Deniz, en yakın arkadaşı Aras için önemli olan bir gazeteyi almayı kafaya koymuştur ancak gazete pek de anlaşamadığı birindedir , Teomandadır. Teoman ise Gazeteyi vermek karşılığında Denize şart koşar. Ancak bu pek de normal bir istek değildir.

Derler ki kader ağlarını sardığı zaman kimse engel olamazmış. Benim kader yazgım ise benim tam arkamda bir gölge misali yıllarca beni takip edip durmuş . Ömrüm boyunca hayatımda ki yalanlar öyle bir sarmış ki etrafımı bana dair tek gerçeğin arkamda ki kader yazgısı olduğunun farkına bile varmamışım. Aile, arkadaşlık,akrabalık ? Bunlar bildiğim fakat alışık olmadığım kavramlar peki ya aşk neydi? Bilinmezlikler için de kaçıp geldiğim bu Karadeniz miydi yoksa kaçıp geldiğim bu hırçın şehirde bir anda karşıma çıkan Oruç furtuna mıydı? Oruç furtuna ailemi , köklerimi bulmak için geldiğim bu şehir de belki de benim kaybettiğim en güzel savaştı. Oruç furtuna ,harabe kalbimde açan ilk ve tek çiçekti . Kısacası Oruç furtuna sadece aşk diyebileceğim kadar basit bir kavram değildi benim için , Oruç furtuna birçok kayıp için de en güzel kayıptı.

tamamlandı. • "Doğan güneşte, batan ayda, dalgalanan denizde... Gözlerimin değdiği her yerde senin yüzünü görüyorum Rum kızı. Bu zamana kadar neyi sevmişsem şu hayatta, hepsi seni sevebilmeyi öğrenmek içinmiş." •

Hayata nasıl geleceğimizi, neyin ortasına düşüceğimizi bilemiyorduk. Adımlarımız karanlığa değdiğinde, umut mu yoksa kâbus mu gelecekti? İrâ, Korvurallar'ın ilk ve tek kızıydı. Gözlerini karanlığa açmış ve devamında da hep karanlık görmüştü. Ailesi karanlığın en dibinden geliyordu. İrâ doğdu doğalı hep kısıtlanmış, hep eğitim görmüştü. Zaman geçtikçe duygularını kaybetmiş ve kalpsizleşmişti. Ama İrâ'nın içinde hâlâ bir kıvılcım vardı; öyle gizli, öyle derin ki, ne ailesi ne de eğitimleri onu tamamen söndürebilmişti. O kıvılcım, yalnızca gecenin en sessiz anlarında, yıldızların bile kaybolduğu yerde parlıyordu. Bir gün, o karanlık duvarlar arasında, İrâ beklenmedik bir fısıltı duydu; ne düşmanından ne de dostundan geliyordu bu ses-kendi ruhundan yükselen bir çağrıydı. Ve o çağrı, onu sadece kendi içinde değil, dünyada da yeni bir yolculuğa sürükleyecekti. Ama bu yolculuk, sadece İrâ'nın değil; karanlıkla aydınlığın, sevgiyle nefretin, geçmişle geleceğin de çatışması olacaktı.

Bütün benliğini vatanına adayan, onun aşkıyla tutuşan bir asker için ay yıldızdan başka sevda olamazdı. Kanının son damlası, bayrağının dalgalanması, son nefesi, milletinin istikbâli için feda edilirdi. Gönüle kor gibi düşen bir yaren bile, şehidin son örtüsüne el bastıran o kutlu yemini bozdurmazdı. Üsteğmen Selçuk Atagün'ün hayatı, kendisini vatan yemini ve sevdası arasında bırakacak bir kadınla tanıştığında tamamen değişecekti. • Not: Bu hikâyede geçen karakterler ve isimler tamamen hayal ürünüdür. (Değiştirilmiş Kapak) By Adela <2025>

Hiç beklemediği bir anda baba olan Bora Bey ve hiç beklemediği bir anda iş sahibi olan Sevgili Bakıcı Yasemin.. ** Gözlerimi ağlama sesiyle açtım. Gecenin bir vakti kim? Hangi hakla bu denli bir bebeği ağlatırdı. Yatağımdan kalktım. Ayaklarımı sürükleyerek ışığı açtım ve evin içinde bakındım. Saçlarımı karıştırdım. Merdivenleri inerken kapı çaldı. Kapıyı araladım. "Ali." Dedim korumama ithafen. "Bu ne?" Elindeki bebek pusetini bana uzattı. ** Sevgili Bora; Bilmen gereken bir kaç şey var. Öncelikle asla bir baba olacak adam değilsin, kesinlikle bunu bilmen gerek. Bu bizim kızımız diğer bilmen gereken ise bu... ***

Kitapların arasında kaybolmak, Firuze için bir kaçıştı. Düzenli raflar, sararmış sayfalar ve eski ciltlerin kokusu... Hepsi dış dünyanın gürültüsünü susturuyordu. Sessizlik alışkanlıktı onun için. Güvenli, tanıdık, kimsenin karışmadığı bir dünya. Ta ki, bir mesaj yanlış kişiye gidene kadar. Ve o kişi, kitapların aksine sessiz değildi. Tahir'in hayatı; gece kadar karanlık, kuralsız ve tehlikeyle örülmüştü. Bir kitap listesiyle başlayan bu tesadüf tanışma, ikisinin de kaderini yavaş yavaş silmeye başladı. Tozlu sayfalar açıldıkça, geçmişin karanlığı satır aralarına sızacaktı.

*Eski adı: Oyunbozan 2* Ardıç: Bana birini ayarlamaya çalışma artık Ardıç: Beni kimseyle yakıştırma Ardıç: Ben sana âşığım, aptal kız Ardıç: Görmüyor musun bunu?

Kızıl Goncalar dizisinin ikinci sezonunun benim yorumumla yazılmış halidir. Bu hikaye, Kızıl Goncalar dizisine dayalı olarak yazılmış bir fanfiction'dır. Orijinal kurgunun, karakterlerin ve dünyasının tüm hakları dizinin yapımcılarına aittir. Bu fanfiction, tamamen kişisel bir yaratım olup, diziye dair sevgi ve takdirimi yansıtmaktadır. Kızıl Goncalar dizisinin telif haklarına saygı gösterilmiştir ve orijinal kurguyu oluşturanlara ait tüm haklar saklıdır.