"Fadime Koçari bana lütfen falan dedi. Trabzon'a harbiden pembe kar yağacak." "Trabzon'a pembe kar yağar mı bilemem ama Furtuna Konağı'na kırmızı kar yağacak."

İsmail ve Fadime evlilikleri boyunca kuramadıkları düzgün iletişimi boşanmalarının ardından oğullarının huzuru için yeniden kurma çabasına girer.

İçimden gelen cihal kurguları yer almaktadır.✨

Bizim köyde barış, mezarlıklar dolmadan gelmezdi. Toprak doymadan, analar susmadan bitmezdi. Nepenthe verdiler bize, unutalım diye her şeyi. Barış dedikleri; acının hatırlanmayacak haliydi. [İsmail Fırtına • Fadime Koçari] ©mmatmazelsiyah • 2026

Canunu al dedi, canuna alma demedi.

Yıllarca tek bir adamı bekledi... Onun gülüşünü, sesini, adını kalbinde taşıdı. Ama kader, onu bambaşka bir şekilde karşısına çıkardı... Bir hastane koridorunda, yıllar sonra gördü onu... Parmaklarında yüzük, yanında hamile eşiyle. O an, içindeki tüm umutlar sessizce söndü. Ve tam o anda - yeni bir hikâye başladı. Karanlık bir üniforma, yorgun bir bakış, ağır bir sessizlik... O asker, hayatına adım attığında her şey değişti. Geçmişin acısını, geleceğin belirsizliğini ve aşkın en gerçek hâlini öğrenecekti. "Bazen kalp, en beklenmedik anda yeniden atmaya başlar." *** "Baru-" diyemeden elini belime atıp kendine doğru çekti beni. Ne olduğuna anlam veremiyordum. "Ödeşmek adettendir." Diyince yutkundum. Belimi tutan eli beni göğüsüne sıkıca bastırdı. İşte şimdi köşeye sıkışmıştım. Yanında duran kolunu kaldırıp parmak uçlarıyla yanağıma hafifçe dokundu. "Ne...ne yapıyorsun?" Tekrar yutkundum. Ama boğazımdan geçmiyordu işte. Beni kendine daha çok bastırınca yanağıma dokunan eli boynuma kaydı. Gözlerim titredi adeta. Boynumdan enseme doğru çıktı. Ensemi sertçe kavradı ve yüzüme eğildi. "Sıradan olacak ama..." Tekrar sırıttı. Gözleri dudaklarıma kayınca iç çekti. Gözlerindeki yakıcı ifade yerli yerinde dururken, "öp beni." Dedi kararlılıkla. Ona vereceğim cevabı beklemeden dudaklarıma yumuldu. Öyle bir açlıkla öpüyordu ki dudaklarımı sömürüyordu. Çok sert davrandığı için dişlerimiz birbirine çarpınca ürperdim. Ama o durmadı. Çok sert davranıyordu. Hızına yetişmek asla mümkün değildi. Bu bir daha beni öpmesindi! ~Barut & Beyaz...

En fazla iş görüşmesi ne olabilir ki ? +18 içerir. Ona göre okuyun her bölüm bir ceza bir smut vardır. iyi okumalar

Lalin, abisinin en yakın dostu, çocukluğunun Kılıç Abisi olan o adamın sarsılmaz duvarlarını yıkmaya yeminliydi. Kılıç ise yıllardır bastırdığı o vahşi arzuyu, sadakat ve ihanet arasındaki o ince çizgide saklamaya çalışıyordu. Ancak bir gece, loş bir koridorda abisinin sadece birkaç adım ötesinde, o görünmez çizgi geri dönülemez bir hırsla aşıldı. Ne bir öpücük, ne bir nezaket... Sadece yılların biriktirdiği bir patlama ve her darbede mühürlenen bir günah. Kılıç, o geceden sonra arkasına bakmadan kaçabileceğini sandı. Ama Lalin'in tenine kazıdığı o izler ve kulaklarından silinmeyen o inlemeler, ona en büyük hapishanesi olacaktı. Bir adam, kardeş bildiği dostunun evinde, onun kardeşine duyduğu bu karanlık açlıkla nasıl yaşayabilirdi? İhanetin kokusu terine karışmışken, Kılıç için artık kaçacak hiçbir yer yoktu. Lalin ise bu ateşin içinde yanmaya değil, o ateşi yönetmeye kararlıydı.

Ben Kumru. Cihanın Şahı. Cihanın gönül davası. Cihanın hiç bulamadan kaybettiği. 3 yıl önce sonu gelmez gözyaşlarımı döke döke koşarak kaçtığım yere , bir daha dönmem dediğim gönül davama geri dönüyorum. Hemde gönlümden kopan küçük parçamla..

" Annenin iyileşmesini ister misin ufaklık? " Alaz beyin yönelttiği soruyla bir anda kalakaldım. Cevabımı beklercesine suratıma bakıyordu. Şu anda neden böyle birşey sorduğuna anlam verememiştim. " Tabiki isterim, bu benim hayatımda ki en önemli arzum! " İçkisinden bir yudum aldığında hareket eden adem elmasında gözlerim takılı kaldı. Bakışları gözlerimi bulduğunda beni yeni bir umuda sürükleyecek o sözleri söyledi. " Eğer istersen Anneni tedavi ettirebilirim ? " Kulaklarım doğru duyuyordu değil mi? Az önce Alaz bey bana anne mi tedavi ettirebileceğini mi söylemişti. Afallamış şekilde öylece yüzüne bakıyordum. Zengin bir adam olduğunu biliyordum. Bunu mümkün kılabilir di. Ama neden bana böyle bir iyilik yapsın ki! Karşılığı olmadan hemde! "Nasıl ? " Tek kelime ile sordum. Vereceği cevaba odaklanırken kalbimin atış seslerini duymaya başlamıştım. Elindeki bardağı sertçe masaya bıraktığında yüzüme doğru eğildi. Burnuma dolan içki kokusu be rahatsız etmezken kendi kokusuyla birleşmiş, daha da çekici bir kolu ortaya çıkarmıştı. " Bunun bir karşılığı olucak elbet! " Yavaş yavaş vücudumu saran korku ile merakım da artmaya başlamıştı. " Benimle evleneceksin! "... Şahsıma ait bu hikayeyi herhangi bir çalınma yada kopyalanma olduğu takdirde yasal süreç başlatılacaktır!!! Önemle duyurulur!