Nisyan. Neydi bu nisyan? Basit bir unutkanlık mı? Yoksa kendini yok saymak mı? Unutmayı mı tercih ederdiniz? Hatırlamayı mı? İnsan unutunca mı iyileşirdi? Savaşınca mı? Ya seçenek dahi sunulmadan olsaydı nisyan? Bir hayat sadece çıkarlar uğruna harcanırmıydı? Işık hep mi kaybederdi? Karanlık hep yutarmıydı onu? İkisi bir uyumda yaşayamaz mıydı? İlla herkes bir taraf seçerek onu mu savunmalıydı? Gece mi? Gündüz mü? Hangi tür bir insansınız? Bir fark eder mi? Hayır. Gece insanıda olsanız, gündüz insanı da hep aynı varlık olarak yerimizde saymaya devam edecektik. Bir taraf seçip onu savunmaya değil.. Bir birimizi savunmaya ihtiyacımız varmış meğer. 9 krallık bunu öğrenememişti. Herkes kendini savunmuş, kimse bir birini savunmamıştı. Lanet çocuklara bulaşmış, en masun beyazları al kan'a bulamıştı. Savaşın bedelini hep masumlar öderdi. 9 Krallığın seçimleri yüzünden her bir krallık bir çocuk kurban vererek bedelini ödemişti. Artık son gelmişti. Geri dönüşü yoktu. Yok olmaya mahkum 9 krallığın, 11 çocukla baş etme hikayesi.. Peki sadece 9 krallıktan mı bahs ediyorduk..? Kartlar daha açılmamış, kendini gün üzüne çıkarmamıştı... Kimse onuncu krallığa ne olduğunu bilmiyordu. Her şeyi yavaş yavaş değil, bir anda acı bir şekilde öğreneceklerdi. Öğrendikleri en acı gerçekse, 'Artık her şey için çok geçti.'...