Evlenmeyi düşünmeyen Yaman Çakırbeyli ve annesinin evlilik ısrarına artık dayanamayan Asude Güzel. Sadece daha fazlası olmaması adına bir date çıkan ikilinin arasında yaşanan olayları okumaya hazır mısınız?

Zelşan ve Mirşah Şadoğlu Kan Davası Yıllar önce Ölen Bahoz Şadoğlu ölümü ile tüm Diyarbakır'ı yas boğmuştu onun gidişi ile çok şey değişmişti , Abi kardeş birbirine düşmüştü hırs onların gözlerini kör etmişti. Kan akmıştı Akan kan ile birlikte Diyarbakır'ı terk-i diyar etmişti Yakup Ağa ailesini alıp Kilise gitmişti orda kendine ailesine yeni bir yaşam kurmuş onları gözünden sakınmıştı ama yıllar sonra zalim Töre ondan en değerlisini almak için gelmişti. Abi kardeşin arasındaki bu davanın bitmesi için bir karar verilmişti. Mirşah Şadoğlu ile Zelşan Şadoğlu evlenicekti... Kilis'te sevgi ile büyüyen Zelşan Şadoğlu Ve Diyarbakır'da töre ile büyüyen Mirşah Şadoğlu

Gloria, Winn teyzesi ile yaşayan bir genç kızdır ama onu zorluklar bekliyordur yeni maceralar kaos, yalan, entrika ve aşk. "Bazı sırlar kanla yazılır... Ve bazı aşklar, her şey bitti sanıldığında başlar."

Başkomiser Kürşad Karahisarlı. O mahallenin ağabeyi, herkesin saygı duyduğu delikanlısıydı. Karahisarlı soyadıyla nam saldığı mahallesinde hayatına birden giren Özlem ile kalbinden vurulmuşa dönmesi çokta geç olmayacaktı. (Tamamlandı) ©Tüm Hakları Saklıdır.

"Yoruldum. Benim artık seni yanıma almak için tüm dünyayı karşıma alacak hiç gücüm kalmadı. Senin istediğin gibi olsun, onların istediği gibi olsun. Bundan sonrasında karşıma çıkan her şeyi sadece sessizce kabulleneceğim. Herkes bunu bir vazgeçiş sayacak ama bu senin yenilgin. Beni bir daha asla kazanamayacaksın." Burukça gülümsedim. "Çünkü ben bir daha asla senin için savaşmayacağım." Gözümden akan yaşlara inat gülümsemeye devam etmeye çalıştım. "Hayatımda bir daha asla seni seçmeyeceğim. Eğer olur da bir gün seni seçmem gerekirse...olur da seçersem, o gün kendimden vazgeçeceğimden emin olabilirsin." "Ve sen, beni ilk kez gerçekten kaybettiğin anın neye benzediğini... ancak başkasının soyadını taşıdığımda anlayacaksın." "Evleneceğim...onunla." Bu aşkın değil, hıncın hikayesi...

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

"İçime çektiğim nefesin annemin yanan bedenin kokusu olduğunu bilmeden çekmiştim oysaki ben!" ******************* Masumiyet kavaramı her zaman iyiliği barındırmazdı içinde, Kaybolduğun da kimsenin tanıyamayacağı bir kavrama dönüşürdü. Tıpkı benim de masumiyetimi kaybettiğim ve Kaybolduğum gibi! *Zambak* Kapak tasarımı:@lunamiaw teşekkür ederim 🫶 Tüm haklar şahsime aittir!

Aşkta ve savaşta her şeyin mübah olduğunu söyler herkes. Oysa gerçek hayatta bunun bir karşılığı yoktu Işık'a göre. Savaşta belki ama aşkta hayır. Aşk, masum duyguları barındırmalıydı içinde onların yaşantısına göre. Aşk çirkinlik kaldırmazdı, aşkını kullanarak kötülük yapamazdın. Küçücük bir yıldızın masalıydı bu; acısıyla, tatlısıyla. Ama en çok aşkıyla...

YETİŞKİN OKURLAR İÇİN UYGUNDUR! İlk yayınlanma tarihi: 05.07.2017 Tekrar yayınlanma tarihi: 12.12.2022 "Şunu unutma. Ben şehri yıkıp geçen kasırgayım ama sen, yerinden bile kıpırdatamadığım bir kuş tüyüsün. Bir kuş tüyü kadar hafifsin, üflesem uçarsın ama sana bir şey yapamam. Her şeyi yerle bir edebilirim ama sana dokunmam." Kitapta geçen kişi, kurum ve kuruluşların tümü hayal ürünüdür. Gerçek kişi ve kuruluşlarla alakası yoktur.

Ela:Eğer yokuşa gelirsen ben sana getiririm. Erdem:Gelmem mi be Ela:Börekler için gelirsin gibi. Durduk yere çocuğa niye ima yaptıysam. Benim için gelecek hali yoktu ya. Aman zaten bende ona bayılmıyordum. Alt tarafı yakışıklı diye aşkından ölecek halim yok ya. Erdem: Sadece börekler için değil. Ela: tamam diğer şeylerdende koyarım merak etme. Erdem: senden bahsediyordum ...... Evet sanırım biraz sakar biriydim. Ama bu sakarlıklarımın beni dünyadaki en iyi insanla tanıştıracağını bilmiyordum. Sanki beni tamamlasın diye yaratılmış biriydi bu. Birbirimizden çok farklı olmamıza rağmen aynı gibiydik. Umarım hikayemi beğenirsiniz. Ben Ela dünyadaki en anlayışlı polise nasıl aşık nasıl olduğumu anlatacağım size.:)