"Bu saatte burada ne arıyorsun?" "Asıl sen ne arıyorsun?Yaklaşık iki saattir denizi izleyip iç çekiyorsun. Nedir seni bu kadar üzen?" Kaşlarımı çattım. "Seninle daha yirmi dört saattir bile tanışmıyoruz. Burada geçmişimi dökecek değilim." O da kaşlarını çattı. "Dünyanın en kötü şeyleri başına gelmiş gibi konuşma.Eminim senden daha kötüleri de var. Kendini bu kadar önemseme." Şaşkınlıkla baktım. "Ben kendimi önemsemeyeceğim de kim önemseyecek lan? Serseri." -Küfür ve Argo içerir- Başlama tarihi= 20 Haziran 2017 Final= 11 Eylül 2017 Düzenleniş tarihi= 31 Ocak 2020 Yaz kampı #1 Mizah #18 Mizah #10 Tüm hakları Gecenin aystilerinde -ice tea- saklıdır!

*Tamamlandı* "Sence bizden bir cacık olur mu?" dediğimde önce bana öylece baktı, sonra kahkahalarla gülmeye başladı. Öyle ki boynumdaki kolunu çekip dizlerine dayadı ve katıla katıla gülmeye devam etti. "Lan ne gülüyorsun?" diye sinirle sordum. Teyzeler pencereye çıktı ve gözleri hemen bizi buldu. "Sussana lan, Allahın belası domuz!" dedim dişlerimin arasından. "Esra, kızım hayırdır?" dedi FBI teyze. Hayrı mı kaldı be FBI teyze? Aldık başımıza belayı işte. Ama seni kırmayayım. Hayırlı uğurlu olsun! "Yok Selma Teyze!" dedim gülümsemeye çalışarak. "Arkadaşı kızın biri taciz etti arka sokakta da, kriz geçiriyor şu an." Azman aniden gülmeyi kesti ve kaşları çatıldı. "Vay vah!" dedi diğer pencereden MİT teyze. "Su getireyim mi Akın evladım?" Azman'ın gözleri ona döndü. "Yok sağol Makbule Teyze. Alıştım artık..." dedi ve gözleriyle beni işaret etti. "Bu kızın tacizlerine." Rezillik yükleniyor...%94 Kapak Tasarımı: Gölgehayaller © Tüm Hakları Saklıdır.

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

Bukre ve Poyraz... Kırmızı Sütyenli ve Bay Sapık... Bir gün ayrılık kapıyı çaldığında ikisi de dizlerinin üzerine çöküp teslim oldular. Izdırap, korku, heyecan ama bir o kadar hüzün... Ta ki bir minik hayatlarına giresene kadar! Bir anlık öfke, korku ve endişeyle ayrılan çiftimiz yine aynı şekilde barışırlarsa ne olur? Peki ya ayrı olmalarına rağmen birbirlerinden uzak duramamalarına ne diyeceksiniz? Bukraz çiftimiz son gaz ilerlerken hayatlarındaki zorluklara nasıl göğüs gereceklerini, önlerine çıkan engelleri nasıl aştıklarını okumaya hazır mısınız? Ve her zamanki gibi iyiyi kıskanan kötülerin nasıl yok olduğunu okumaya hazır olun! KOD ADI: BAY SAPIK SON GAZ DEVAM EDİYOR! Lütfen Kod Adı: Bay Sapık kitabını okumadan başlamayınız. Kod Adı: Bebek, Kod Adı: Bay Sapığın devamıdır. Tüm Hakları Bukre'nin kırmızı sütyeninde, Poyraz'ın kumarhanesinde ve Elif'in beşiğinde saklıdır!

Nasıl gözüktüğünün farkındamısın. Tıpkı o ucuz kızlar gibi gözüküyorsun." "O zaman becer beni." Kelimeler ağzımdan benim kontrolüm dışında çıkıyordu. Ama sabah umurım ki bunları hatırlamazdım. Bedeninin kasıldığını hissettim. "Kapa o siktiğimin çeneni ! Bu son uyarım" "Yoksa ne yaparsın ? Aman ne korktum ukala." Asansörden indikten sonra ayağıyla kapıyı tekmelediğini hissettim. " ne oldu ?" Baranın sesini duyar gibiydim. Harika ! Beni kendi odasına getirmişti. "Kendini bir bok zannederek bir sürtüğe meydan okudu sadece. Olan bişey yok baran." Diye tısladı. "Aaaa ayıp ediyorsun mert" diyerek kahkaha atmaya başladım. Daha sonra midemde hissettiğim ekşilikle yüzümü buruşturdum. "Sanırım kusacağım." "Ne garip" Daha sonra kendimi soğuk birşeyin üzerinde buldum. Sanırım duşakabinin içindeydim. "Ne yapıyorsun sen ?" Diye sızlandım. Tişörtünü çıkartıp benimle birlikte duşakabine girdikten sonra cevap verdi. "Sana yardım etmeye çalışıyorum." "Benimle aynı duşakabine girerekmi? "

"Selam güzelim." Güzelim? cidden mi? pardon nerden tanışıyorduk çıkaramadımda? "Biraz fazla samimi sanki?" diye mırıldandığımda anlamamış bir şekilde bana bakıyordu. Yapmacık bir gülümsemeyle "Selam" dedim. Kafasını aşağı eğerek beni süzdükten sonra tekrar gözlerime baktı. "Akşam ne yapıyorsun güzelim?" e yok artık şimdi tanıştık? yok yok kesin buda uçkuruna düşkün olanlardan. "İlk olarak bana güzelim demekten vazgeç. Sonra akşam ne yaptığım seni ilgilendirmez." "Aa neden öyle diyorsun ki? Bak akşam için benden iyisini bulamazsın." yuuuh! resmen bana yatalım diyor. Sinirle ayağa kalktığında oturduğun sıandalye yere düştü. Ellerimi masaya koyarak yüzümü onunkine yaklaştırdım. "Şimdi beni iyi dinle! Ben Sürtük değilim. Ve onlarla kıyaslanmaktan da hiç hoşlanmam! Ayrıca sana şu aval aval bakan kızlardan da değil. Ben hiçbir kıza benzemem beni kimseyle karıştırma!" Böyle bir şey beklemediği için afallamıştı bende bunu bir fırsat olarak gördüm ve masada ki suyumu alarak sınıfa çıktım

Örümceğin çocukları ile tanışın. 5.11.2017 Φ Her adımında birini daha kaybediyordu Muna Doherty. Ama ne olursa olsun gerçekleri ve ne olduğunu öğrenecekti. Şu ana kadar sadece ne olduğunu bilmeyen Muna Doherty artık kim olduğunu da bilmiyordu. Gerçekten Muna Doherty miydi? Neden her Naira'dan biraz daha farklıydı ve yalnızdı? Ve sevgi yine ona bir şeyler kaybettirecek miydi? İçindeki gücün farkına varabilecek miydi? Şimdiye kadar ki seri kitapları: NAİRA‧✕‧Örümceğin Laneti |3K Serisi 1.kitap| NAİRA‧✕‧Örümceğin Doğuşu |3K Serisi 2.kitap| NAİRA‧✕‧Örümceğin Çocukları |3K Serisi 3.kitap|

Hayatı boyunca ailesinin şiddetine mağruz kalmış bir kız. Hayat onu bu hale koydu ASİ haline.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Gelecekteki Kocam: Bak, her kimsin bilmiyorum ama son kez soracağım Gelecekteki Kocam: Numaran telefonumda 'Kalbimin Pili' diye kayıtlı Gelecekteki Kocam: Ama ben senin kim olduğunu bilmiyorum, bu numarayı da tanımıyorum Gelecekteki Kocam: Yani soruma cevap verirsen beni çok mutlu edersin Gelecekteki Kocam: Sen kimsin?