~Tamamlandı~ İnsan yaşadığı zorlukları bahane edip yazısındaki kaderin enaniyetine sığınmaktan hep kaçar. Hep daha iyisi olsun hep düşlediği hayat kendisinin yazgısı olsun ister. En çokta kabullenmeyi bilemez. Ben hep düşlediğim hayatın ötesini istemiştim, hep daha iyisi olsun isterken kabullendiklerimin ötesine gidememiştim. Kader denen o lütfu göz ardı etmiştim. Bu beni büyük ustalıkla ummadığım anda yakalamıştı. Diken sandığım şerrin ucundaki gülü hesap edememiştim. Nefret ettiğim adamın imtihanıydı beni bu kaderin ucundaki gülün bir gün solacağını sanmam. Yanılmıştım! Diken diye hesapladığım adam bana gül sunmuştu hep. Tutarsam kanardı bilirdim lakin onun bendeki teslimiyetiydi dikenlerin zarar vermeyişi. Ben ondan kaçarken aslında ona koşmuştum. Şer sandıklarım lütuftu, bunu ben bilememiştim. Senden nefret ediyorum dediğim adamı nefretimle beslemiştim, hislerim ise onun bana sunduğu papatyalarla gül budak olmuştu. Bilememiş, kaçtığım yerde hep düşmüştüm. Söylediği tek söz; düştüğün zaman elini hep ben tutacağım. Orada başlayan sözle aslında elini tutan hep ben olmuştum. Ben Zeynep. Daha küçücükken boynuma asılmış kolyenin kıyametçisi. Artık benim bir sırrım var. Bunu ben değil o kolyenin sahibi biliyor.

NOT:ÇALINTI VEYA EN UFAK BİR KOPYALAMA DURUMUMDA AVUKAT KUZENİM VE ABLAM TARAFINDAN GEREKEN TÜM YASAL İŞLEMLER YAPILACAKTIR... KURGUMUN HİÇ BİR KURUM VEYA KURULUŞLA ASLA VE ASLA EN KÜÇÜK BİR İLGİSİ YOKTUR TAMAMEN HAYALİDİR... 19 yasında ki Şifa kızın esaret hayatı birgün sona erecek mi? 29 yaşında ki genç ve yakışıklı, güçlü kuvvetli, pehlivan gibi bir bileğe sahip olan Ünlü Avukat Tunç Kılıçaslan bu esaret hayatı yaşayan yaralı bir kıza neler yapacak?

NOT:ÇALINTI VEYA EN UFAK BİR KOPYALAMA DURUMUMDA AVUKAT KUZENİM VE ABLAM TARAFINDAN GEREKEN TÜM YASAL İŞLEMLER YAPILACAKTIR... KURGUMUN HİÇ BİR KURUM VEYA KURULUŞLA ASLA VE ASLA EN KÜÇÜK BİR İLGİSİ YOKTUR TAMAMEN HAYALİDİR... Ruhumun kepenklerini; bir daha açmamak üzere kapattım. Yaz sıcağında küf tuttu.Sensiz ömrüm hazana tutulmuş bir yaprak gibi savruluyor.Ve ben rotasını kaybetmiş, küflü,yosun bağlamış hurda bir gemiyim artık... Sahil kenarında halatlarla bağlanmış, gözden çıkarılmış, dalgaların dövdüğü, hurda bir gemi gibiyim ...Virane gönlüm seni düşününce bir sıtma tutuyor güçsüz bedenimi.Dışım üşürken, içimide közler dağlıyor .Nasıl bir hal bu ,ama biliyorum ki benim halim hal değil... Acıtıyor inceden bir sızı.Seni andığım karanlık gecelerde.Izdırapla başımı koyduğum yastığıma damlayan göz yaşlarım. Ve durmadan yakıyor yanağımı göz yaşımın tuzu.Ya ruhumu yakan neydi. Hayatımı tatsız,tuzsuz kılanda ,Senin yokluğundu...(Zehra) Sabır acıdır ama meyvesi lezzetli ve büyüleyicidir...Zehra'nın sabrı ve meyvesi nasıl olacak ?Vatan sevdalısı bir ajan aynı zamanda bir iş adamı Demirpençe ile ürkek güvercinin hikayesi. Yüreği pır pır atan masum güvercinin, masumiyetine göz dikenler ,iftira atanlar hak ettiklerini bula bilecekler mi? Suçlu sandığı masum güvercinle, sadece onu; suçlu sandığı için evlenip bilgi almak isteyen , Demirpençe lakaplı Vatan sevdalısı bir ajan ve MİT çi genç, yakışıklı, gözü kara lakabını ve kod adını sadece görev arkadaşları biliyor.Ailesi bile bilmiyor.Hele ürkek güvercin ,çaresizce bir sürü sırla dolu ,bu Demirpençenin; pençelerine çaresizce tutunacak ,başka şansı yok.Teslimiyet ve tevekkül ederek. Peki Demirpençe onu demir gibi kalbine alacak mı?Kanatları altına alıp koruyacak mı?Yoksa suçlu bildiği için.Şahin gibi güçlü pençelerinde, bir güverc

Bambaşka şekillerde kesişebilirdi yolları... O çok bilindik dönemeçten dönünce kitapları yere düşebilir, toplamaya çalışırken kafaları tokuşabilirdi. Arkadaşları vesilesiyle kendilerini sürpriz bir görüşmenin ortasında bulabilir, hayatlarında aşka yer olmadığını iddia etseler de oracıkta sözlerini yutup kalplerini kaptırabilirlerdi. Yahut aynı mahallede büyüdükten sonra hislerinin farkına varmış sıradan komşu çocukları da olabilirlerdi. Kim bilir; belki o zaman birbirlerine kaşlarını dahi çatamaz, gönüllerini yarınlar yokmuşçasına kırma müsabakasına girmezlerdi. Fakat ne yazık ki en yakınındakiler bu hakkı onlara çok gördüler, kendi menfaatleri uğruna hayatlarını altüst edecek bir karar verdiler ve bunu yaparken enine boyuna düşünme gereği bile görmediler. Öyle bir karmaşayla aynı eve girmelerine sebep oldular ki; ikilinin tahammülsüzlükle yükselmeyi adet edinmiş sesleri kısılmak nedir bilmedi. Neredeyse her günleri zehir zemberek başladı ve yine aynı zulümle geceye erişti. On iki yaşında bir kız çocuğu ile on altısında bir delikanlı evlendirilir miydi hiç? Bunların çift olabileceğini düşünecek kadar basiretsizleşmek hangi cümle ile tanımlanabilirdi? Hepsinden öte kimse de çıkıp sormamış mıydı ki; birbirlerini görmeye bile katlanamıyorken, sevmeyi nasıl becereceklerdi? •gerçek bir hayat hikayesinden esinlenilmiştir•

"Ben harama bakamam. Sen bana haramsın. Gözlerine bakmak, ateşe düşmek demek. 'Saçlarına dokunmak istiyorum' diyorsun lakin o dokunuşların benim için bir adet kurşun olduğunu biliyor musun? En acısı da ne biliyor musun? Benden, saçımdaki örtümden utandığını söylüyorsun ve bunu söylemene rağmen yine de karşıma geçip aynı zamanda sevdiğini dile getiriyorsun.Utandığın bir kızı sevmek...Sanırım sen bununla beraber, duru sevgini gurursuzluğa kurban ediyorsun." ♣♦♣ "Şimdilik olsam da hasret, sonunda sadece benim olacak o eşsiz kokun cennet." Dedi, bu sözlerle nefesimi kestiğinden habersiz. ♣ Artık birbirine tutsak olan kalpler değil, Allah'ın hürriyetinde olan yüreklerdik. Sadece ona meftun yürekler... ♦ ***Bu dini bir hikaye değildir. Sadece dinini yaşayan bir genç kız ile dini hakkında fazla bilgisi olmayan bir adamın hayatlarının ve gönüllerinin kesiştiği bir hikayedir.

"...Sen bana abi diyen kıza, yüreğimin çektiği hasretliği nasıl bileceksin?!" dedi Abdullah. ~ Kocaman bir apartman düşünün, birbirine can olmuş Allah rızasını gözeten 3 aileyi, aile dostlarını... Hepsinin neredeyse bir düzine çocuğu olduğunu düşünün. Evet, şimdi de o dostların tertemiz evlatlarını ve sevdalarını. Mimar Abdullah'ı, asker Abdulhak'ı... Tıp ve hafızlık öğrencisi Meryem'i, ilahiyat mezunu hafız Zeynep'i... Ve daha nicesini. . (Çalıntı, kopyalanma ve kurgunun başka şahıslar tarafından yazılması hâlinde gerekli işlemler yapılacaktır. Antalya'nın ünlü avukatlarından biri öz amcamdır. Bilginize...) Tüm hakları KÜBRA Ç. 'a aittir.™©

..ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ.. (...sonra da ona döndürüleceksiniz...) "benim hikayem bir adamla başladı" Meryem... Geçmişini unutan kanadı kırık bir güvercin.Cihangir... Bir ay kadar parlak ve heybetli. Fatıma... Pamuk elli narin bir çiçek... Kanadı kırık güvercinin sığındığı bu ev ona bambaşka duyguları hissetiren bir limana dönüşüyor. Ama geçmişim... Aslım kim? Hikayem neydi? "Boş bir sokakla karşı karşıyayım. Boş! Etrafta koşuşturan, bağıran insanlar hariç boş! Martı sesleri kulağımı tırmalarken bile boş! Şu önümde mendilini almam için ısrar eden çocuğun gözleri bile boş! İnsan göğüs kafesini duygularla dolduramayınca her detay boş geliyormuş. Size kendimden bahsedeyim. Ben... Ben... Bir saniye. Ben... Yutkunuyorum. Durun söyleyeceğim. Ben... Siyah saçlı, büyük gözlü kız. Ben... BENİM KİM OLDUĞUMU SÖYLEYECEK BİRİ YOK MU?"

Gözlerime kapkara bir sis indi. Ayak uçlarıma gelen okla irkilirken, hemen okun bir adım gerisinde bir çift ayak belirdi. Gözlerim, tedirgin bir şekilde ayakların sahibine baktı. Sis kalktı, gökyüzü mutlu bir ezgi gibi parıldadı. Ta ki onun gözlerine bakana kadar. Kartal gözlerinin içindeki siyahlıktaki nefreti görünce, ağzımdan şu cümleler döküldü. "Nedir bu gözlerindeki, gecenin öfkesi? Nedir bu ellerindeki, ateş güvercinleri? Nedir bu yüreğindeki. turuncu lavlar?" Biden önüme bembeyaz bir sis indi. Onu göremeyince, telaşlanan yüreğim: "Neredesin?" diye haykırdı. Derinlerden bir ses yükseldi: "Bekle, beni Hümeyra! Bekle beni!" _kitap tasarımı bana ait_ •2022

Baharın harika günlerinde dondurma serinliğinde, güneş sıcaklığında yaz hikayesi okumak ister misiniz?Hadi gelin tanışalım, kaynaşalım♡ "Durumunu sona atayım dedim yanlışlıkla seni soluma atmışım sevgilim. Kızma bana, bir ömür sahip çıkarım sana. Ya da sen bana. " Seren bana iflah olmazsın bakışları atarken benim kalbim gümbür gümbür atıyordu. Yazarın, karakterine olan aşkı... ya da degil. Bilemem.