Dünya, 16 yaşında ergenliğini doruklarda yaşayan bir genç kızdır. Sevgi dolu bir ailesi, yaptığı tüm yaramazlıklarıyla onu kabullenen komşuları vardır. Aile kavramı Dünya için çok derin ve saf duygular içerirken bir anda ailesinin üstüne çöken kara bulutlarla ne yapacağını şaşırır. 16 yıllık hayatı boyunca karşılaştığı en büyük sorun turşu kavanozunu açmaya çalışmakken ansızın kendisini parçalanmış bir ailenin içine düşmüş bulur. Dünya'nın hayal dünyasına hoş geldiniz.... iyi okumalar tatlı turşular <3 Klasik kurgu, klasik olaylar ve klasik kıskançlıklarla dolu tam bir watty kurgusudur. Tamamen eğlence amaçlı yazılmıştır.

24 Ağustos 2019, cumartesi yayımlanmaya başlanmıştır. 0535*: Çok uykulu görünüyorsun 0535*: Hiç anlamıyorum. 0535*: Her şeye sahipsin 0535*: Evin, araban, paran, ailen ve arkadaşların var. 0535*: Ama yine de çok az dışarı çıkıyorsun. 0535*: Ortamlara bile akmıyorsun. 0535*: Anlamıyorum. 0535*: Saat olmuş üç hala uykun var gibi görünüyor. 0535*: Yorgunsun ve gözlerin şiş. 0535 Gece beşik mi salladın be yiğidim? Anıll:Evet. 0535*: Anlamadım. Anıll: Gece beşik salladım. Anıll: Bir kızım olduğunu bilmiyor muydun yoksa? Anıll: Babayım ben baba!

|Tamamlandı| Kim derdi ki ekmek sırası beklerken kafasına fırıncı küreğiyle vurduğun fırıncıya aşık olacaksın? Oldum. Pişman mıyım peki? Zannetmiyorum...

Tamamlandı✔️ "Herşeye önemli değil demekten bıktım ben Göktürk. Önemli. Yaptığın, söylediğin herşey önemli."

"Öldü dedim ya, kaybettim. Hayallerimi onunkiler ile gömerken, onun hayallerini gerçekleştirdim. Sonra zaten hayallerimin de hayatımın da yalanlardan ibaret olduğunu öğrendim. Ve bir gün kendimi Ela gözlerinin içinde gördüm, hayatım yeniden başladı sanki. Bal'ım oldun.." . . "Varlığımın sonunda, gitar tellerinin arasından çıkan her nota Melodilere karışmış olarak gözlerimi kapatacağım. Ölsem de şarkılarımda bul sen beni. Sesimde yaşa aşkımızı, yanıma geleceğin vakte kadar. Şimdi hoşçakal, şimdi sen uyuyana kadar ben gökyüzünden ilaç olan gülüşünü izlicem.."

Acılarla dolu bir kız ne kadar iyileşebilir ki? (Aile kurgusu ya da abi kurgusu dediğiniz şeyden) 🍂 •Bu hikaye küfür, argo kelime, şiddet gibi unsurlar içermektedir. •Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayal ürünüdür.

TAMAMLANDI... ... Gözlerim açıldığında ışığa alışmaya çalışıyordu. Hastane kokusu burnuma dolunca huzurla gözlerimi kapattım. Herkesin aksine hastane her zaman benim sığınağım olmuştu. Dayak yediğimde, aldığım dövüş dersleri yüzünden kemiklerimde hasar oluştuğunda gelirdim. BU KİTABI BAŞKA BİR SİTEDE OKUYORSANIZ EĞER ÇALINTIDIR VE LÜTFEN BANA HABER VERİN. Bu bir din kitabı değildir elbette hataları olacaktır insanız sonuçta hepimizin hataları var. Cringe ve mantık hataları vardır ona göre okuyun iyi okumalar ve hoşgeldiniz ;))

Bir serikatilin bordobereli olma hikâyesi. O ölümün elçisi. Gecenin sessizliği, ölümün ayak sesi. Dağların kızı ,Yurdunun komutanı. Adını bile anmaya korkulan kızın hikayesi... Siyah Hançer

Şu her yerden fırlayan, her kızın rüyalarını süsleyen, çıkma teklifi ettiği kızlardan asla red almayacağına emin olduğum Cedi Osman bana mesaj attı değil mi yanlış görmüyorum? Rüyadaysam biri beni acilen uyandırmalı. İnanamıyorum Cedi Osman DM'im de! * "Basketbol senin için önemli ve bu aralar kafanı sadece basketbolla meşgul etmen daha doğru." "Şu an kafamı meşgul etmek istediğim tek şey sensin Elif." Amerika #1 Nba #1 Cediosman #3 Basket #1 Pota #2 Dm #1 Cedi #2 Spor #1 Basketbol #2 Pota #2 Hayran #2 Instagram #8

Ben Alâ. Alâ Karakurt. Alacalı değil, simsiyah Alâ. Otuz bir yaşında, Özel Kuvvetler mensubu bir Türk subayıyım. Hayat bana öylesine acımasızca davranmıştı ki daha doğar doğmaz ebeveynlerim tarafından üzerimde incecik bir battaniyeyle ve yanıma konulmuş küçük bir kâğıt parçasında yazan üç harflik ismimle yaşamaya çalışmıştım. Ailem olmayınca ben de bu vatanın her bir ferdini ailem bildim ve on yedi yaşımda tanıştığım kahramanım sayesinde asker olmaya karar verdim. Yıllar süren eğitimlerden ve birçok zorlu görevden sonra gerçekten ailem olduklarını hissettiğim insanlarla, kardeşlerimle tanıştım ve tam iki yıl önce onları kaybettim. Burada Ateş'im. Alâ olmayalı o kadar uzun zaman oldu ki, insan olmayı unuttum. Burada yaptığım tek şey ölene kadar öldürmek. Kimi zaman terör yuvalarına sızıp oraları dağıtırım, kimi zaman ise destek gereken timlere desteğe giderim. Hem teröristler arasında hem de askerler arasında namım duyulmuştu ama bu durum beni sevindirmiyordu. Ben efsaneleşmek istememiştim. Yalnızca içimdeki yangını söndüremeyeceğimi anladığımda Ateş olup, yandığımdan çok yakmak istemiştim. Ne ismim bilinirdi, ne yaşım, ne de rütbem. Hakkımda bilinen tek şey Ateş olduğumdu.