ულამაზესი სიყვარულის ისტორია, რომელიც ტყუილით იმედგაცრუებით და დამცირებით იწყება. ევას მამასთან პრობლემები აქვს და გადაწყვიტა ყველაფერს ფარდა ახადოს თუმცა სიმართლე იმაზე მწარე აღმოჩნდება ვიდრე ის წარმოიდგენდა

მომენტი როცა შეყვარებულებს და საყვარლებს "ნასკებივით" იცვლი, მაგრამ გამოჩნდება ის ერთი ლამაზი სხივი შენს ცხოვრებაში, რომელიც შენს იმ მხარეს გააღვიძებს რომლის არსებობის შესახებაც არ იცოდი. მთავარი კი ის არის რომ ის მხარე ნამდვილი "მე"-ა. მისი გამოჩენის მერე კი მის გარდა აღარავინ და აღარაფერი არ გაინტერესებს, არ გაინტერესებს ხალხის აზრი, არ გაინტერესებს შენი საყვარლები, შეყვარებულები და ა.შ... სწორედ ეს არის სიყვარული... სიყვარულია როცა იმის მიუხედავად თუ რამდენი წინააღმდეგობაა ურთიერთობაში, ის მაინც გადის ფინიშის ხაზს...

"-მაპატიე...გთხოვ...მაპატიე...-შევევედრე.ცრემლებს ვერ ვიკავებ-პატარავ მაპატიე...-მან ხელი ლოყაზე დამადო. ცრემლმა მის სახეზე გზა გაიკვლია, თავი დამიქნია და თვალები დახუჭა. ოთახში აპარატის დამაყრუებელი წრიპინის ხმა გაისმა. ხელი რომელიც მას ჩემს ლოყაზე ეკიდა მოუდუნდა, ლოგინზე დაეცა და მივხვდი, რომ წავიდა...სამუდამოდ დამტოვა... "

"იქნებ ის,რაც არასდროს გაგისინჯავს,იყოს ის,რაც ყოველთვის გინდოდა?" დასრულებულია. +18 Vanilla Girl. 2020. ფიკში არის ძალადობის ამსახველი კადრები.

პირველივე დანახვის თანავე "რაღაც" ვიგრძენი. მინდოდა, რომ მისი მშვენიერი სახე, სულ ჩემს გონებაში დარჩენილიყო. მაგრამ მგონი ის მთლიანად და სამუდამოდ დავისაკუთრე.

კლერი წლების შემდეგ სახლში ბრუნდება იმ იმედით, რომ იქ მარტივად ვერ იპოვნიან. მაგრამ შეცდა... ის მას იპოვის... ისტორია ჩახლართული და ინტრიგებით სავსეა. სიყვარული რომელიც მოულოდნელად ჩნდება, რომლის შორის დიდი კედლის აღმართვას ცდილობენ. მაგრამ წარსული? წარსული ტკივილები ხომ თავს ყოველთვის გვახსენებს?