16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Bazı cezalar aslında birer hediyedir. Kötü görünen iyi, iyi görünen ise kötü olabilir. Tanıdığımızı sandığımız kişiler çok iyi sır saklayabilir. Narin görünenler içinde büyük bir nefreti barındırabilir. Zamanında gelmeyen güzellik beklenmedik anda gelip seni şaşırtabilir. Gelen güzellik ise üzerine kâbus gibi çökebilir. * Düşüş... Tanışma... Alışma... Öğrenme... Çözüm... * Sürgün edilmek bir cezaydı. Fakat onunla tanıştıktan sonra bu ceza bir armağana dönüştü. O yanımda olduğu sürece evime dönüp dönmemem sorun değildi. O yanımda olduğu sürece benim evim oydu. O ise; acı, keder, kasvet, yıkım, nefret ve öfkeden oluşuyordu. *** Erkek karakter üzerinden anlatılan bu fantastik kitap, kalbinizde derin bir yara oluşturacak. Öyle ki o yara iyileşse bile sızısını unutamayacaksınız. *** Editör: Şeyda Uçkun Taştan TÜM TELİF HAKLARI SAKLIDIR!