"Sevdim ben onu, o da sevdi beni bi' ara. Yani, sanırım." angst! uyarı: bu hikâye oldukça acemi bir dille yazılmıştır ve masalsı bir üsluba sahiptir. ayrıca yazım yanlışları da bulunmaktadır!! 22 eylül 2018 - 23 ekim 2018

seni mutlu ettiğimi biliyorum.

taehyung: ne zamandır sakatsın? :d (21.15) *görüldü.* jeongguk yazıyor.. taehyung: neden geç yazıyorsun? (21.17) ha pardon, elin sakattı değil mi? :d (21.18) #angst

Bu mektuplarda yazacağım şey ise, seni on iki yıl öncesine götürmekle başlayacak. 2008 güzüne. Sana bizim hikayemizi anlatacağım. En başından. Hatırladığım tüm detaylarıyla, en önemli kısımlarıyla. Yaşadıklarımızı bir de benim, o çaresiz ve belalı çocuğun ağzından dinlemeni, bana o anları yaşarken nasıl hissettirdiğini anlamanı istiyorum. Amacım kendimi sana affettirmek veya bana olan nefretini azaltmak değil, omzumdaki bu ağırlıktan kurtulmak sadece. Çünkü zaten burada her gün, birbirinden kötü onlarca hikaye dinliyorum. Zırvaladığımı düşünebilirsin, ama hapiste olmak beni öylesine değiştirdi ki... o tanıdığın hırçın Jungkook yok artık. Bunu da ben yazdıkça anlarsın zaten, her şeyden bahsedeceğim çünkü. Ben henüz on yedi yaşındayken tanıdığın, büyüttüğün, sevdiğin, sevmeyi öğrettiğin, bağlandığın, kendine bağladığın, yaraladığın ve ruhen öldürdüğün Jungkook'u, onun ağzından anlatacağım sana.

herkes mükemmel olduğunda, tekrar baştan başlayabilir miyiz? ©tüm hakları jeongguk'un taehyung'u seven hasta kalbinin atışlarında saklıdır. 14.06.2020 31.07.2020 ussmitc & dianavien

[kısa hikâye, tamamlandı] 𝘳𝘶𝘩𝘶𝘮𝘶 𝘬𝘢𝘺𝘣𝘦𝘵𝘵𝘪𝘮* * 277

faustusjj Şimdi yalnızca, silikleşmiş bir anıdan ibaretsin.

"Gitmeden önce sertçe öp beni."

tüm gözler onun üzerindeydi, herkesin zaafı oydu. fakat prens kim taehyung'un tek bir zaafı vardı; güzeller güzeli hizmetkârı, 12'sinde hissettiği ilk sızısı jeon jungkook. •angst