Sevdiceği hemen yanı başına çöktü ve örtüsünden çıkmış saçlarıyla kaplı terli alnından öptü. Mutluydu, sonucu ne olursa olsun kocasını bulmuştu. -"Hadi gidelim güzelim" karnına koydu elini "bizi bekliyor."

Sana bakamıyorum... Sana... Sana karşı hissettiğim duygu; okul sırasına kollarının üzerine başını koyup siyah saçlarının tarih kitabına zarif inciler serpiştirilmişcesine serpilirken, sıranın önünden geçerken bacaklarımın titrediğini vücudumun tüm zerresinde hissediyorum. Gülüşün ise sana aşık olmamı emreder gibi ve dünya ilk defa bir mahkumun sevinçle emre itaat ettiğine şahit oldu. Bu... Bu aşk değilde ne(?) Ben sana bakamazken aşık olmayı becerdim Nazende... Gözlerinde uzun uzun kaybolamadan, geceden saçlarında hayeller kuramadan...

Ah saçları okşanmaya hasret kanadı kırık kanaryam. Hiç kimse ne sevildiğini ne de sevilebileceğine inanmıyor. Sahteliğin en zengin olduğu bir devirdeyiz. Ama bilesin Muazzez'im, ne sen ne de ben bu devrin çocuklarıyız.

Ah İbrahim, kalbimi put sanıp baltanı döndüre döndüre vurup kıran sen misin? Gaddarca bir tabir ithaf etmek istemiyorum, emanet gibi durur üzerinde. Ellerine baltalar yakışmaz ki sana İbrahim.

"...Bıraktığımda kendimi sımsıkı yumacağım gözlerimi. Ah papa, daha 15 yaşındayım. Bir ömür vicdan azabı duyarsın umarım. anarşist, küstah, şımarık, ergen kızın..."