İlkin geçmişte yaşanan tatsız durumları bir daha yaşamayacaktı. Gelecek sefer Barış Alper'in yanından dahi geçmeyecekti.

Ödül gecesinden sonra, birbirine yakıştırılan İlkin ve Barışın, o geceden sonra yolların kesişmesi ve bundan sonra birdaha birbirlerinin hayatlarından, kolay kolay çıkamayacaklarını anladıkları an. "Sen kendinde misin Barış ?" "Değilim. Sen yanımda değilken kendimde değilim İlkin." "O ne demek." "Seni görmeden yapamıyorum demek İlkin." "Barış..." "Bana bi cevap vermek zorunda degilsin İlkin, senin bana karşı birşey hissettiğini düşünmüyorum. Bana bir karşılık vermeni de beklemiyorum zaten ama.." "Hayır barış hissettiğin şeyler karşılıksız değil." Artık onun da anlaması lazımdı madem bu gece herşeyi konuşacaktık. Ben biliyorsam o da bilmeliydi. Duyduklarına inanamayan Barışı ikna etmem lazımdı ve geriye tek birşey kalmıştı. Yarın pişman olacağımı bilsem de Karşım da ki adamın dudaklarına yapıştım. 🖤

İlkin Aydın&Barış Alper Yılmaz ★bırak bu gece ay tek bize parlasın tek bize ait olsun, sen ayı izle bende gözlerindeki ayı.★ ~bölümün bazı bi kaç bölümünde 🔞var😪~

"Gel seninle bir kez daha ağlayalım. Yaşanmışlara, yaşanmamışlara, bir de hiç yaşanmayacaklara." Oğuz Atay (Gerçek kişilerin isimlerinden ve mesleklerinden esinlenerek yazılmış bu hikaye, tamamen hayal ürünüdür.)

"Bazı aşklar kavuşmak için değil, birbirinin yokluğuna alışmak için başlar... Ama ben senin yokluğuna hiçbir zaman alışamadım." 𝗞𝘂𝗿𝗴𝘂 𝗴𝗲𝗿ç𝗲𝗸𝗹𝗶𝗸 𝗯𝗮𝗿ı𝗻𝗱ı𝗿𝗺𝗮𝗺𝗮𝗸𝘁𝗮𝗱ı𝗿. 𝗧𝗮𝗺𝗮𝗺𝗶𝘆𝗹𝗲 𝗵𝗮𝘆𝗮𝗹 ü𝗿ü𝗻ü𝗱ü𝗿, (ç)𝗮𝗹ı𝗻𝘁ı 𝘀ö𝘇 𝗸𝗼𝗻𝘂𝘀𝘂 𝗼𝗹𝗱𝘂ğ𝘂𝗻𝗱𝗮 𝗵𝘂𝗸𝘂𝗸𝘀𝗮𝗹 𝘀ü𝗿𝗲ç 𝗯𝗮ş𝗹𝗮𝘁ı𝗹𝗮𝗰𝗮𝗸𝘁ı𝗿.