Ve ben yine seni seçerdim... Yüz yaşamda, yüz dünyada, Gerçekliğin herhangi bir versiyonunda Seni bulur ve yine seni seçerdim. .............. Eleni Miyano X Oruç Furtuna

"Neden tanışma teklifini kabul ettin?" Uğur birkaç saniye sustu. "Annem istediği için." O an içimde bir şeylerin kırıldığını hissettim. Çünkü ben onu yıllardır seviyordum. Bu eser tamamen benim hayal gücümün ürünüdür ve tüm hakları bana aittir. İyi okumalar ❤️

Cerrahpaşa Tıp Fakültesinde eleni ve orucun yarım kamış bir hikayeyle tekrar karşılaşmalarıyla başlar.

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musun?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmedin mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldin?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

Sahil kasabasının sıcak geceleri, Eleni ile Oruç'un arasındaki sessiz ama giderek derinleşen bağın etrafında şekillenir. Ailesinden kaçıp her gece Oruç'un odasına sığınan Eleni, ona duyduğu gizli aşkı içinde taşırken; Oruç onu koruyup kollayan ama hâlâ çocuk gibi gören bir mesafede kalır. Yakınlıkları arttıkça, aralarındaki bu dengesiz duygu hem daha güçlü hem de daha çıkmaz bir hâl alır.

Eleni kaçırılmadan önce oruca son şansı vermeden öncesinden başlıyor

"keşke böyle olsaydı" dediğim sahneler🫠 "bu çift bu evrene de çok yakışır" dediğim sahneler🫠 Keyifle okumanız dileğiyle✨️✨️ X hesabı: @/orelfic_nilece

ya hikaye böyle olsaydı? Kendi babasıyla düşman olan aleyna furtuna

26.Bölüm sonrası için #OREL ağırlıklı yazılacak olan bir hayran kurgusudur. Tamamen olmasını umduğum, başka bir evrende en güzeller halleriyle.. "Eleni son kez dönüp ona gerçekleri haykırırken, içi kaynıyordu görüyordu Oruç.. Hoş zaten Oruç en iyi Eleni'yi görürdü.. Onun gözlerindeki fırtınaların da gerçeklerin de farkındaydı. Boğazına dolanıyordu herşey yine de söyleyemezdi, söylememeliydi, bu hakkı kendinde görmüyordu. Amcası, annesi, babaannesi.. Oruç çaresizdi, tükenmişti susmak zorundaydı ama Eleni'yi bilirdi. O en iyi Eleni'yi bilirdi. Ve Eleni'nin onun gözlerinden haykırdığı gerçekleri bildiğini de biliyordu. Biliyordu, Rum kızı ondan duymak istiyordu.. Onun için, onun kefareti için ondan duymak istiyordu. Fakat Oruç hem Esme ablasına verdiği söze sadık kalmak zorunda hissediyordu hem de o kefarete kendini layık bulmuyordu. Yine, yine ve yine susacaktı. Sırtını hızla dönüp arabasına bindi. Hırsla gaza basan Eleni'nin arkasından kafasını mecalsizce direksiyona yasladı. -Vayşinen oropam.. dedi son nefesini verir gibi. İmkansız aşkım.. Oruç bu hikayede ne yazık ki iyi bir son görmüyordu, ona yolunu gösterecek ışığını az önce kaybettiğinin farkındaydı. İçinde kabaran o kapkara öfkenin vücuduna yayılmasına izin verdi. Hızla gaza bastı, görülecek hesaplar, kesilecek cezalar vardı. Kasap, keşişi yenmişti. "