmeye başlarken ölümler zamana yayılır ve sonsuzluk ufukta belirir. Ölüm ve zaman çizgisi sonsuzluğa açılan kapıdır. Bu kapının ardında sonsuz güç yatar, o kapıyı açmayı başarabilen tek kişi vardır ama düzen değişerek başka bir kişinin daha o kapıyı aralamasına müsaade eder. Araladığı kapının arasından süzülen sonsuzluğun kör edici ışığına direnmeye çalışan Aria Torres, kapının ardındaki sonsuz güce odaklandığından arkasında dolaşan gölgelerden bir haberdir.

• Seri final olduktan sonra kitap düzenlenecektir. • Avery serisinin birinci kitabıdır. .•° Ölüm ve yaşam, dünya üzerindeki ateş ve su gibidir. Su, ateşi söndürür; ölüm ise yaşamı. Hayat döngülerden ibarettir. Zıtlıklardan, yaşanmışlıklardan ve asla yaşanmayacaklardan. Barışlardan ve en çok da savaşlardan. Tüm bu döngülerin arasında yalnızca bir gerçek aynı kalır, ne dün ne de yarın görevleri değişmeyecek olan Koruyucular. Özellikle de biri, yalnızca türleri ve insanları değil Koruyucuları da güvenlik çemberinin içinde tutmaya çalışır. Midrestha evreninde yerle göğün yer değiştirmesine neden olabilecek güçte, ruhunun derinlerinde ölüm ve yaşamı dengede tutmaya çalışan biri. Aria Torres.

Koşuyorum, uçsuz bucaksız bir ormanda koşuyorum. Buraya nasıl geldim, burada ne yapıyorum hiçbir fikrim yok! Ama bir şeyden kaçıyorum. Birden hava karardı ve uğursuz bir gök gürültüsü yankılandı gökyüzünde. İliklerime kadar titrediğimi ve korktuğumu hissetsemde koşmaya devam ettim. Kuru dalların yüzümü çizdiğini hissettim ama içimdeki korku ve kaçma içgüdüsü ile önemsemedim ve koşmaya devam ettim. Çevresi ağaçlarla çevrili düz bir araziye çıktığımda bir kez daha gök gürledi. Bu sefer duruyorum. Ama duran ben değilim, sanki bedenim biri tarafından ele geçirilmiş gibi. Kafamı kaldırıp gökyüzüne baktığım sırada yanımdan hızlı bir şey geçti. Ama ne olduğu hakkında hiçbir fikrim yok. O kadar hızlıydı ki! Yanımdan geçişini, tüylerimi diken diken edişini hissetmesem gerçek olduğuna inanmazdım! Hızla etrafımda dönerek çevreme baktım, ama bir şey göremedim. Pes etmeyip bir kere daha baktım, yine bir şey göremedim. Bu şey her neyse artık delirmek üzereydim! Son kez bir şeyler görme umudu ile bir tur daha döndüm etrafımda. Ama hiçbir şey yok! Sadece ay ışığının aydınlattığı, benimde bulunduğum açık alan. Gerisi zifiri bir karanlık ve ölüm sessizliği. Tam o anda arkamda bir nefes hissettiğimde korkum daha fazla arttı ve titremeye başladım. Birden bardaktan boşalırcasına yağmur yağmaya başladı. Arkamdakinin varlığını iliklerime kadar hissediyordum ama ne arkama dönüp bakmaya cesaretim, ne de arkama dönüp, "Sen kimsin?", "Benden ne istiyorsun?" demeye cesaretim vardı. Olduğum yere çakılıp kalmıştım, ne bir adım atabiliyor ne de kaçıp koşabiliyordum. Hoş bu korku ve titreme ile bir adım bile atamazdım... Ama arkamdaki her kim ise deli gibi merak ediyordum ve daha bu şekilde ne kadar ayakta kalabilirdim bilmiyordum. Göreceğim şeyden korkarak arkama döndüm. Tanıtım bölümüne göz atınız🧚

Sabırsızlıkla beklediğiniz an geldi. Çok sevilen Dönüşüm Serisi'nin ikinci kitabı Melez yayında! İlk kitap olan "Sıradan"ı profilimden okuyabilirsiniz. ---Tanıtım-- Lana Sıradan'lardan olmadığını öğrenmişti. Şimdi hem kim olduğunu hem de güçlerini öğrenmek zorundaydı. Kalbini çok uzakta topluluğun duvarları içinde bir Elitte bırakmıştı. Her şeyin bir oyun olduğu ve kendisini öldürmeye çalışan, aşık olduğu adama dair bütün anıları silmeye karar verdiğinde hiç beklenmedik bir şey oldu. Taraflar belirlenirken hiç ummadığı insanlar onun yanındaydı. Şimdi isyan zamanı. Topluluğun bütün kuralları baştan yazılacak. Duvarın ötesindeki yeni dünyayı Lana ile keşfetmeye hazır mısınız?

Ben. Gücünü yeni yeni kontrol edebilen bir varlığım. İnsanlardan üstün, kendi ırkamdan ise güçsüz olanım. Ama bilmedikleri bir şeyler vardır her zaman. Ben. Ay Tanrıçasıyım. Ve doğuşum. Onların sonu olacak. Eğer sizde benden korkmuyorsanız durun ve tekrar düşünün. Yine düşünceniz değişmezse, benimle karşılaşmamaya çalışın. Ben. Korkusuz ve yenilmez olanım.

Zaman hızlı akıyor demiştim ya hani. Hissetmiyordum artık zamanın aktığını, nasıl geçtiğini. Artık korkmuyordum mesela kendimden. Yaptıklarım, yapacaklarımın yarısı bile etmezken pes etmeyi seçen benin tersine daha güçlü duruyordum artık. Hayata sözcüklerin anlamı olarak bakmıyordum. Hayata, gözlerimi kapattığım an hissettiğim, beni içine çeken o gücün kuvvetini alt etmek adına bakıyordum. Beni yok etmek için gelenlerin inadına dik duruyordum. Her son bir başlangıcı doğururdu. Onların sonları dönülemeyecek bir başlangıcı hediye etmişti. Hataların bedelini ödeyen genç bir kız ve onun arkasını kollamak için seçilen genç bir oğlan. Hikaye bitti dedikleri yerde başka bir hikaye başlamıştı. Umut etmek kalbi ferahlatırken; pes etmek ruhun katili oluyordu. 18.04.2017!

Tüm dünyam gözümün önünde yok olurken, tek başımaydım. Cızırtılı sokak lambalarının altında yürürken orada, karanlıkta ses çıkarmadan beni izlediklerini biliyordum. Daha doğrusu, hissediyordum. Ara sıra bana zarar vermeye niyetleniyorlardı, fakat bu onlar için kötü sonuçlanıyordu. Çünkü üzerimde birkaç bıçak ve 2 gümüş Colt vardı... İnsanlar kaçıp saklanırken, ben onlarla savaşıyordum. Sahi bunu neden yapıyordum? İnsan ırkına bu kadar zarar vermiş yaratıklardan neden korkmuyordum? Onlarla savaşıp, aptal insanların yaptığı yanlışı neden ben düzeltmeye çalışıyordum? Genetiğiyle oynanmış insanlarla, Mutantlar... Dünyadaki varlıkları insan, hayvan ya da mutant olarak ayırabilirken, kendimin ne olduğunu bilmiyordum. Herkesten farklı olduğum aşikârdı; fakat kesinlikle insan değildim. BİLİM KURGU #1 (DÜZENLENİYOR)