Kim Kai 》》 Tamirhanesinde ,arabaları birer canavara dönüştüren bir tamircidir. Tamirci olmadan önce büyük bir yarışcı olan Kai , yaşadığı talihsiz kazayla çok sevdiği pistlere veda etmek zorunda kalır. Ancak arabalara olan tutkusunu ve aşkını engelleyemediği için arabalarla yarışmak yerine, onları tamir etmeye başlar. Oh Sehun 》》 Yeni nesilden olan hız tutkunu, bir o kadar da başarılı olan bir yarışcıdır. Tıpkı babası gibi dünyanın tanıdığı bir yarış pilotu olmak ister. Ancak çok önemli bir yarışma yaklaşmaktadır ve ona yardım eden tamircisini hiç olmadık bir zamanda kaybeder. Acilen bir tamirci bulması gerekir. Eski bir yarışçıyla , pistlerin yeni yarışçısı karşılaşırsa ne olur??... Birbirlerine aşık olurlar mı sizce?? "Boy&boy bir hikayedir" Tüm kurgu ; Formula 1, DTM, Formula D, GP3R gibi otomobil yarışları izleyen bana aittir. Kısaca otomobil hayranı olan biriyim :D

Kkamjong için...

Chanyeol boşanmak istedi. Baekhyun ise bir hafta daha... 10080 dakika~

"Bana sütünü ver." "A-ama zaten sana onu verdim... Geriye hiçbir şey kalmadı." dedi Luhan, Kris'in dokunuşuyla titrerken. Kris kıkırdadı. "Senininkini istediğimi söyledim." (・ω・)ノ(・ω・)ノ This is a translating story. Copyright Reserved By ShichiGatsu Thanks for your permission! (⌒▽⌒)

TIMARHANE Yazar:Gizemrhcp(Just 6 Months yazarı) *TANITIM* "İlaçlarını almadığını duydum Luhan."Bay Lee dirseklerini masaya dayamış karşısındaki ufak bedene bakarken içindeki acıma dürtüsünü bastırdı ve bakışlarını daha da sertleştirdi.O uzun süredir buradaydı.O kadar uzun süredir buradaydı ki artık onun varlığını bile umursamıyorlardı. "Onlara ihtiyacım yok."dedi.Sesi kısıktı.Gözlerinin altında iki gündür uyumadığını gösteren koyu renk halkalar oluşmuştu.Bay Lee ona acıyordu.Bay Lee bu çocuğa gerçekten acıyordu. "Uyumuyor musun?"dedi.Ses tonu bir önceki sertliğinin aksine daha sevecen çıkmıştı.Fakat karşısındaki çocuk sanki onu duymuyor gibiydi.Gözlerini camdan dışarıya sabitlemişti. "Uyumuyorum."dedi."Ve bu gecede uyumayacağım."diye sözlerine devam etti.Bay Lee en masum haliyle ona uyku hapı vermeyi teklif etti.Fakat çocuk sert bakışlarını ona yönlendirmişti.Gözlerinde yorgunluk veya tükenmişlik yoktu.Gözlerinde hırs vardı.Gözlerinde nefret vardı. "Artık hap yok."dedi."Artık beni uyutmak yok.Bu gece buradan gideceğim."Çocuğun sesi kesindi.Sanki gerçekten gidebilecekmiş gibiydi.Bay Lee umursamadı. "Elbette."dedi."Elbette bir gün buradan gideceksin."Çocuk gülümsedi.O deli değildi.Deli olmadığını kanıtlayacaktı. "Bir gün değil.Bu gece."Bay Lee yine çocuğun sözlerini umursamadı ve çocuğun arkasındaki hemşireye çocuğu götürmesi için işaret verdi.Çocuk yeniden gülümsedi.Bu gülümsemenin ne demek olduğunu bir tek o biliyordu.Ve o gece Bay Lee aslında çocuğu umursaması gerektiğini çok net anladı. Çünkü Luhan o gece akıl hastanesinden kaçıp kayıplara karıştı.

Önsöz~ “Pekala, BABA, akşam yemeğim nerede? Bana yemek pişirmek zorundasın, değil mi?” “Zorunda olduğumu kim söyledi?” “Babaların çocuklarıyla ilgilenmesi gerekir. Ben açım.” “Ben senin baban değilim.” “Lanet olsun ki doğru. O yüzden evimden defol.” * Hikayeyi Elifim'le ( @Luinkh ) birlikte çevireceğiz çok güzel bir hikaye olacak *-* Ne zamandır SeKai yazmak ya da çevirmek istiyorduk kısmet çevirmeyeymiş *-*

REMEMBER ME TANITIM Yazar : Luckyone Çeviren: supernaturel Tür : Angst Çift Kailay Sonsuza dek beraber olmaları gerekiyordu. Jongin onun tanrısıydı. Yixing ise onun meleği. Yixing'in tek dileği, Jongin'in anılarını hatırlamasıydı.