The truth that RJ is not my son does not change the fact that you are my wife..." "Pinakasalan kita dahil iyon lang ang paraan upang mapasaakin ang aking anak. Pero hindi iyon nangangahulugan na pahihintulutan kitang makipagtagpo sa ibang lalaki. Mananatili kang akin, Janis..." Janis swallowed the vile things she wanted to hurl at Rolf. Dalawang buwan pagkatapos nilang ikasal ay umalis ang asawa at nangibang-bansa. Lihim siyang natuwa dahil naingatan ng paglayo nito ang kanyang sekreto. But after three and a half years, Rolf was back. At nakapagtatakang sa kabila ng pagkasuklam niya rito ay hindi niya kayang tanggapin na may ibang babae ito na pinag-uukulan ng pansin.

Hanggang saan ang kayang malimutan ng isipan, kung ang puso ay nagbibigay puwang sa nakaraan? Hanggang saan ang kayang alalahanin ng puso? Magagawa nga bang punan ang piraso ng nawalang nakaraan kung puso ang pagbibigyan? Paano masisigurong tama ang idinidikta ng puso? Paano kung mali pala ito? Paano kung ang idinidikta ng puso sa kasalukuyan ay iba sa idinidikta ng nakaraan? Paninindigan bang ang susi sa kasalukuyan ay ang piraso ng nagdaan, o sundin ang idinidikta ng puso at tuluyang limutin ang nakaraan?

Nang mamatay ang mga magulang ni Michelle ay natuklasan niyang hindi niya ama ang lalaking nagbigay sa kanya ng pangalan. Natuklasan din niya mula sa taguan ng kanyang ina ang sulat na nagtuturo sa kanya sa isang lugar na hindi niya man lang narinig sa buong buhay niya. While traveling to El Paraiso, she was bewildered by strangers who mistook her for somebody else. Most especially an arrogant, handsome stranger who unnerved her. Natuklasan niyang ang El Paraiso ay akmang pangalan para sa baying iyon. The small town was picture-perfect. Muli silang nagkita ng aroganteng lalaki na siyang may ari ng hotel na tinutuluyan niya. Adrian Olivar was always there in every turn. Subalit paraiso nga ba ang lugar na pinuntahan niya? Paanong unti-unti niyang natutuklasang maraming lihim na itinatago ang maliit na bayang iyon?