"Öldürün o zaman." Duyduğum sert ve soğuk sesle irkildim. Sanki normal bir şeymiş söylüyormuş gibi bir çırpıda söylemişti. Bunların bana yardım etmelerini beklerken daha tehlikeli çıkmışlardı. Ölüm emri verilen adama bakıp vicdanımın sesine engel olarak usulca geldiğim yoldan geri döndüm. Yanlarından birkaç metre uzaklaşmışken bir silah sesi duydum. Bağırmamak için kendimi tutarak korku dolu gözlerimi adamlara çevirdim. Az önce ölüm emri verilen adam başından akan kanla yerde cansız bir şekilde yatıyordu. Diğerleri de başında hâlâ bir şeyler konuşmaya devam ediyorlardı. Yerdeki ölü adama bakıp kaldım. Hiç acımadan, bir saniye bile düşünmeden öldürmüşlerdi adamı. "Sen de kimsin?" Birinin beni fark etmesiyle hepsi bir anda bana döndü ama ben sadece az önce ölüm emrini veren adamın soğuk gözlerine baktım. "Ben şey..." Sustum. Söyleyecek bir şey bulamadım. Karanlıktan dolayı yüzlerini net olarak göremedim. "Sen ne?" dedi, bana doğru bir adım attı. Eş zamanlı olarak geri gittim. Bir saniye olsun bakışlarını benden çekmezken yutkundum. "Ben hiçbir şey görmedim." Tek kaşı kalktı. "Bizi mi izliyordun?" Korkuyla birkaç adım daha geri gittim. "Öyle bir amacım yoktu." Yine bana doğru bir adım attı. Korkudan tüm bedenim titremeye başladı. "Ne amacın vardı?" Cevap vermek istedim ama söyleyecek bir şey bulamadım. Tek istediğim şey şu an buradan kaçıp gitmek. Gözlerim adamın elindeki silaha kaydı. Bu daha çok korkmama neden olurken daha fazla durmanın bana bir faydası olmayacağına kanaat getirdim ve koşarak yanlarından uzaklaştım. "Yakalayın şunu!" Arkamdan bağırdı. Bunu duymak daha hırslı bir şekilde koşmama neden oldu. Resmen başımdaki bela birken iki olmuştu. Koskoca ormanda bir mafyadan kaçarken bir başkasının kucağına düşmüştüm.

Yağmur yağıyor, her yeri sel alıyordu. Sokaktaki insanlar ıslanmamak için oradan oraya koşuyor, trafik arabalar sayesinde tıkanıyordu. Şemsiyesi olan insanlar rahat bir şekilde yolda yürüyordu. Şemsiyesi olmayanlar ise şanssızdı. Yağmurdan ıslanmamak için korunacak yer arıyorlardı. Şemsiyesi olmayan, elinde kalın hukuk kitapları, üzerindeki deri ceketi ile rahatça yürüyordu İzem. Acelesi yoktu. Islanmayı seven biriydi. Küçükken babası onu sokağa attığında yağmurun altında kendi kendine eğlenir, biriken suların üzerine zıplardı. Uzun kahverengi saçları ıslanıp birbirine karışmıştı. Elindeki hukuk kitapları çantasına sığmadığı için elinde sımsıkı tutuyor, ıslanmamaları için boynundaki kahverengi atkıyı kitaplarına siper ediyordu. İzem Karasu. Üniversite son sınıf öğrencisiydi kendisi. Yirmi üç yaşında, geleceğinin hayallerini kuran ve başarılı bir savcı olmayı hedefleyen bir hukuk öğrencisiydi. Son yılının bitmesine ve mezun olmasına sadece aylar kalmıştı. Metro durağına inen yürüyen merdivenleri görene kadar normal hızda yürümeye devam etti. Yürüyen merdivenler gözüne çarpar çarpmaz adımlarını hızlandırdı. İzem dışarıdan çok sert görünürdü. Bakışları her zaman insanlara nefretle bakardı. Oysaki sıcakkanlı biriydi. Sevdiklerine karşı çocuksu olurdu. Merhametli ve sevecendi. Soğuk olduğu insanlara acımazdı. Metro durağına geldiğinde metro gelmişti bile. İnsanlar birbirlerini ittirerek metroya ulaşamaya çalışıyordu. Sanki birbirlerini itmeseler metroya binemeyecek gibi bir halleri vardı. .....

Berdel sonucu yatalak bir Ağanın eşi olacaktım... Ama nedenlerde boğulacağım bir sır dünyasına gireceğimi nerden bilebilirdim ki? Hadi hayat serüvenime sende katıl :)

İşaret ve orta parmağını kızın göğüs oluğundan hafif sürterek aşağı indi. O tozu bu mükemmel iki göğsünün arasından muhakkak çekmeliydi. Onun kokusunun karıştığı maddenin burnunun deliklerinden girdiğini hayal etti. Ve peşinden onunla deli gibi seviştiğini düşündü. Bu düşünceyle ve karşısındaki şahane varlığın gözler önüne serdiği harika vücudu, sertleşmiş erkekliğini daha da zorladı. Şu an vucudunun her milimini dudaklarında hissetmek, onu tutkudan kıvrandırmak, zevkten çığlıklar atmasını sağlamak istiyordu. ⚓ Kurguda yetişkin içerikli sahneler mevcuttur!

Geçmişte yaşadığı bir travma yüzünden hayata küsen. Kimse deli olduğunu bilmesin diye kendini odalara kapatan bir adam.. Diğer tarafta dillere destan güzelliği ile herkesi büyüleyen yörük köyünün güzeli Nazlı Korkmaz. Peki bu ikisinin hayatları birleşirse neler olur? Biri deli biri korkusuz olunca neler olmaz ki! Heyecan ve merak uyandıran bir hikaye sizi bekliyor...

18 yaşındaki Zelmira Yeva Aydemir, Okuması gereken yaşta evlendirildi. Hemde ondan 6 yaş büyük biriyle evlendirildi. Nikahta göremediği kocasını. Kaynanasıyla beraber kocasıyla birlikte yaşacakları odaya girdiğinde gerçekleri öğrendi. Ve kocasının bi' kaza sonucu sakat kaldığını öğrendi. Ve evlendikleriden bir zaman sonra kocasının çıkıp gitmesi. Ve onun için bu evlilik zulüm mü yoksa mutlu mesut yaşacakları bir evlilik mi olacak? ~~~ Jiyan Beyazıt Hanzadeoğlu; 8 sene önce arabasının penceresinde atın üzerindeki kızı unutmaması ve aşık olması. Ve ondan sonra kaza geçirmesi ve sakat kalması. Ama her anında onun düşünmesi. Evlendiğinden habersiz odada cama bakarken aşık olduğu kızın içeri girmesi ve annesinin girmesi. Ve evlendiğini aşık olduğu kıza bakarken annesinin ağzından duyması. Evleceğini bilse direk itiraz ederdi ne o kız için nede başka kız için. Ve evlendikleriden bir zaman sonra arkadaşından yardım alması ve çıkıp gitmesi... Hikayenin çalınması veya kopyalanması üzeri dava açılacaktır!!! UYARI!!! Yetişkin kitapıdır.

❗️Yaş farkı içermektedir.❗️ Hamza Tunga Kandemir - Aleda Koç "Evcilik oynayacak yaşı çoktan geçtim Aleda."dedi duygusuzca. "Seni sevmemem hiçbir şey değiştirmez. Sen bana bir çocuk vereceksin."dedi. Çocuk istemek de haklıydı. Bu evlilik hiçbir zaman bitmeyecekti. Ona çok büyük bir minnet duyuyordum. Beni polislerin bile bir şey yapamadığı bir sapıktan koruyordu. Ama ben daha 20 yaşındaydım. Nasıl bir çocuğa bakabilirdim? "Ama ben daha 20 yaşındayım. Nasıl bir çocuğa bakabilirim ki?"dedim masumca. Umursamazca omuz silkerek "Gayet olgun bir kadınsın."dedi. Bu sert görüntüsünün altında çocukları ne kadar çok seven bir adam olduğunu biliyordum. "Kendini hazırla Aleda. Sen benim kadınım olacaksın."dedi ve kapıyı çarparak gitti. Her şeyi bilerek evlenmiştim ama korkuyordum işte. O sapık bende büyük travmalar bırakmıştı. Aşk her şeyin üstesinden gelebilir miydi?

Filmi durdurdu ve bana döndü. "Kızım film porno filmi,bunu geçsek birazdan yine aynısını izleyeceksin." Duyduğum şeyle yeniden şok olurken oturduğum koltuktan kalkmak istedim ama belimdeki eli baskı uyguladığı için kalkamadım. "Otur ve izleyelim. Sanki daha önce hiç görmediğin yada yapmadığın bir şey." "S-sen kafayı mı sıyırdın? Tabi ki daha önce gördüm ve yaptım ama üvey abimle değil." dedim abi kelimesinin üstüne bastırarak. "Bir ilki gerçekleştirmiş oluruz?" 🥂 #11 ateş (07.09.2022)🍷 #6 üveyabi (07.09.2022)🍷 #26 üvey (02.09.2022)🍷 #25 fantezi (02.09.2022)🍷

Bir tutam, ego! Üç tutam, yakışıklılık! Azıcık akıllı, bayağı çapkın! Hiç olmayan terbiye, ve karşınızda Uraz Kandemir! Hayatı sadece bir gecede değişen, Bade Esenler. Bu hikaye zalim Şehrin, zalim Tozlarına gelsin. Başlangıç tarihi : 18.02.2020

Numara sallayarak mafyaya denk gelmek mi? Tamda benden beklenen bir hareket! *Mafya'ymış isimli ilk kurgu.* UYARI:KİTABIMA KÖTÜ YORUMDA BULUNMAYINIZ. BEĞENMİYORSANIZ OKUMADAN GEÇİNİZ. AKSİ HALDE KİTABIMA VE ŞAHSIMA HAKARETTE BULUNAN KİŞİLER ŞAHSIM TARAFINDAN ŞİKAYET EDİLİP ENGELLENECEKTİR. SAYGILAR...