Gregory Montanha popełnia czyn niewybaczalny. Zamiast ponieść kosekwencje ucieka; przed karą, przed prawdą, a przede wszystkim przed samym sobą. Ludzie cierpią - Erwin najbardziej. W międzyczasie w mieście pojawia się nowa organizacja - dla jednych śmiertelne zagrożenie, dla innych okazja do zarobku. Granice szybko się zacierają.. Rozpoczyna się polowanie i walka o dumę. Zawiera: Przemoc, przemoc seksualną, gwałt, drastyczne opisy, handel ludźmi, uzależnienia, myśli samobójcze, destrukcyjne mechanizmy radzenia sobie z traumą, śmierć. Aktualna długość: 43 615 słów Okładkę zrobiłem sam.

Czy debil i podróżnik umie zachwycić Erwina?

"-To się kurwa ogarnij i nie wyskakuj do mnie z pyskiem. -Mhm, jasne. Chce mieć to już za sobą."

Poczucie wiecznej pustki, pomimo osiągnięcia wszystkiego, dręczyło Erwina. Posiadł on rodzinę, pieniądze i władzę nad półświatkiem kryminalnym, jednak to uczucie dalej go męczyło. Brakowało mu tylko jednej osoby w życiu... drugiej połówki, której mógłby zaufać.

Przeciwieństwie się przyciągają tak? Erwin Knuckels i Gregory Montanha są idealnym przykładem który to potwierdza. Jeden z nich głową jednej z większych grup przestępczych, a drugi policjant wysokiego stopnia który łapie takich jak on. Ale czy będzie potrafił złapać jego? W końcu miłość jest ślepa, nieprawdaż? ******

Czasami nawet najpiękniejszy sen, z kwestią czasu, i bez twojej zgody, czy świadomości, może przemienić się w tragiczny koszmar. Ludzie, których kochasz, melodie, które znasz na pamięć, zapachy, które płyną z tak znajomych miejsc. Świat, który tak dobrze znasz. Wszystko przepadnie. W sekundę zamieni się w pył, który bezwiednie opadnie na dno i zostanie tam, póki nie znajdziesz wyjścia. Póki nie skręcisz w tą dobrą uliczkę, która doprowadzi cię tam, gdzie chcesz trafić. Choć tak naprawdę nie wiesz, gdzie skończysz. Nie wiesz, czy trafisz do miejsca, gdzie jest cicho, jasno i spokojnie. Może trafisz do pustego pokoju bez okien, drzwi, światła. Będziesz tylko ty i twoje myśli. Twoje ciało i ten cichy głos w głowie, który podpowiada ci, gdzie masz iść dalej. Możesz mu zaufać. Stwierdzić, że nigdy byś nie okłamał samego siebie, więc nie masz podstaw, żeby być podejrzliwym. Nie masz podstaw, żeby nie ufać samemu sobie. Zamykasz oczy. Wiesz gdzie jesteś. Czujesz się bezpiecznie. Czujesz, że jesteś w miejscu, w którym miałeś być od początku. Które było ci po części pisane i takie pozostało do teraz. Możesz sobie teraz wyobrazić takie miejsce. Nikt ci nie zabroni. Nawet ja. Gdzie faktycznie chcesz być? Gdzie chcesz należeć? Gdzie jest twoje miejsce, w którym czujesz się bezpiecznie i nic nie jest w stanie zakłócić tego, co tak cierpliwie starasz się zbudować. Zaufanie. Ciszę. Dziwne przekonanie, że tutaj nic cię nie skrzywdzi. Gdzie to jest?

Mały One shot o Erwinie i jego zaburzeniach psychicznych z wątkiem Kui'a :3 Art na okładce od Xylaxa

Trochę nudny mi wyszedł ten shot, ale wstawiam bo dawno nic nie było hih (David x Erwin - One Shot)

Kui tęsknimy

-Nie wyglądasz jakbyś chciał tu być- z za pleców dobiegł go znudzony, znajomy pomruk. -Nie wydaje mi się, żeby cię to jakkolwiek obchodziło- odpowiedział biorąc niewielki łyk trunku. Odwrócił się do towarzysza, powoli skanując uważnie jego twarz. -Bo nie obchodzi- parsknął cicho nie odrywając oczu od wirującej na parkiecie młodej pary.- Po prostu stwierdzam fakty.