Kahkahalar. Neşeli çığlıklar.. -SONSUZA DEK Diye bağırıyorlar. Ardından neşeli kıkırtılar.. Birden sessizlik çöküyor. Susuyor kahkahalar, neşeli çığlıklar... -HAYIRR! Diye bağırıyorlar. Ardından acı haykırışlar.. -UNUTMA SONSUZA DEK Diye bağırıyorlar umutsuzca -UNUTMA SAKIN! UNUTMA.. SONSUZA DEK... Peki ya birbirinden zorla ayrılan dördüzler birbirini hiç beklemedikleri an bulurlarsa..

Klasiklerin dışında bir kitap... Dördüz abiler düşünün. Tüm acıları, zorlukları sırtlanmış.. Yenik başlamış.. Hayatın görmezden geldiği, Büyümek zorunda bırakılmış çocuklar. Peki ya bir gün hayat bu dört çocuktan özür dilemek isterse.. Bir armağan..! Küçük bir kız kardeş..! Kardeşler kabul etmiş hayattan gelen bu armağanı. Ama asla unutmamışlar da yaşananları. İşte bu yüzden kalplerinden bir söz dökülmüş dillerine 'Bu hayattan seni koruyacağım' Devrim demişler kardeşlerine..Devrimleri olsun diye..

Bir kız düşünün; Gamsız, yaramaz,küfürbaz... Peki bu kızı bir de hacker olarak hayal edin. Hissediyor musunuz; Belayı, aksiyonu,eğlenceyi... 6Erkek 1Kız. Kaçırıldıklarında boyunlarına yedikleri küçük bir verici vardı.. Verilen görevler yapılmazsa boyunlarındaki o küçük şey onları ölüme sürükleyecekti.. Uslu durmadıkları her an için de ceza. _________________________________________ Can -Koşun koşun amınakoyim. Bunlar bizi yakalarsa götümüzden kan çeker yeminle. Attığım kahkahalar boş sokakta yankılanırken deli gibi eğleniyordum bu durumdan. Her ne kadar başımız belada olsa da. -Tamam tamam durun SIKINTI YOK ben hallederim şimdi. Gülmelerimin arasından zorla kurduğum cümleyle Kaan bana baktı dehşetle. -Ben de bundan korkuyordum amınakoyim. Şimdi boku yedik.!

Ben Balın Akçal, gökyüzüne olan tutkumun bir gün gerçekleşebileceğini kim hayal ederdi ki? Ben Balın Akçal, ailesiz olmayı dibine kadar hissetmiş olan kız, Ben Balın Akçal, nereden bilebilirdim garson olarak çalıştığım kafede sıcacık bir aileye sahip olacağımı, Ben Balın Akçal, önüme çıkan zorluklara direnmiştim ama benimde gücüm bir yere kadardı... °°° #1sonnefes 08.07.2022 #1gökyüzünde 20.07.2022 #1şarkı 03.11.2022 #1acı 14.11.2022

"ADEN" İSMİYLE YAYINLANMIŞ İLK KİTAPTIR. Yıllar sonra ortaya çıkan gerçek iki aileyi de derinden sarsarken hayatları tepetaklak olan iki genç kız yeni hayatlarında büyük mücadeleler verecektir. "Bu aile benim. Senin biyolojik olarak kızları olman hiçbir şeyi değiştirmez anladın mı?" dediğinde boğazıma oturan yumruyu zar zor yutkundum. "Bir şeyleri değiştirmeye niyetim yok Güneş. Buraya kendi isteğimle gelmedim." dediğimde yüzüne yerleşen alaylı ifadesi ile yüzünün tam ortasına bir yumruk geçirmek istedim. Yakışırdı... "İyi en kısa sürede gideceğine emin ol. Ne annem ne babam ne de abilerim seni istiyor. Bir an önce def olup gideceksin. " dedi ve odadan çıkıp gitti. Bense her zaman olduğu gibi yapayalnız kaldım küçücük odada. Boğazımın tam ortasına oturan yumru gözlerimi yaşartırken şansıma bir kez daha ana avrat küfür ettim. Bu hayatın benimle ne alıp veremediği var bir anlasaydım keşke... *** Aden Saygın'ın hayat hikayesine hoş geldiniz. Bir nebze klişe, bir nebze dram biraz eğlenceli ve asabi abilerle dolu bir hikaye sizleri bekliyor. Buyurunuz hikayemize efendim...

Demirel aşiretinin tek kızı... Mardin'in en köklü aşiretinin gelecekteki ağası... İnşirah Demirel herkesin dilinde olan bir kızdı. Güzelliği, edebi, merhameti ile tüm Mardinde tanınırdı. Koca aşiretin tek kızıydı. Demiralp Karaaslan Mardin'in en köklü aşiretinin gelecekteki ağasıydı. Sert ve çekici vücuduyla tüm Mardin kızlarının hayaliydi. Ama o kalbini birine kaptırmıştı. Mecbur kalınan bir evlilik... Mecbur bırakılan bir kız... Birbirine dolanan bir hayat... Kördüğüm... 01/03/2021 Zorunluluk #2 09/03/2021 Sert #1 29/04/2021 Mafya #1 01/05/2021 Masumiyet #1 05/07/2021 Zoraki #1 01/09/2021 Yeraltı #2 05/09/2021 Yeraltı #1 23/09/2021 Aşk #1 22/05/2022 Sevda #2

Kaçırılan ve ölü gösterilen bir kız ve bu kıza hasret aile.... Normal bir aile hikayesi fakat içinde büyük bir sevdaya da yer veriyor. Masum kalplerin güzel sevgisine hepimiz bu kitapta şahit olacağız. Haydi aslanlarım akın ediğn. ❤️

"Üzgünüm... 1 kelime 7 harf ama verdiği acı... Kelimelere , harflere sığamayacak bir acı... Siz beni bu kelime ile terkettiniz... Ben de bu satırlarla... Ölmüşüm ben... Diyorlar ya insan kalbi durduğunda değil unutulduğunda ölür diye. İşte ben dün kan ter içinde eve döndüğümde sizi gülerek sohbet ederken gördüğümde öldüğümü öğrendim... Gidiyorum ben... Masanın üstüne sizin olan her şeyi bıraktım. Kart , telefon... Üçüzler... Zar zor biriktirdiğimiz para da orada. Canınız sıkarlar , onların parasını kullanmak istemezsiniz alın kullanın bu parayı. Siz hep üçüzdünüz üçüz kalın , hiç ayrılmayın... Bana yaptığınızı da birbirinize yapmayın! Unutmayın siz birbiriniz için varsınız! Bir kalp paramparça olduğunda tamir olmuyor ne yazık ki... Hoşçakalın hepiniz. Bu mektubu ben gittikten belki günler , belki haftalar sonra okuyorsunuz. Farkedeceğinizden bile şüpheliyim. Gerçi umursayıp mektubu okudunuz mu onu da bilmiyorum ama eğer okuduysanız şunu bilin ki hiçbirinizden nefret etmiyorum. Rahatça yaşayıp gitmeye devam edebilirsiniz. Ben Ada... Sadece Ada... Ben hiçbir yere ait olamayan , hiçbir yere sığdırılamayan , duyguları olmayan , dilsiz Ada , mutluluklar dilerim..." TAMAMLANDI✔️ ✨Bu Dördüzlerin değil Üçüzlerin hikayesiydi ve ben bu hikayenin sonunda herkes mutlu olduktan sonra kenara atılacak karakteriydim. Peki ben bu acı kaderimi kabullenecek miydim? Hikayenin sonunda tek acı çeken ben mi olacaktım yoksa tek mutlu olanı mı?✨ •Buna benzer aile hikayeleri okumak isterseniz profilimden Berceste ve Rüzgâra Karışan Ruh'u okuyabilirsiniz.•

"Tim 47.." dediğinde artık daha fazla dayanamadım ve bağırmaya başladım. " Tim 47 öldü başkan. Tim 47 öldü! Buradaki kimse Asena veya Bozkurt değil. Yapma artık şunu!" Gözleri bir anda kararmıştı Enver Başkan'ın ama sinirlenmiştim ve ilk defa susmak istemiyordum. "Tim 47 burda.." elleriyle etrafı göstermişti. Elleri bu sefer beynini işaret ediyordu."Burda." En sonunda da kalbine götürdü. "En çok da burda. Tim 47 ölümsüz bunu unutma!" dedi ve odasına doğru ilerlemeye başladı. Herkes bana şaşkın bakışlar bırakırken Enver Başkan'ın sesi yine duyuldu. "Odama gel İsimsiz." Peşinden odasına doğru ilerlerken artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını biliyordum. Artık herkes bugün olanları sorgulayacak ve İsimsiz'in kim olduğu eninde sonunda ortaya çıkacaktı. Bu Suskun'un söylediği şeyle kesinleşmişti. "Artık kim olduğunu öğrenme vakti İsimsiz!"

"Alya enseni kanatıyorsun."Gözlerim Yağız'ı bulunca beni izlediğini fark ettim eli saçlarımın arasından ensemi bulmuştu."Ensen hep tırnak izi dolu Alya."Elime bakınca Tırnaklarımın kan olduğunu fark ettim ama canım hiç yanmıyordu. Senin canın hiç bir zaman yanmaz ki Haklıydı,benim canım asla yanmaz çünkü ben acıyı hissetmem.Acı asla canımı yakmazdı benim."Ensendeki bu dövmeyi ilk defa görüyorum Alya."Yağız tekrar aklımla arama girince"dövme mi ?" Diye sordum. Ensemde dövme mi var ? "Evet dövme fark etmemiş olamazsın heralde." yo' fark etmedim. Ensemi mi gördüm allah aşkına. Yan gözle Yağız'a baktım ve"Ensene dövme yaptırmadım"dedim. Ne dövmesinden bahsettiğini bilmiyordum.Gözlerim tekrar enseme bakan Yağız'ı bulunca dudaklarından tek bir cümle döküldü. "Alya senin ensende neden 01 yazıyor ?"