Pierwsza część serii „Call Me" Isey Ward nie spodziewała się, że jej bratnią duszą okaże się jeden z zawodników drużyny hokejowej, której trenerem jest jej ojciec. Nick Lowen twierdził, że hokej jest sensem jego życia, a poważne związki nie są dla niego. Jednak wszystko zmienia się, gdy spotyka córkę swojego trenera i siostrę najlepszego przyjaciela, która urzeka go od pierwszego spojrzenia. JEDNO SPOTKANIE POŁĄCZYŁO ICH NIEWIDZIALNĄ NICIĄ. ROZUMIEJĄ SIĘ BEZ SŁÓW. OBYDWOJE TAK SAMO ZRANIENI. OBYDWOJE TAK SAMO SAMOTNI. I OBYDWOJE TAK SAMO PRAGNĄCY MIŁOŚCI. Ograniczenie wiekowe: 16+

Zapach jaśminu, ozonu i benzyny. Pierwszy pocałunek smakujący jak żółte skittlesy. Przyjaciółka rzucona przez chłopaka. Pożar szkoły. Mecz futbolu amerykańskiego między nienawidzącymi się drużynami. Uzależnienie od chupa chupsów i potargana sukienka. Brzmi jak seria przypadkowych, totalnie niezwiązanych ze sobą zdarzeń, ale to właśnie one są początkiem kupionych wspomnień. Pewnego deszczowego dnia na drodze Aymee staje Shane - dziedzic fortuny, kapitan Diabłów z Westview i wymarzony chłopak większości dziewcząt zamieszkujących Cloud City. W teorii ma wszystko, a mimo to kradnie siedemnastolatce lizaka i pierwszy pocałunek, a na samym końcu - również serce. W zamian daje Aymee powody do utraconej dwa lata wcześniej radości, która zgasła po śmierci jej matki. Daje jej siebie. Oraz bukiet papierowych róż. Książka o nastolatkach, ich rozterkach i przygodach. Doprawiona toną cukru wręcz ocieka słodyczą.

- Pan doktor mówi mi, że mam chore serduszko, ale to serduszko mojego taty jest chore. - Czemu tak sądzisz? - Bo serce najbardziej choruje wtedy, kiedy nie jest zakochane. ______ ©xAgataOfficialx

Dla Josselyn Hargove taniec to życie. Jedyny właściwy sposób na wyrażanie siebie. Świat bez hip-hopu straciłby rację bytu, więc gdy tylko otwierają się przed nią drzwi do tanecznego podziemia, bez zastanowienia dokonuje wyboru. Jacob Tyler na wypełnionej żywą muzyką scenie zgubił samego siebie. Pewnego dnia po prostu upadł i od tamtej pory nie zdołał się podnieść. Energiczne choreografie już go nie definiują, a umierająca pasja ciągnie chłopaka w ciemność. Oboje dają się porwać wirowi, jaki gotuje im los. Taneczne pojedynki mieszają się z osobistymi tajemnicami i próbami dotarcia do siebie nawzajem. Jednak właśnie wtedy, pod niebem pełnym nocnego blasku, opada ostatnia maska. O poranku świat obudzi się takim, jakim jest naprawdę. Jacobie, dlaczego nie nauczyłeś nas żyć samodzielnie? --- Tańcz tak, jakby to był ostatni układ w twoim życiu. --- #1 hiphop #1 pasja #1 moto "Jest humor, dramatyzm, tajemnica i wiele konfliktów, które można ciekawie rozwinąć. (...) Czytając kolejne rozdziały, bawiłam się dobrze, autorka wplatała między wersy wiele wartości, czasem wręcz filozoficznych spostrzeżeń" ~ xxAneKo "Osobliwe Recenzje" --- livxbby 2020/2021 start: 19.01.2020 koniec: 6.05.2021 © WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE

Między miłością a nienawiścią jest bardzo cienka granica.

- "..Uważaj jak chodzisz sieroto.." - "..To ty uważaj jak chodzisz dupku.." - odgryzam się i wymijam nieznajomego.. Początek nowej znajomości, czy koniec spokojnego życia? Czy kara jaką dostaną od nauczyciela połączy ich, czy wręcz przeciwnie? Przekonajcie się sami ;) Okładka by @perfstylesx P.S Przepraszam za wszelkiego rodzaju błędy (wkrótce je poprawie ;) ) ------- 23.10.2017 - #285 w fanfiction 03.11.2017 - #174 w fanfiction 26.02.2018 - #115 w fanfiction 05.11.2017 - #114 w fanfiction

Było ciemno, zimno i do tego nic nie widziałam przez nadmiar łez w moich oczach. Mimo to biegłam przed siebie, chcąc uciec od tego co mnie spotkało. Nigdy nie zapomnę jego zmieszania kiedy mnie zauważył, tych słów „To nie tak jak myślisz..". I ta dziewczyna. Ewidentnie zadowolona z mojego cierpienia. Potrząsnęłam głową. Nie chcę o tym myśleć, chcę zacząć wszystko od nowa. Nawet nie zauważyłam, gdy na kogoś wpadłam. Jakiś chłopak w kapturze i okularach przeciwsłonecznych (Po co mu okulary w środku nocy?!) objął mnie i zapytał, czy wszystko w porządku. Ja tylko kiwałam bez sensu głową, zaczynając się cofać. Wszystko trwało może 5 sekund. Nagle znalazłam się na ulicy, słyszałam, jak chłopak woła: - Uważaj! A zaraz potem leżałam na ulicy obok niego. Nie wiedziałam co się dzieje, otarłam łzy, żeby cokolwiek widzieć. Chłopak leżał we krwi, już bez kaptura i okularów. Pisnęłam cicho i zakryłam dłonią usta. Niall Horan uratował mi życie.

"- Cześć, mam na imię Louis. Śpiewam w One Direction. Jestem największym wariatem jakiego nosiła ta planeta. Mam szalone pomysły i popełniam wiele błędów, a gdy się w kimś zakocham, zrobię dla tej osoby wszystko. - Jestem Emilie. Nie mam pracy ani nie skończyłam szkoły. Jestem totalną rozrabiaką, która przyciąga kłopoty niczym magnez. Mam głowę pełną odjechanych pomysłów, a gdy kogoś kocham, poświęcę dla tej osoby wszystko, co mam." Opowiadanie było pisane bardzo dawno temu i znajduje się w nim mnóstwo błędów, których nie mam siły poprawiać, bo jakbym zaczęła, to zmieniłabym nie tylko błędy. Ale przynajmniej jest się z czego pośmiać 😉 truly-madly-crazy-deeply.blogspot.com

- Chyba się w nim zakochuję. - Nic dziwnego. Ty lubisz popełniać błędy. okładka: wspaniała @mak3529 ©2015 fakelilou

Dawno, dawno temu, a właściwie wcale nie tak dawno, tworzyła się nietypowa, a zarazem zwyczajna historia. A wszystko zaczęło się od głupiego, rozlanego soku pomarańczowego. "Dreamed of what?" Glowing in the Dark - cześć pierwsza; Fire in My Heart - część druga; Lights of Our Home - część trzecia. #71 fanfiction - lipiec 2015