Talya, yirmi bir yaşında hayatını kaybettiğini sanıyordu. Ta ki gözlerini yeniden açana kadar. Artık küçük bir bebeğin bedenindeydi, fakat zihni hâlâ geçmiş hayatının anılarıyla doluydu. Konuşamıyor, yürüyemiyor, hatta kendi başına oturamıyordu. Ancak Talya bir şeyi çok iyi biliyordu: Bu onun ikinci hayatıydı. Ve bu kez kaderini başkalarının yazmasına izin vermeyecekti. S*kardı öyle işe ulan!

Gerçek ailem temalı, dram ağırlıklı bir hikayedir. - "Sen hep böyle kederli mi bakarsın?" - Üvey ailesinden kaçıp gerçek ailesini hiç aramayan Yazel, 19 yıl sonra yok saydığı gerçekle yüzleşir; Babası karşısındadır. Yazel, istemeyerek gittiği evde gerçek sevginin farkına varırken bir yandan da tekerrür eden geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalır. Onu istemeyen abileri, GÜRELSOY ailesinin bir bir ortaya çıkan sırları ve geçmişin perde arkası...

Kendi ayakları üzerinde durmaya alışmış bir kadın, bir kız çocuğu. Yıllar sonra üvey olduğunu öğrenip gerçek ailesiyle tanışacak olmak onda ne etki yaratacaktı? Klasik bir Gerçek Ailem kurgusudur.

Halil, 18 yaşına yeni basmış genç bir delikanlıydı. Amcasının evinde kiracı olarak kalıyor, yarım bıraktığı okulun ardından hayat mücadelesini tek başına vermeye çalışıyordu. Hayat ona oldukça acımasız davranmıştı; ta ki kendisine tıpatıp benzeyen biriyle karşılaşıncaya kadar... Bu kitapta kan , şiddet, intahar gibi birçok olay vardır. Lütfen yaşına uygun olmayan kişiler okumasın aksi takdirde hiçbir sorumluluk kabul etmeyeceğim. Bxb yoktur İlk bölümde gay bir figüran olsa da karakterlerine yapmayı düşünüyorum.

Depresyonda olan Efes'in hayatı değişir. "Ruhun sanki sıkışmış gibi bu dünyada, söyle bana gök gözlü nedir bu cehennem olan dünyaya getiren seni?"

Boran okuduğu saçma bir kitabın içinde aniden kendisini bulur, hem de başrolün düşmanı olarak!

Bromance 'gerçek!' kavramıyla bulunmaktadır, lgbt ile alakası yoktur. bxb DEĞİLDİR! Bromance kavramı romantik erkek KARDEŞLER demektir!

Ya çok sevgili külkedisi aslında bir erkekse? Ya mutlu son dedikleri şey aslında yoksa? Yakup kız kardeşinin en sevdiği hikâyeyi, Sindirella ' yı okumuştu o gece . Ezbere bildiği hikayeye gireceğini bilmeden uyuya kalmıştı. " Hassiktir! Neredeyim lan ben!?" Bir şöminenin önünde küllerin arasında uyanmıştı Yakup . " Ulan millet rüyasında yemek görür, yakışıklı adamlar güzel kadınlar görür ben sönmüş şömine de uyanıyorum. Nerenin adaleti bu dünya!"

Gerçek Ailem (Bebek)Kurgusu "Ay gökçek bir oğlandı. Suskun, ağırbaşlı... Güneş ise güzel bir kızdı. Duygusal, kırılgan... Ay, Güneş'e âşıktı. On beşlediği bir gün, kalbini ona açtı. Meğer Güneş de Ay'ı seviyormuş; ama bu aşkı dile getirmeye cesaret edememiş. Ay'ın sözleri ona güç verdi. Ve o gün, ilk kez aynı duyguda buluştular. Ay'ın her on beşlemesinde bir araya geldiler. Gelecek hayalleri kurdular. Son buluşmalarında evlenmeye bile karar verdiler. Ama bu mutluluğu kıskanan bir cazı (cadı) karısı, Güneş'in kulağına Ay hakkında yalanlar fısıldadı. Güneş soğudu. Ay ise olan bitenden habersizdi. Güneş'in etrafında dolandı durdu. Suskunluğuna anlam veremedi. Çok üzüldü. Bir gün Güneş, Ay'a dedi ki; "Boşuna peşimde dolaşıp durma. Seninle evlenmeyeceğim. Benden umudunu kes." Ay bu sözleri anlayamadı. "Kıyamete kadar senden umudumu kesmeyeceğim," dedi. "Bir gün suçsuz olduğumu anlayacaksın." O günden sonra konuşmadılar. Ama Ay, Güneş'i unutamadı. Her on beşlemesinde hasretle ona bakmak istedi. Güneş ise parmaklarını uzatıp gözlerini kapattı. İnsanların Güneş'e bakamamasının sebebi de buydu. O yakıcı ışıklar... Güneş'in ince parmaklarıydı." Yetimhane müdürü sustu. Sonra bakışlarını iki küçücük çocuğa çevirdi. Mavi gözlü olana baktı. Gri gözlü olana baktı. "Demem o ki," dedi, "bu mavi gözlünün adı Güneş, gri gözlünün adı da Ay olsun." "Adları gibi yaşasınlar."