17 yaşında hamile kalan Çiğdem Zerda Bozan hamileliğinin bilinmemesi için Bozan aşiretinin ağası olan babası tarafından Fransaya halasının yanına gönderilir. 6 yıl sonra kızıyla beraber Mardine geri döner. ____ "Ne diyorsunuz siz? Ben bu adamla asla evlenmem.Berdel filan umrumda değil." "Sen dua et Berzan ağa seni kimden olduğu belli olmayan p*ç kızınla kabul ediyor" "Laflarına dikkat et ağa!" diye Bağırdı Berzan "Benim kızımın kimden olduğu bellidir.Hayatımdakı en büyük şansım.Babasıda bellidir.Bu adamlada iki cihan bir araya gelse evlenmem" dedi Çiğdem Zerda Berzan'ın duyduklarıyla canı acıdı.Ne ara bu hale gelmişlerdi onlar? Çocukluk aşkım dediği kız ondan ayrıldığı gibi gidip başkasına aşık olmuş, üstelik ondan çocukta yapmıştı. "Ağabeyin öldürülücek evlenmezsen" dedi ağalardan biri. Çiğdem Zerda ağabeyine baktı. "Anne hani babama aşıktın sen? Hani babamdan başkasını sevmezdin?" dedi 6 yaşlı Naz. Herkes duyduğu sesle yukarı baktı.Naz annesine kırgınca bakıyordu.Çiğdem Zerda hemen koşarak yukarı çıktı. "Sadece babanı seviyorum annem.Ondan başkası bana haram" dedi Çiğdem Berzana nefretle bakarak. Berzan'sa duyduklarıyla daha da kırılıyordu. "Tüm Mardin bilsin.Benim kızıma kötü bir laf söylenirse hiç düşünmem çeker vururum.Onun babası hala yaşıyor ve kim olduğu bana belli.Başkalarının bilmesine gerek yok" Berzan daha fazla dayanamadı ve gözü dolu dolu çıkıp gitti "Aşiret Berzan ağaların konağında toplanacak.Karar verilecek" dedi ağalardan biri.Zerda Naz'ı odasına götürdü.

Genç kız annesini ve babasını kaybettikten sonra onlardan kalan çiçekçi dükkânını işletmeye başlar. Bir gün müşterilerinin fazla olması yüzünden dükkânı geç kapatır. Yolda ilerlerken eve daha erken gitmek istediği için kısa yolu tercih eder. Ve orada iki adamın, yan komşusu olan adamı kaçırmaya çalıştıklarını görür. Nereden bilebilirdi ki sırf bu yüzden tüm dünyasının değişeceğini? ... "Artık onu bırakmam." Diyordu Kuzgun. Sesi hiç uyumamış gibi dinçti. "Abi saçmalama istersen. Kız gitmek isterse ne yapacaksın? Zorla mı tutacaksın?" Dedi Hakan. Tek kaşım havalandı. "Evet, zorla tutacağım. Daha önce küçük diye uzak durdum, ama kader onu bana tekrar getirdi. Bir daha bırakmam." Sesi netti. Kimden bahsettiklerini anlamadığım için kaşlarım çatıldı. "Sen iyice kafayı yedin." Dedi Hakan sinirle. Sesleri kısıktı. "Evet yedim. Kafayı yedim. Boşuna getirdin beni buraya konuşmak için. Kararım kesin. Asel'i bırakmam." Dedi Kuzgun sert sesiyle. Durdum. Sanki o an dünya bile durmuştu. Nefesim kesildi. "Hani unutmuştun kızı? Ne oldu bir anda?" Dedi Hakan. "Unutmuştum. Ama o tekrar çıktı karşıma. Seviyorum onu." Demesiyle kan beynime sıçıradı. Dudaklarım şaşkınlıkla aralandı. "Bu sevmek değil Kuzgun. Sen o kıza korkunç derecede takınt-" Diyordu ki sözü yarıda kesildi. Çünkü bir adım ileriye gitmiş ve kapıyı açmıştım. İkisinin de gözleri üstüme çevrilirken ben şokla Kuzgun'a bakıyordum. ... Kitabın ilerleyen bölümlerinde, açık bir yazım diliyle anlatılmış sevişme sahneleri yer almaktadır.

Mısra Ertürk babasının tayini üzerine ailesi ile birlikte Hakkari'ye taşınır. Kapak: designwithhavva

Tek bir kaçış yolu vardı: Eski deponun açık kalmış arka kapısı. İçeri süzüldü. İçerisi karanlıktı ama yukarıdan loş bir ışık sızıyordu. Köşedeki eski koltukların olduğu yerde birinin olduğunu fark ettiğinde artık çok geçti. "Burada ne işin var?" Sarp'ın sesi karanlığın içinde yankılandı. Üstü çıplaktı, omzunda bir havlu vardı ve elinde bir buz torbasıyla patlayan dudağına pansuman yapıyordu. Kumru sıçradı. "Ben... Ben sadece yağmurdan..." Sarp ayağa kalktı. Işığa yaklaştığında, vücudundaki taze morluklar ve kan izleri Kumru'nun çığlık atmasına neden olacak kadar ürkütücüydü. Kumru geri adım atarken ayağı bir teneke kutuya çarptı. Sarp hızlıca yaklaşıp onu kolundan tuttu. "Beni takip mi ediyorsun sen?" "Hayır! Yemin ederim... Sokakta adamlar vardı, babamın peşindeki adamlar... Korktum."

Beni yeşillerin ortasına götürüp diz çöktürdü. Silahını doğrulttu. Gözünden akan tek bir yaşı sildi. "Son sözlerin?" "Hayat güzel, Demir. Gerçekten." İşte o an, kendisine nefretle, hayranlıkla, hayretle, pişmanlıkla baktığım adam beni ölüme gönderdi. Silahının tetiği çekilirken etrafta yankılanan sesler ve sağ göğsümün altına saplanan derin acıyla gözlerimi kapattım birkaç saniye. Bedenim yere düştüğünde Demir'in hıçkırıkları duyuldu. Ölüyordum. "Seni unutmayacağım, Alin." derken alnımı öptü. Ağlıyordu. "Unutman iyi olacak. Merak etme ben iyiyim."diyerek acıyla güldüm. Canım çok acıyordu. Bir yerlerim kanıyordu ve vücuduma giren yabancı madde ateşimi iyice yükseltmişti. Yanıyordum. "Seni özleyeceğim." "Ben de." Son kez dudaklarımız birleşti ve kısa sürede ayrıldı. Demir'in hıçkırıkları uzaklaştı. Arabanın motor sesi de öyle. Beni burada ölüme terk edip gitmişti ve daha ne kadar dayanırım bilmiyordum. Ölümüm, gerçekten Demir'in elinden oluyordu.

Ona bir daha onunla evlenmek istemediğimi söylediğimde sinirlenmişti. Yüzüme bakmamamak için çaba harcıyordu. Önümde boş boş dolanmaya başladı, gömleğinin yakasını açarak. Birden "Sen benimsin kadın! Bunu o kafana sok! Şimdiki hayatında da, sonraki hayatında da seni bulup yine sana aşık olurum. Benden kaçışın yok! Sen bana aitsin!" deyip kalbini eliyle sıkıca tutmaya başladı. Nefes alamıyordu. O an ne yapacağımı bilemedim. Yanına yaklaşıp "İyi misin?" diye sorduğumda dudaklarıma yapıştı. Gözlerim kocaman açılmış beynim olayın şokunu atlatmaya çalışıyordu. Onu kendimden itmeye çalıştım ama nafile. Benden katbekat güçlüydü. Bir elini belime sarıp, diğer eliyle başımın arkasına baskı yapıyprdu. Nefesimin kesildiğini gördüğünde benden ayrıldı ve nefes nefese konuştu. "Bana hala eskisi gibi iyi geliyorsun. Sen benim hem zehirim, hem de ilacımsın. Bu koskoca adam sana muhtaç."

"Melin, büyüleyicisin." Beni kendine biraz daha yaklaştırdı. Boynuma eğildi ve sert bir öpücük kondurdu. Sonra ise gözlerime baktı. Nasıl baktığını açıklamak mümkün değildi. Şarkı bitti ama biz devam ettik. Çünkü şuan ne etraftaki insanlar, ne olduğumuz durum hiç önemli değildi. Sadece biz'dik. Fakat o an'ı biri bozdu. Hiç tahmin etmeyeceğim biri. "Sevgilim, ne oluyor burada?" Mert Efe gelmişti. - Kitapta aldatma yoktur.

Gözlerini bana dikmiş bir şekilde hiç kımıldamıyordu. " Arjin Milan" Soğuk sesi ve bakışları beni korkuttugu için geriye doğru adım attım. Hoşuna gitmiş olacak ki dudakları çok az yana kıvrılmıştı." Korkuyorsun " dedi keyif alır gibi. " sen kimsin?" Sesim istediğimden kısık çıkmıştı. " Ben Berzan Firuzhan" ~~~~~~~~~ Bir sevdaya kurban giden günahsız bir kızın hikayesi. 18 yaşında berdele kurban olan Arjin Milan'ın hikayesi ..... Ruhuma eş bir berdel kitabıdır.

İddia uğruna birbirlerine yaklaşıyorlardı ama hesaba katmadıkları ve atladıkları bir detay vardı bu da bu iddianın gerçekleşme olasılığı