Murella: bir deneme yapalım Murella: bir kıpırtı olursa... Alpertunga: olursa? Murella: sevişiriz Alpertunga: tamam Murella: tamam **** Oğuz Aras Destanı'ndan Malper kod adlı çiftimizin hikayesi. BoyxBoy

Oğuz: Hello my boi Oğuz: Bugün burda bir destan yazmak için buluştuk. Oğuz: Benim adım Oğuz Kağan Oğuz: Ama şansımıza küselim ki Oğuz Kağan destanı daha önce yazıldı. Oğuz: O yüzden biz de Oğuz Aras destanını yazacağız. Oğuz: Ve senin adın Aras olduğuna göre senle birlikte yazacağız. Oğuz: Çünkü hayatımda gördüğüm en güzel Aras sensin. -BoyxBoy olduğundan rahatsız olacaklar asla bulaşmasın-

Rıdvan'ın kaderi, galiba Ercüment'in hayatındaki "öteki" adam olmaktı. [best friends to lovers. ağırlıklı textingtir. ilk bölümdeki uyarıyı okumadan başlayın. TETİKLEYİCİ UNSURLAR İÇERİR]

rüya: knk naber iyisindir ins neyse 👍🏼👍🏼 uzatmayacagim (fotograf) bunlar senin mi tanidik geldi mi bir yerden cikarir gibi oldun mu +90**********: herifin rahat rahat atıp sorduğu şeye bak sanki aradığı şey kaybolmuş cüzdanın sahibi oysa aradığı şey d*şşak d*şşak mı geçiyon lan sen benle y/n: kitap kaldırılmazsa texting üniversite komedi biraz enemies to lovers tadında tadımlık bir şey. kafamızı dağıtsın. gelin eğleniriz İLK BÖLÜMDEKİ UYARIYI OKUYUN

[TAMAMLANDI] Ünlü basketbol oyuncusu Altay Yiğit Alaçam, kendisine sahte hesaptan yazan ve en az kendisi kadar ünlü rapçi Ahlas 'Laash' Yiğit'in dertlerine ortak olur. İkisi birbirlerine yardımcı olurken bir yandan kötü yan etkenlerden kurtulmaya çalışırlar.

Çünkü insan evinin yolunu kaybetmez. 06.02.19 - 27.04.20

Zor olan sevmek değil, sevilmeye çalışmaktı.

"Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar. Ölümleri olur zaferleri, Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi." diyen Shakespeare belki haklıydı bu sonesinde. Ancak istisnalar her zaman vardı ve var olacaktı. Bazı aşklar vardı ki; şiddetle başlasa da, düğümler dizse de aşığın boğazına ve bazen kırsa da onulmaz yerlerden, yine de başarırdı aşığın yüreğinde öldürmeden var olmayı. Sadece birazcık ölümün buruk kokusu kalırdı aşığın genzinde. Ara sıra o koku, ciğerine dolup telaşa düşürürdü aşığı. Ölüm korkusu yapışırdı yakasına. Sonra sevgilinin bir gülüşüyle içindeki cesetlerin üzerinde kan kırmızısı karanfiller açardı. Ciğerine dolan ölüm kokusu hala oradaydı ama artık karanfiller de bakiydi. Zaten aşk; risk almak, ya olursaları kuşanmak değil miydi?. Bazısının payına boyundan büyüğü düşüyordu sadece. Ve alınan her risk, aşığın kendisinden feda ettiği her parça, ölüme yazılan davetiyeye bir harf daha karalıyordu. Aşk; ince bir sıratın üstünde yürümekti. Ne kadar ağırsa sevdan, o kadar içli dışlı oluyordun ölümle. Nefeslerini ensesinde hissediyordun. Aşk; bile bile ateşe yürümekle, vazgeçmek arasında kalmaktı. Yürürsen yanacaksın, gidersen yarım kalacaksın. O yüzden küçüğüyle büyüğüyle her aşk biraz ölüm kokuyordu.

"Bizden olmaz çocuk. Eğer işinden de olmak istemiyorsan hissettiklerini içine göm. Hatta öyle derine göm ki, gölgesi bile yansımasın bana."